آدرس :

تهران ، ملاصدرا بین شیخ بهایی و چمران ، ساختمان ۲۰۸ طبقه اول واحد ۲

علل ترومبوسیتوپنی

ترومبوسیتوپنی چیست ،چه علایمی و چگونه درمان می شود؟

ترومبوسیتوپنی Thrombocytopenia به شرایطی اطلاق می شود که به اندازه لازم پلاکت در خون وجود نداشته باشد. پلاکت ها سلول های بسیار ریز و بی رنگ در خون هستند که به لخته شدن خون کمک می کنند. مانند تمام سلول های خونی ، پلاکت ها نیز در مغز استخوان (قسمت داخلی اسفنجی استخوان ها) ساخته می شوند.

تشخیص ترومبوسیتوپنی
ترومبوسیتوپنی ممکن است در نتیجه اختلال مغز استخوان مانند سرطان خون یا مشکل سیستم ایمنی بدن رخ دهد. یا می تواند از عوارض مصرف برخی داروها باشد. هم کودکان و هم بزرگسالان را درگیر می کند.

ترومبوسیتوپنی ممکن است خفیف باشد و علائم و نشانه های کمی ایجاد کند. در موارد نادر ، تعداد پلاکت ها می تواند به قدری کم باشد که خونریزی داخلی خطرناکی رخ دهد. گزینه های درمانی در دسترس هستند.

علائم و نشانه های ترومبوسیتوپنی چیست؟

کودکی که تعداد پلاکت آن اندکی کم شده است ممکن است هیچ علامتی نداشته باشد. اما اگر تعداد به زیادی پلاکت از خون کم شود ، کودک ممکن است یک یا چند مورد از این مشکلات را داشته باشد:

کبودی آسان بدن
خونریزی لثه
خونریزی از زخم های جزئی یا خون دماغ که متوقف کردن آن دشوار است
لکه های کوچک قرمز یا بنفش روی پوست به نام پتشیا (peh-TEE-kee-eye)
لکه های بنفش مانند کبودی بنام پورپورا (PURR-pyur-ah)
خون در استفراغ ، ادرار یا مدفوع
جدی ترین نوع خونریزی که ممکن است اتفاق بیفتد خونریزی در مغز است. خونریزی در مغز یا اطراف آن بسیار نادر است ، اما می تواند باعث سردرد یا تغییر در توانایی تفکر یا رفتار فرد شود.

 

چه عواملی باعث ایجاد ترومبوسیتوپنی می شود؟

بسیاری از موارد می توانند باعث ترومبوسیتوپنی شوند. برخی از آنها بسیار جدی هستند و نیاز به مداخله و درمان پزشکی دارند. تعدادی از موارد نیز چندان جدی نیستند و ممکن است خود به خود با گذشت زمان بهبود یابند.

علل ترومبوسیتوپنی :

ترومبوسیتوپنی به این معنی است که در هر میکرولیتر خون در گردش کمتر از ۱۵۰،۰۰۰ پلاکت وجود داشته باشد. از آنجا که هر پلاکت فقط حدود ۱۰ روز زنده می ماند ، بدن با تولید پلاکت های جدید در مغز استخوان ، به طور معمول تأمین پلاکت را به طور مداوم تجدید می کند.
ترومبوسیتوپنی به ندرت ارثی است. یا می تواند توسط تعدادی از داروها یا بیماریها ایجاد شود. به هر علتی که ایجاد گردد ، پلاکت های در گردش با یک یا چند روش زیر کاهش می یابد

ترومبوسیتوپنی و طحال

گیر افتادن پلاکت در طحال:

طحال اندام کوچکی به اندازه مشت است که درست در زیر قفس سینه در سمت چپ شکم قرار دارد. به طور معمول ، طحال برای مقابله با عفونت و فیلتر کردن مواد ناخواسته از خون فعالیت می کند. بزرگ شدن طحال – که می تواند ناشی از تعدادی اختلال در بدن باشد – می تواند پلاکت زیادی را در خود نگه دارد ، که باعث کاهش تعداد پلاکت در گردش خون می شود.

 

کاهش تولید پلاکت
پلاکت ها در مغز استخوان تولید می شوند. عواملی که می توانند تولید پلاکت را کاهش دهند عبارتند از:
سرطان خون و سایر سرطان ها
برخی از انواع کم خونی
عفونت های ویروسی ، مانند هپاتیت C یا HIV
داروهای شیمی درمانی و پرتودرمانی
مصرف زیاد الکل

افزایش تجزیه پلاکت ها

برخی بیماری ها باعث می شود که بدن سریعتر از تولید پلاکت ها استفاده کرده یا آنها از بین ببرد و منجر به کمبود پلاکت در جریان خون شود. نمونه هایی از این شرایط عبارتند از:

بارداری.
ترومبوسیتوپنی ناشی از بارداری معمولاً خفیف است و بلافاصله پس از زایمان بهبود می یابد.

ترومبوسیتوپنی ایمنی.
بیماری های خود ایمنی مانند لوپوس و آرتریت روماتوئید باعث این نوع می شوند. سیستم ایمنی بدن به اشتباه پلاکت ها را مورد حمله قرار داده و از بین می برد. اگر علت دقیق این بیماری مشخص نباشد ، آن را پورپورای ترومبوسیتوپنی ایدیوپاتیک می نامند. این نوع بیشتر کودکان را تحت تأثیر قرار می دهد.

باکتری در خون.
عفونت های شدید باکتریایی شامل خون (باکتریمی) می تواند پلاکت ها را از بین ببرد.

پورپورای ترومبوتیک ترومبوسیتوپنیک.
این یک بیماری نادر است که هنگامی رخ می دهد که لخته های خون کوچک به طور ناگهانی در سراسر بدن ایجاد می شود و تعداد زیادی پلاکت استفاده می شود.

سندرم اورمیک همولیتیک.
این اختلال نادر باعث افت شدید پلاکت ها ، تخریب گلبول های قرمز خون و اختلال در عملکرد کلیه ها می شود.

ترومبوسیتوپنی و داروها

داروها
برخی از داروها می توانند تعداد پلاکت خون را کاهش دهند. گاهی اوقات یک دارو سیستم ایمنی بدن را اشتباه گرفته و باعث از بین رفتن پلاکت ها می شود. به عنوان مثال می توان به هپارین ، کینین ، آنتی بیوتیک حاوی سولفا و ضد تشنج اشاره کرد.

 

شرایطی که باعث بروز ترومبوسیتوپنی می گردد:

شیمی درمانی ، که می تواند سلول های پلاکت ساز را از بین ببرد یا به آنها آسیب برساند
داروهای دیگری که ممکن است تولید پلاکت را سرکوب کنند
پورپورای ترومبوسیتوپنی ایمنی (ITP) ، بیماری ای که سیستم ایمنی بدن پلاکت ها را از بین می برد
عفونت های ویروسی ، مانند مونونوکلئوز (مونو)
سرطان خون
نارسایی مغز استخوان (که گاهی آنمی آپلاستیک نامیده می شود)
بیماری های خود ایمنی مانند لوپوس
برخی از مشکلات ارثی (ژنتیکی)
سایر بیماری ها که پلاکت ها را از بین می برد یا عمر آنها را کوتاه می کند.

چگونه ترومبوسیتوپنی تشخیص داده می شود؟

اگر کودکی دارای یکی از علایم زیر باشد ممکن است پزشک وجود ترومبوسیتوپنی مشکوک شود:

خونریزی آسان
کبودی
لکه های قرمز روی پوست
پزشک کودک را معاینه می کند ، سوالاتی در مورد سوابق بیماری های کودک خواهد پرسید و آزمایش خونی به نام شمارش کامل سلول های خون (CBC) را تجویز می کند.

در صورت تشخیص ترومبوسیتوپنی ، آزمایشات بیشتری برای مشخص شدن علت ایجاد آن انجام می شود. آزمایشات مورد نیاز به سابقه پزشکی کودک ، نتایج امتحان و آنچه آزمایش خون نشان می دهد بستگی دارد.

بعضی اوقات ، پزشکان نمونه برداری از مغز استخوان را برای آزمایش و بررسی زیر میکروسکوپ انجام می دهند.

چگونه ترومبوسیتوپنی درمان می شود؟

درمان ترومبوسیتوپنی به موارد زیر بستگی دارد:

چه چیزی باعث آن شده است
تعداد پلاکت چقدر کم است
خونریزی وجود دارد یا نه
بعضی اوقات نیازی به هیچ درمانی نیست و ترومبوسیتوپنی خود به خود از بین می رود. اما در بعضی از انواع این بیماری ، برای بالا بردن میزان پلاکت به سطح ایمن و درمان علت زمینه ای نیاز به درمان دارویی وجود دارد.

ترومبوسیتوپنی معمولاً توسط یک متخصص خون ، “پزشکی که در تشخیص و درمان اختلالات خونی متخصص است” ، درمان می شود.

ترومبوسیتوپنی و خونریزی

اطلاعات مهم دیگر در مورد ترومبوسیتوپنی:

در بیشتر اوقات ، ترومبوسیتوپنی یا خود به خود از بین می رود یا می تواند با موفقیت درمان شود. اما کودکانی که تعداد پلاکت آنها کم است باید مراقب باشند تا از آسیب دیدگی مخصوصاً در ناحیه سر به دلیل خطر خونریزی جلوگیری کنند.

اگر کودک شما ترومبوسیتوپنی دارد ، پزشک به شما می گوید که کدام یک از فعالیت ها برای او بی خطر است و از کدام یک باید اجتناب کند.
کودک شما همچنین نباید از داروهای حاوی ایبوپروفن (مانند Motrin یا Advil) یا آسپرین استفاده کند زیرا این موارد می توانند خطر خونریزی را افزایش دهند.

مرکز پرستاری پرستار اول با داشتن مجوز رسمی از وزارت بهداشت و سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.
کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.

تاثیرات موز  در بهبود خواب

تاثیرات موز بر بهبود کیفیت خواب که لازم است بدانیم

تاثیرات موز  BananaS impacts  بر بهبود کیفیت خواب و بر طرف شدن اختلالات خواب سال هاست که توسط محققان ثابت شده است . هنگام جستجوی راه هایی برای بهبود کیفیت خواب ، ممکن است نکات و ترفندهای بی شماری پیدا کنید ، به خصوص اگر گاهی دچار مشکلات و  دوره های بی خوابی می شوید.

تاثیرات موز  بر بی خوابی

بی خوابی یک اختلال خواب است که با دشواری خوابیدن ،  یا خواب بیش از حد یا هر دو مشخص می شود. این مشکل معمولاً منجر به خواب آلودگی در روز ، بی حالی و احساس خستگی و بی حوصلگی می شود ، پیداست با چنین شرایطی کیفیت و کارکرد فرد دچار افت شدید می شود .

دستورالعمل خوردن موز قبل از خواب برای مدت طولانی به عنوان درمان اختلال خواب استفاده شده است و  به نظر می رسد تحقیقات نشان می دهد که این ایده توسط برخی از دانشمندان پشتیبانی می شود. این مقاله به بررسی چگونگی تاثیرات موز در بهبود کیفیت خواب می پردازد.

 

موز و کیفیت خواب

 

موز حاوی چند ماده مغذی است که ممکن است به تقویت خواب و آرامش کمک کند

 

منیزیم

یک موز متوسط ​​(۱۲۶ گرم) حاوی حدود ۳۴ میلی گرم منیزیم یا ۸٪ مقدار روزانه است . منیزیم ممکن است خواب شما را از طریق چندین مسیر مختلف افزایش دهد.

اول ، منیزیم به حفظ یک چرخه شبانه روزی طبیعی کمک می کند ، که به ساعت داخلی بدن شما مربوط می شود . این ساعت مسئول حفظ دوره خواب و بیداری بدن است.

علاوه بر این ، مطالعات نشان می دهد که مکمل روزانه ۵۰۰ میلی گرم منیزیم ممکن است تولید ملاتونین را افزایش داده و سطح کورتیزول را کاهش دهد. کورتیزول به عنوان هورمون استرس نیز شناخته می شود

ملاتونین هورمونی است که در طول چرخه خواب تولید میشود و ممکن است به شما در پیروی از الگوی خواب سالم کمک کند. این هورمون به کاهش زمان لازم برای به خواب رفتن  کمک می کند و ممکن است باعث افزایش زمان ماندن در خواب شود . علاوه بر این ، مصرف کم منیزیم با بی خوابی همراه است و  مشخصه آن دوره خواب کمتر از ۵ ساعت می باشد.

بنابراین ، با خوردن یک موز در شب ، ممکن است از اثرات تقویت کننده منیزیم بهره مند شوید . سایر منابع غذایی غنی از منیزیم شامل آووکادو ، آجیل ، حبوبات و غلات کامل است.

 

تریپتوفان و تاثیرات موز

تریپتوفان یک اسید آمینه ضروری است ، به این معنی که شما باید آن را از غذاهایی مانند موز دریافت کنید زیرا بدن شما آن را تولید نمی کند

شواهد نشان می دهد که  غذاهای حاوی تریپتوفان سبب بهبود خواب می شود و بر  افزایش زمان خواب و کیفیت بهتر ، مشکل کمتر در به خواب رفتن و عدم بیدار شدن در طول خواب شبانه اثر دارد.

تریپتوفان کیفیت خواب را بهبود می بخشد زیرا پس از ورود به مغز به سروتونین تبدیل می شود. سروتونین هورمونی است که برای تنظیم خواب به عنوان پیش ماده ملاتونین شناخته می شود .

به عبارت دیگر ، تریپتوفان با تقویت تولید سروتونین ، که منجر به افزایش سطح ملاتونین می شود ، کیفیت خواب را افزایش می دهد.

سایر مواد مغذی که در بهبود کیفیت خواب نقش دارند

موز حاوی چند ماده مغذی دیگر است که ممکن است به تقویت خواب کمک کند. آنها عبارتند از:

کربوهیدرات

شواهد نشان می دهد که غذاهای پر کربوهیدرات ممکن است احتمال ورود تریپتوفان به مغز را برای تبدیل به سروتونین و ملاتونین افزایش دهد. همچنین ممکن است زمان لازم برای به خواب رفتن را کاهش دهند .

تاثیرات موز بر سلامی و خواب راحت

پتاسیم

سطح پایین پتاسیم ممکن است خواب در افراد مبتلا به فشار خون را مختل کند. همچنین ممکن است با کاهش گرفتگی عضلات در شب کیفیت خواب را بهبود بخشد

در حالی که به نظر می رسد تحقیقات از تأثیرات مفید مواد مغذی موجود در موز برای خواب بهتر پشتیبانی می کند ، هیچ مطالعه ای اثرات مستقیم موز بر خواب را تجزیه و تحلیل نکرده است.

موز سرشار از مواد مغذی تقویت کننده خواب مانند منیزیم ، تریپتوفان ، ویتامین B6 ، کربوهیدرات و پتاسیم است که همه با بهبود خواب ارتباط دارند.

سایر فواید و تاثیرات موز قبل از خواب

موز علاوه بر تأمین مواد مغذی تقویت کننده خواب ، ممکن است با کاهش هضم و تقویت احساس سیری به بهبود خواب شما کمک کند.

تاثیرات موز بر هضم غذا 

موز سرشار از نشاسته مقاوم است ، نوعی نشاسته که بدن شما نمی تواند هضم کند. در عوض ، باکتری های موجود در روده می توانند آن را تخمیر کنند ، به این معنی که به عنوان یک پروبیوتیک یا غذا برای آنها عمل می کند

تخمیر نشاسته مقاوم منجر به تولید اسیدهای چرب کوتاه زنجیره ای (SCFA) مانند بوتیرات می شود.

تحقیقات نشان داده است که بوتیرات با کاهش التهاب و تقویت عملکرد روده ، باعث بهبود هضم می شود

شواهد نشان می دهد که افراد مبتلا به التهاب مزمن روده معمولا کم خوابی و کارایی کمتری در خواب دارند.

 

تاثیرات موز بر احساس سیری 

موز سرشار از پکتین است ، نوعی فیبر محلول که معمولاً در میوه ها و سبزیجات یافت می شود.

تحقیقات نشان می دهد که پکتین ممکن است با تأخیر در تخلیه معده احساس سیری را افزایش دهد.

بنابراین ، با خوردن یک موز در شب ، ممکن است خواب کم مربوط به احساس گرسنگی را کاهش دهید

موز ممکن است به بهبود هضم کمک کرده و احساس سیری ایجاد کند ، که به نوبه خود باعث خواب بهتر می شود.

تاثیرات موز  بر آرامش شبانه و خواب راحت

 

بهبود بهداشت خواب

بهبود بهداشت خواب یکی از اولین مراحل درمان اختلالات خواب است. در اینجا چند استراتژی آورده شده است که ممکن است کمک کننده باشد :

 

داشتن برنامه ثابت خواب و بیداری .

رعایت یک برنامه ثابت خواب و بیداری راهی موثر برای بهبود کیفیت خواب و کاهش اختلالات خواب است

محیط خواب خود را بهینه کنید.

بهینه سازی محیط خواب با کاهش سر و صدا ، تنظیم درجه حرارت و تاریک شدن اتاق در شب نیز ممکن است کیفیت خواب را بهبود بخشد

قبل از خواب آرامش کسب کنید .

اجرای تکنیک های تمدد اعصاب مانند تنفس آرام ، مدیتیشن و تمرین یوگا قبل از خواب از استراتژی های موثر و کم هزینه برای بهبود خواب و درمان بی خوابی است

از مصرف الکل و کافئین قبل از خواب خودداری کنید.

هم الکل و هم کافئین محرک هایی هستند که ممکن است خواب را مختل کنند. آنها همچنین منجر به کاهش سطح ملاتونین می شوند

اوایل روز ورزش کنید.

ورزش  خواب را تقویت می کند و اغلب به درمان بی خوابی کمک می کند. با این حال ، ورزش شبانه به دلیل اثر تحریکی ممکن است منجر به اختلالات خواب در افراد حساس شود

تاثیرات موز بر کیفیت خواب

بنابر این علاوه بر خوردن موز قبل از خواب ، بهینه سازی بهداشت خواب ممکن است به خواب بهتر کمک کند.

مرکز پرستاری پرستار اول با داشتن کادری مجرب و متخصص اماده ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل می باشد. کادر مجرب این مرکز در قالب پرستار سالمند ، پرستار کودک و پرستار بیمار در هر ساعت از شبانه روز آماده ارائه خدمات مراقبتی در منزل می باشد. تنها کافی است که با کارشناسان این مرکز تماس حاصل نمایید تا در اسرع وقت نسبت به اعزام پرستار موردنظر شما اقدام گردد.

 

آشنایی با بیماری ALS 

راههای شناخت و کنترل بیماری ALS 

بیماری ALS  اسکلروز جانبی آمیوتروفیک Amyotrophic lateral sclerosis    که به بیماری لو گریگ یا نورون حرکتی نیز معروف است ، یک بیماری پیش رونده و تحلیل برنده است که سلول های عصبی کنترل کننده حرکت ارادی عضلات را از بین می برد.

این سلول ها که “نورون های حرکتی” نامیده می شوند ، از مغز از طریق ساقه مغز یا نخاع به ماهیچه هایی می روند که حرکت در بازوها ، پاها ، سینه ، گلو و دهان را کنترل می کنند.

راههای کنترل بیماری ALS 

در افراد مبتلا به ALS ، این سلول ها از بین می روند و باعث از بین رفتن بافت های عضلانی می شوند. ALS بر عملکردهای حسی یا توانایی های ذهنی فرد تأثیر نمی گذارد. سلولهای عصبی غیر حرکتی دیگر مانند نورونهای حسی که اطلاعات را از اندامهای حسی به مغز می رسانند ، سالم می مانند.

 

به طور کلی ، ALS به یکی از دو روش طبقه بندی می شود: بیماری نورون حرکتی فوقانی بر اعصاب مغز تأثیر می گذارد ، در حالی که بیماری نورون حرکتی تحتانی بر اعصاب ناشی از نخاع یا ساقه مغز تأثیر می گذارد.

در هر دو مورد ، نورون های حرکتی آسیب دیده و در نهایت می میرند. ALS کشنده است. متوسط ​​امید به زندگی پس از تشخیص دو تا پنج سال است ، اما برخی از بیماران ممکن است سالها یا حتی دهه ها زندگی کنند. (به عنوان مثال استیون هاوکینگ فیزیکدان مشهور ، پس از تشخیص بیش از ۵۰ سال زندگی کرد.) هیچ درمانی شناخته شده برای توقف یا معکوس کردن ALS وجود ندارد.

 

هر فرد مبتلا به ALS نسبت متفاوتی ازمرگ  نورونهای حرکتی فوقانی و تحتانی را  تجربه می کند. این علائم در افراد مختلف متفاوت است. این بیماری پیشرفت می کند و با گذشت زمان سلول های عصبی بیشتری را تحت تأثیر قرار می دهد.

با بدتر شدن بافت های عضلانی ، عضلات ضعیف و آتروفی می شوند (پژمرده می شوند) و ممکن است اندام های فرد لاغرتر به نظر برسند. با این حال ، عضلات نیز می توانند اسپاستیک شوند (به طور غیر ارادی حرکت می کنند) و این ممکن است منجر به افزایش عضله در برخی از قسمت های بدن شود.

علائم ALS چیست؟

علائم اولیه ALS می تواند به طور قابل توجهی از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد و همچنین میزان پیشرفت ALS نیز متفاوت است. همه افراد مبتلا به ALS علائم یکسان یا توالی یا الگوهای پیشرفت یکسانی ندارند. با این حال ، همه افراد مبتلا به ALS دچار ضعف عضلانی و فلج پیشرونده می شوند.

 

در مراحل اولیه بیماری ALS ، علائم ممکن است به قدری جزئی باشند که نادیده گرفته شوند. علائم رایج عبارتند از:

ضعف در عضلات دست ، دست یا پاها

نقص در استفاده از دست و پا

گرفتگی عضلات ، به ویژه عضلات دست و پا

ضعف در عضلات کنترل کننده گفتار ، بلع یا تنفس

گفتار آهسته یا ضعیف (که به آن دیس آرتریا یا “گفتار ضخیم” گفته می شود) و مشکل در فراخوانی صدا

در مراحل پیشرفته تر ، ALS باعث تنگی نفس و دشواری در تنفس و بلع می شود ، که در نهایت منجر به مرگ فرد می شود.

چه کسانی به بیماری ALS  مبتلا می شوند

براساس مطالعات جمعیتی ایالات متحده ، هر ساله کمی بیش از ۵۶۰۰ نفر در ایالات متحده مبتلا به ALS تشخیص داده می شوند – تقریباً هر روز ۱۵ مورد جدید. تخمین زده می شود که در هر زمان ۳۰،۰۰۰ آمریکایی به این بیماری مبتلا باشند. حدود ۶۰٪ از افراد گزارش شده مبتلا به ALS در ایالات متحده مرد و ۹۳٪ بیماران قفقازی ( سفید پوست ) هستند.

دلایل ابتلا به بیماری ALS 

بیشتر افراد در سنین ۴۰ تا ۷۰ سالگی دچار ALS می شوند که در زمان تشخیص به طور متوسط ​​۵۵ سال دارند. با این حال ، موارد نادر این بیماری در افراد ۲۰ تا ۳۰ ساله رخ می دهد. تقریباً ۵۰٪ از افراد مبتلا به ALS حداقل سه سال یا بیشتر پس از تشخیص زندگی می کنند. حدود ۲۵٪ پنج سال یا بیشتر و تا ۱۰٪ بیش از ۱۰ سال زندگی می کنند.

چه عواملی باعث بروز بیماری  ALS می شود؟

اگرچه علت ALS کاملاً مشخص نیست ، تحقیقات اخیر نشان می دهد که چندین فاکتور پیچیده در مرگ سلول های عصبی حرکتی نقش دارند. عوامل خطر خاص برای ALS به طور قطعی مشخص نشده است ، اما تحقیقات مداوم در حال بررسی نقش احتمالی ژنتیک و / یا عوامل محیطی است. تحقیقات منتشر شده در سال ۲۰۰۹ نشان می دهد که استعمال دخانیات ممکن است خطر ابتلا به ALS را در فرد افزایش دهد.

هر یک از عوامل زیر ممکن است مسئول این بیماری باشد:

نقص در متابولیسم گلوتامات

آسیب رادیکال آزاد

اختلال عملکرد میتوکندریایی

نقص ژن

مرگ سلولی یا آپوپتوز برنامه ریزی شده

نقایص پروتئین اسکلت سلولی

مکانیسم های خود ایمنی و التهابی

تجمع سنگدانه های پروتئین (توده ها)

عفونت های ویروسی

همچنین این احتمال وجود دارد که جهش های خاص ژنی و یا عامل وراثت در ابتلا موثر باشد .

 راههای تشخیص  بیماری ALS

تشخیص ALS دشوار است زیرا هیچ آزمایش پزشکی واحدی برای آن وجود ندارد. همچنین ، از آنجا که بسیاری از بیماری های مغز و اعصاب علائم مشابهی ایجاد می کنند ، ابتدا باید این موارد دیگر از طریق معاینات بالینی و آزمایشات پزشکی  منتفی  شود. یک آزمایش جامع تشخیصی شامل  روشهای زیر می باشد:

راههای درمان بیماری ALS 

آزمایشات الکترو دیاگونیک شامل الکتومیوموگرافی  EMG) ) و سرعت انتقال عصب  ( NCV)  ، ارزیابی مناطقی که درگیر هستند مانند ناحیه پیاز ، (سر ، گردن و مغز برای گفتار و بلع) و همچنین ناحیه گردن (بازوها ، دیافراگم) ، ناحیه قفسه سینه (عضلات تنفس) و ناحیه کمر (پاها)

مطالعات خون و ادرار ، از جمله الکتروفورز پروتئین سرم با وضوح بالا ، سطح هورمون تیروئید و پاراتیروئید و جمع آوری ۲۴ ساعته ادرار برای فلزات سنگین ، به منظور رد هر گونه بیماری ایمنی یا التهابی.

شیر نخاعی

اشعه ایکس و / یا تصویربرداری تشدید مغناطیسی MRI))

سی تی اسکن ستون فقرات گردنی

بیوپسی عضله و / یا عصب

معاینه عصبی کامل

پزشکان براساس معاینه فیزیکی و نتایج آزمایشات پزشکی قبلی بیمار تعیین می کنند که کدام یک از آزمایشات فوق  باید انجام شود .

گزینه های درمان

در حال حاضر هیچ درمان یا درمانی شناخته نشده است که پیشرفت ALS را متوقف یا معکوس کند. با این حال ، داروهای مورد تایید  FDA ، riluzole    با نام های تجاری Rilutek)  ، Teglutik  ) و edaravone (Radicava)  نشان داده اند که پیشرفت ALS را به طور متوسط ​​کاهش می دهند.

علاوه بر این ، چندین آزمایش بالینی امیدوار کننده در سراسر جهان انجام شده است که اطلاعات مهمی در مورد چگونگی مبارزه با این بیماری ارائه می دهد.

در حالی که جستجوی  برای یک درمان موثر ادامه دارد ، تیم های چند رشته ای در سراسر جهان به بیماران و خانواده های آنها کمک می کنند تا با بسیاری از چالش های زندگی با ALS سازگار شوند.

این تیم متخصصان از دستگاه ها و روش های درمانی برای کمک به بیماران در کنترل علائم ALS و کمک به افراد برای حفظ استقلال و کیفیت زندگی کمک می کنند. همچنین نشان داده شده است که این رویکرد چند رشته ای بقای افرادی را که مبتلا به ALS هستند ، طولانی می کند.

 

درمان ها و مداخلات ممکن است شامل موارد زیر باشد:

موقعیت مناسب بدن

رژیم های ورزشی ، فیزیکی و کاردرمانی

دستگاه ها و پشتیبانی هایی برای کمک به افراد در راه رفتن

مهاربند و آتل مخصوص پاها و بازوها

صندلی چرخدار سفارشی

راههای تشخیص  بیماری ALS 

ارزیابی خانه برای سهولت رفت و آمد در خانه

دستگاه های فن آوری که به مردم کمک می کند تا ارتباط برقرار کنند

پیشنهاداتی برای خوردن غذاها و مایعات با سهولت بیشتر

حمایت یک متخصص تغذیه

لوله های تغذیه

پیسرهای دیافراگمی

استفاده از دستگاه های ویژه  برای کمک و  حمایت از تنفس

مرکز پرستاری پرستار اول با داشتن کادری حرفه ای و مجرب در زمینه ارئه خدمات پرستاری در منزل ، پرستار سالمند ، پرستار کودک ، پرستار بیمار به صورت شبانه روزی در خدمت شما عزیزان است برای کسب اطلاعات بیشتر می توانید با کارشناسان ما تماس حاصل فرمایید .

 

 

فواید دوچرخه سواری

دوچرخه سواری و فواید آن برای سلامتی جسم و روان

دوچرخه سواری Cycling  به طور منظم ، یکی از بهترین راه ها برای کاهش خطر مشکلات سلامتی مرتبط با سبک زندگی بی تحرک است. دوچرخه سواری ورزش کم خطر است که افراد در هر سنی ، از کودک خردسال گرفته تا بزرگسالان می توانند از آن لذت ببرند .

برای داشتن تناسب اندام و سلامتی باید از نظر جسمی تحرک داشته باشید. فعالیت بدنی منظم می تواند شما را در برابر بیماری های جدی مانند چاقی ، بیماری های قلبی ، سرطان ، بیماری های روحی ، دیابت و آرتروز محافظت کند.

دوچرخه سواری و ارتباط آن با سلامتی

این ورزش ، ارزان ، سرگرم کننده و مفید برای سلامت و بهداشت محیط زیست است . تخمین زده می شود که روزانه یک میلیارد نفر برای ورزش ، تفریح یا حمل و نقل از دوچرخه استفاده می کنند

 با دوچرخه سواری سیستم ایمنی بدن خود را تقویت کنید

محققان با بررسی بزرگسالان بالای  ۸۵ سال دریافتند که ورزش فواید زیادی برای سلامتی دستگاه تنفسی فوقانی دارد . بنابراین با بهبود کارکرد ریه ها مصادیق  سرماخوردگی را کاهش می دهد .

ورزشهای هوازی مثل دوچرخه سواری علاوه بر مزایای بهداشتی که برای پیشگیری از بیماری دارند می تواند تا ۴۰% طول دوره بیماری را کاهش دهد . این روزها با پندمی کرونا ، دوچرخه سواری بیشتر باید مورد توجه قرار بگیرد .

وقتی شما برای رفتن به سرکار یا خرید روزانه  از دوچرخه استفاده کنید ، تا حد زیادی در زمان صرفه جویی کرده و علاوه بر آن از فضای آلوده به میکروبها (کرونا) در اتوبوس یا تاکسی مصون خواهید ماند .

تحقیقات اخیر نشان داده اند که ورزش ملایم می تواند با تولید پروتئین های خاص در بدن و فعال کردن گلبولهای سفید ،  سیستم ایمنی بدن را تقویت کند .

دوچرخه سواری باعث کاهش وزن می شود

دوچرخه سواری روش خوبی برای کنترل یا کاهش وزن است ، زیرا باعث افزایش میزان متابولیسم ، عضله سازی و چربی سوزی  بدن می شود. اگر می خواهید وزن خود را کاهش دهید ، دوچرخه سواری باید با یک برنامه غذایی سالم همراه باشد.

دوچرخه سواری نوعی ورزش راحت و ساده  است که تقریبا همه در کودکی آموزش دیده اند و حتی اگر سالها از این فعالیت دور  بوده اید  فقط  کافی است که یک بار دیگر امتحان کنید ، می بینید که مهارت را دوباره به یاد خواهید آورد .

هنگامیکه از دوچرخه سواری ثابت استفاده می کنید در هر ساعت حدود ۱۲۰۰ کیلوژول (حدود ۳۰۰ کالری) چربی از دست می دهید . تحقیقات نشان داده است که اگر هر روز نیم ساعت دوچرخه سواری کنید در طی یک سال نزدیک پنج کیلوگرم چربی می سوزانید .

دوچرخه سواری بیماری قلبی و خطر سرطان را کاهش می دهد

دوچرخه سواری منظم ،عملکرد  قلب ، ریه ها و گردش خون شما را تحریک و بهبود می بخشد و خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی را کاهش می دهد . دوچرخه سواری باعث تقویت عضلات قلب و کاهش سطح چربی خون می شود.

تاثیرات دوچرخه سواری بر سلامت قلب

بسیاری از محققان رابطه بین ورزش و سرطان ، به ویژه سرطان روده بزرگ و پستان را بررسی کرده اند. تحقیقات نشان داده است که اگر دوچرخه سواری کنید ، احتمال سرطان روده کاهش می یابد . برخی شواهد نشان می دهد که دوچرخه سواری منظم خطر ابتلا به سرطان پستان را کم می کند .

دیابت و دوچرخه سواری

این روزها میزان ابتلا به دیابت نوع دو روبه افزایش است . تصور می شود عدم فعالیت بدنی دلیل اصلی ایجاد این بیماری در افراد است. تحقیقات گسترده در فنلاند نشان داد که افرادی که بیش از ۳۰ دقیقه در روز دوچرخه سواری می کنند ۴۰ درصد کمتر دچار این بیماری می شوند .

دوچرخه سواری مهارت های جهت یابی  را بهبود می بخشد

استفاده روز افزون از جهت یابهای ماهواره ای که به لطف تکنولوژی ناطق نیز شده اند بیش از بیش فعالیت مغز را در جهت انتخاب درست مسیر کاهش داده است .

تصور کنید که در یک بزرگهراه در حال رانندگی هستید و طبق معمول از جهت یابها برای رسیدن به مقصد استفاده می کنید اصلا نیازنیست که به تابلوها نگاه کنید فقط کافی است گوش دهید که جهت یاب چه فرمانی می دهد .

در حالی که  سرعت عمل شما در انتخاب مسیر بالا می رود ولی عملکرد طبیعی مغز شما در جهت یابی کاهش پیدا می کند شما به این ابزارها وابسته شده اید .

هنگام دوچرخه سواری در محیط باز ضمن اینکه از این فعالیت لذت می برید سیستم جهت یابی که به طور طبیعی در مغز شما وجود دارد تقویت می شود مثلا بدون استفاده از جهت یاب می توانید تشخیص دهید که غرب کدام سمت است .

دوچرخه سواری کیفیت خواب را بالا می برد

محققان دانشگاه جورجیا مردان و زنان ۲۰ تا ۸۵ ساله را در مدت ۳۵ سال مورد بررسی قرار دادند ، و دریافتند که کاهش تناسب اندام ، ۲٪ در مردان و ۴٪ در زنان منجر به اختلال خواب می شود .

دوچرخه سواری و بهبود در کیفیت خواب

فعالیتهای ورزش مثل دوچرخه سواری استرس را کاهش داده و در نتیجه توانایی به خوب رفتن را افزایش می دهند . بررسیها نشان می دهند که افزایش وزن مرتبط با سن بر اثر اختلال خواب ایجاد می شود .

دوچرخه سواری باعث سلامت مغز می شود

انجام حرکات منظم ورزشی با سلامت مغز ارتباط مستقیم دارد . تغییرات شناختی که به مرور زمان  در مغز ایجاد می شود ، می تواند در آینده باعث زوال عقل شود ، ورزش از این فرایند به طور موثری پیشگیری می کند .

مطالعه ای در سال ۲۰۱۳ نشان داد که در حین ورزش ، جریان خون دوچرخه سواران در مغز ۲۸ درصد و در مناطق خاص تا ۷۰ درصد افزایش می یابد . این بهبود جریان خون برای سلامتی ما لازم است زیرا نقل و انتقال مواد مغذی و دفع مواد سمی سریعتر و مفیدتر انجام می شود .

دوچرخه سواری آسیب کمتری به بدن وارد می کند

وقتی در مورد ورزش صحبت می کنیم و دوچرخه سواری را پیشنهاد می دهیم ممکن است شما فکر کنید دویدن راه بهتری برای ورزش کردن است . هنگامیکه می دوید پاهای شما باید وزن بدن را تحمل کنند پس در نتیجه میزان آسیب دیدگی افزایش پیدا می کند.

دانشمندان گروه ورزشکاران – دوندگان مسافت طولانی و دوچرخه سواران را با یکدیگر مقایسه کردند ، دریافتند که دوندگان ۱۳۳-۱۴۴ درصد آسیب عضلانی بیشتر و ۲۵۶ درصد بیشتر دچار التهاب شده و ۸۷% بیشتر مشکل عضلانی DOMS  را نشان داده اند.

دوچرخه سواری باعث کشیدگی عضلات شده و بدین ترتیب  عضلات به استخوان فشرده می شوند ، این فرایند در ساخته شدن استخوان نقش داشته و تراکم استخوانها را بالا  برده و از پوکی استخوان جلوگیری می کند .

دوچرخ سواری باعث بهبود روابط خانوادگی میشود

این روزها با پیشرفت تکنولوژی و هوشمند شدن تلفنهای همراه روابط حقیقی بین انسانها کاهش پیدا کرده است اما در مقابل آن روابط مجازی که بعضا می تواند آسیب زا باشد رو به کسترش است .

با دوچرخه سواری خانوادگی میتوانید کالری بسوزانید ، از بیماریها پیشگیری کنید ،  و همزمان با آن اوقات خوشی را کنار خانواده خود سپری کنید . با این کار هم سلامت خود را تضمین کرده اید هم پیوندهای خانوادگی خود را محکمتر می کنید .

دوچرخه سواری و روابط اجتماعی

دوچرخه سواری خلاقیت شما را بالا می برد

هنگامیکه شما فعالیتهای خاص مثل نویسندگی یا کارهای هنری یا موسیقی انجام می دهید خلافیت بسیار موضوع مهمی است . گاهی اوقات بر اثر خستگی و بی حوصلگی یا دلایل دیگر ذهن مسدود می شود و خلاقیت اوفت پیدا می کند

دوچرخه سواری بهترین فعالیتی است که می تواند انسداد فکری شما را از بین ببرد . هنگامیکه بیرون می روید و دوچرخه سواری می کنید نسیم ملایمی که بر اثر حرکت حس می کنید به شما آرامش را القا می کند و این حس خلاقیت را بالا می برد .

مرکز پرستاری پرستار اول با داشتن کادری مجرب و حرفه ای به صورت بیست و چهار ساعت آماده ارایه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل در خدمت شما عزیزات  است .

علل کاهش اشتها

کاهش اشتها چه دلایلی دارد و روشهای کنترل و درمان این مشکل چگونه است

اینکه چه دلایلی برای کاهش اشتها  Loss of Appetite وجود دارد در افراد و شرایط مختلف متفاوت است اما به طور کلی وقتی اشتیاق شما برای خوردن غذا کاهش می یابد ، اشتها کاهش می یابد. این مشکل ممکن است به صورت کم اشتهایی یا از دست دادن اشتها شناخته شود.

دلایل کاهش اشتها

شرایط مختلفی می تواند باعث کاهش اشتهای شما شود. این شرایط ممکن است حاصل بیماری های روحی و جسمی است.

اگر دچار بی اشتهایی شوید ، ممکن است به همراه آن علائم مرتبطی مانند کاهش وزن یا سو تغذیه نیز داشته باشید. در صورت عدم درمان این مشکل ، این موارد می تواند تبدیل به مشکلات جدی شود ، بنابراین مهم است که دلیل کاهش اشتها را پیدا کرده و آن را درمان کنید.

چه عواملی باعث کاهش اشتها می شود؟

مواردی وجود دارد که می تواند منجر به کاهش اشتها شود. در بیشتر موارد ، با درمان بیماری یا از بین رفتن دلیل اصلی کاهش اشتها ، اشتهای شما به حالت طبیعی برمی گردد.

باکتری ها و ویروس ها

از دست دادن اشتها می تواند به دلیل عفونت های باکتریایی ، ویروسی ، قارچی یا سایر موارد در هر قسمتی از بدن ایجاد شود :
عفونت دستگاه تنفس فوقانی
ذات الریه
ورم معده و روده
کولیت
عفونت پوستی
مننژیت
پس از درمان مناسب این بیماری ها مشکل کاهش اشتها برطرف می گردد.

علل روانشناختی

دلایل مختلف روانشناختی برای کاهش اشتها وجود دارد. بسیاری از افراد مسن اشتهای خود را از دست می دهند ، اگرچه کارشناسان دقیقاً دلیل آن را نمی دانند.

اشتهای شما ممکن است هنگامی که غمگین ، افسرده یا مضطرب هستید کاهش یابد. بی حوصلگی و استرس نیز با کاهش اشتها مرتبط است.

اختلالات خوردن ، مانند بی اشتهایی عصبی ، نیز می تواند به طور کلی باعث کاهش اشتها شود. فرد مبتلا به بی اشتهایی عصبی دچار گرسنگی نمی شود و یا با روش های خاصی به دنبال کاهش وزن است.
افرادی که به این بیماری مبتلا هستند به طور معمول کم وزن هستند و ترس از افزایش وزن دارند. بی اشتهایی عصبی همچنین می تواند باعث سو تغذیه شود.

مشکلات پزشکی

مشکلات پزشکی زیر ممکن است باعث کاهش اشتها شود:
بیماری مزمن کبدی
نارسایی کلیه
نارسایی قلبی
هپاتیت
اچآیوی
زوال عقل
کم کاری تیروئید

سرطان همچنین می تواند باعث از دست دادن اشتها شود ، به خصوص اگر سرطان در مناطق زیر متمرکز باشد:

روده بزرگ
معده
تخمدان
لوزالمعده
بارداری همچنین می تواند باعث کاهش اشتها در سه ماهه اول بارداری شود

انواع کاهش اشتها

داروها

برخی از داروها ممکن است اشتهای شما را کاهش دهند. این داروها شامل داروهای غیرقانونی – مانند کوکائین ، هروئین و آمفتامین – همراه با داروهای تجویز شده باشد

برخی از داروهای تجویزی که اشتها را کاهش می دهند عبارتند از:

آنتی بیوتیک های خاص
کدئین
مورفین
داروهای شیمی درمانی

چه موقع به دنبال درمان فوری باشید

اگر بدون دلیل مشخص شروع به کاهش سریع وزن نموده اید ، بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید.

همچنین اگر کاهش اشتها ناشی از افسردگی ، الکل یا اختلال در خوردن غذا مانند بی اشتهایی عصبی یا پرخوری باشد ، به دنبال کمک فوری پزشکی باشید.

کاهش اشتها چگونه درمان می شود؟

درمان کاهش اشتها به علت بوجود آورنده آن بستگی دارد. اگر علت آن عفونت باکتریایی یا ویروسی باشد ، معمولاً به درمان خاصی برای این مشکل نیاز نخواهید داشت ، زیرا با بهبود عفونت اشتها به سرعت برمی گردند.

مراقبت در منزل

اگر کاهش اشتها به دلیل بیماری هایی مانند سرطان یا بیماری مزمن باشد ، تحریک اشتها دشوار است. با این حال ، لذت بردن از غذا با صرف غذا در کنار خانواده و دوستان ، پختن غذاهای مورد علاقه خود یا بیرون رفتن برای صرف غذا در رستوران ها ممکن است به تشویق غذا خوردن کمک کند.

برای کمک به کمبود اشتها ، ممکن است بهتر باشد که روی خوردن یک وعده غذایی کامل در روز ، و میان وعده های سبک ، تمرکز کنید.
خوردن وعده های غذایی مکرر و کوچک نیز می تواند مفید باشد ، و هضم این وعده ها در معده از وعده های غذایی بزرگ و کامل آسان تر است.

ورزش سبک نیز ممکن است به افزایش اشتها کمک کند. برای اطمینان از دریافت مواد مغذی کافی از غذا ، وعده های غذایی باید کالری و پروتئین زیادی داشته باشند. همچنین ممکن است بهتر باشد که نوشیدنی های پروتئینی مایع را امتحان کنید.

یادداشت برداری از آنچه می خورید و می نوشید در طی چند روز تا یک هفته می تواند مفید باشد. اینکار به پزشک کمک می کند تا میزان تغذیه شما و میزان اشتهای شما را راحت تر ارزیابی کند

مراقبت پرشکی در کاهش اشتها

مراقبت پزشکی

در طول ملاقات با پزشک ، پزشک شما سعی می کند با سوالات و معاینات کافی، تصویری کامل از علائم بی اشتهایی در شما تر سیم کند . آنها وزن و قد شما را اندازه می گیرند و این اعداد را با میانگین جمعیت هم سن و سال شما مقایسه می کنند.

همچنین از شما در مورد سابقه پزشکی ، داروهای مصرفی و رژیم غذای تان سوال خواهد شد. آماده پاسخگویی به پرسش هایی در مورد زیر باشد :

چه وقتی علائم شروع شد
آیا بی اشتهایی شما خفیف است یا شدید
چقدر وزن کم کردید
آیا در مدت اخیر حادثه ای برای شما رخ داده است
آیا علائم دیگری به جز کم اشتهایی دارید؟
بنابراین ممکن است لازم باشد آزمایشاتی انجام شود تا علت کاهش اشتهای شما پیدا شود.

آزمایشات احتمالی شامل موارد زیر است:

سونوگرافی از شکم
آزمایش کامل خون
آزمایشات عملکرد کبد ، تیروئید و کلیه (ا معمولاً فقط به نمونه خون نیاز دارند)
یک سری GI فوقانی ، که شامل اشعه ایکس است که مری ، معده و روده کوچک را بررسی می کند
سی تی اسکن از سر ، سینه ، شکم یا لگن

در برخی موارد ، شما از نظر بارداری و HIV آزمایش خواهید شد. ادرار نیز ممکن است از نظر ردیابی داروها آزمایش شود.

اگر کاهش اشتها منجر به سو تغذیه شده باشد ، ممکن است از طریق یک تزریق داخل وریدی مواد مغذی به شما داده شود. همچنین ممکن است پزشک برای تحریک اشتهای شما داروی خوراکی تجویز کند.

اگر کاهش اشتها در نتیجه افسردگی ، اختلال در غذا خوردن یا سو مصرف دارو باشد ، ممکن است به یک متخصص بهداشت روان ارجاع شوید.

از دست دادن اشتها ناشی از داروها با تغییر در دوز دارو یا تغییر در نسخه تجویز شده امکان پذیر است. بدون مشورت با پزشک خود هرگز داروهای خود را تغییر ندهید.

درمان کاهش اشتها

اگر کاهش اشتها درمان نشود ، چه نتیجه ای خواهد داشت؟

اگر کاهش اشتهای شما به دلیل یک بیماری کوتاه مدت است ، به طور طبیعی و بدون هیچگونه اثر طولانی مدت بهبود خواهید یافت.

با این حال ، اگر به کاهش اشتها به علت یک بیماری باشد ، بدون درمان ممکن است وضعیت بدتر شود.

در صورت عدم درمان ، کاهش اشتها همچنین می تواند با علائم شدیدتری همراه باشد ، مانند:

خستگی مفرط
کاهش وزن
ضربان قلب سریع
تب
تحریک پذیری
احساس مریضی عمومی یا بی حالی

اگر مشکل کاهش اشتها ادامه یابد و دچار سوتغذیه یا کمبود ویتامین و الکترولیت شوید ، ممکن است عوارض تهدید کننده زندگی و مرگ به دنبال داشته باشد . بنابراین ، در صورت کم اشتهایی که بعد از یک بیماری حاد برطرف نمی شود یا بیش از چند هفته طول می کشد ، مراجعه به پزشک ضروری است.

مرکز پرستاری پرستاری اول با داشتن کادری مجرب و حرفه ای آماده ارائه خدمات مراقبت و پرستاری به صورت شبانه روزی و در منزل است . کافی است با کارشناسان این مرکز تماس حاصل فرمایید تا در اسرع وقت نسبت به اعزام پرستار دلخواه شما اقدام گردد.

ورزش در هنگام بیماری سالمند

آیا ورزش در هنگام بیماری کار درستی است و چه مزایا و معایبی دارد؟

ورزش در هنگام بیماری Exercise during illness یکی از چالش های ورزشکاران است که لازم است در هنگام بیماری تکنیک های خاصی را رعایت نمایند .
بسیاری از افراد که ورزش کردن قسمتی از روتین زندگی روزانه آنها است ممکن است دچار بیماری شده و تمایل خواهند داشت که در ایام بیماری به ورزش خود ادامه دهند. با این حال ، وقتی حال خوبی نداشته باشند اغلب مجبور به ایجاد تغییراتی در تمرینات خود هستند . اگر بدون توجه و تغییر برنامه ورزشی به ورزش ادامه دهند ،ممکن است بیماری تشدید شود .

 

فواید ورزش در هنگام بیماری
بهبودی سریع همیشه در هنگام بیمار شدن هدف است ، اما ممکن تشخیص زمان اینکه چه زمانی مناسب است که به برنامه ورزش عادی خود برگردید کار مشکلی باشد. ورزش یک عادت سالم و عالی است ، و طبیعی است که بخواهید به تمرین خود ادامه دهید ، حتی وقتی که احساس بیماری می نمایید.در این مقاله راهنمایی های کلی برای ورزش کردن در هنگام بیماری بیان شده است

قانون بالای گردن :

ورزش در هنگام بیماری می تواند در شرایط خاص کاملاً بر بدن تاثیرات مثبتی بگذارد اما اگر علائم خاصی را تجربه کنید نیز مضر خواهد بود. بسیاری از متخصصان هنگام مشاوره به بیماران در مورد ادامه کار در حین بیماری ، از قانون “بالای گردن” استفاده می کنند.

مطابق این نظریه ، اگر فقط علائمی در بالای گردن خود احساس می کنید ، مانند گرفتگی بینی ، عطسه یا گوش درد ، احتمالاً مشکلی برای انجام ورزش ندارید

از طرف دیگر ، اگر در زیر گردن خود علائمی مانند حالت تهوع ، بدن درد ، تب ، اسهال ، سرفه یا گرفتگی قفسه سینه احساس می کنید ، ممکن است بهتر باشد که از تمرین خود صرف نظر کنید تا حالتان بهتر شود.

 

هنگام بیماری ورزش کنید:اما محدودیت های خود را در هنگام بیماری بدانید و بر همان اساس ورزش نمایید.

ورزش در هنگام بیماری یک قانون کلی دارد:

همانطور که بیان شد اگر بیماری از ناحیه گردن و بالاتر باشد ، در هنگام تمرین نسبتا ایمن هستید. اگر از سینه به پایین بیمار هستید به بدن خود استراحت بیشتری دهید.

بیماری هایی که به طور کلی در هنگام ابتلا به آن ورزش کردن قابل انجام است شامل موارد زیر است : گرفتگی بینی ، گلو درد ، گوش درد ، فشار سینوس و سر درد است.

بیماری هایی که به طور کلی در هنگام ابتلا به آن ورزش کردن غیر قابل انجام است شامل موارد زیر است: معده درد ، استفراغ ، تب بالاتر از ۹۹ درجه فارنهایت ، اسهال ، تنگی نفس یا سرفه و درد عضلانی رنج

محدودیت های خود را بشناسید. اگر احساس می کنید علائم شما بعد از تمرین یا حین تمرین بدتر می شود ، حتما ورزش نمودن را متوقف نمایید.

رعایت بهداشت ورزش در هنگام بیماری

رعایت ورزش در ورزشگاه

در هنگام بیماری میکروب ها به راحتی پخش می شوند. اگر بیمار هستید و تمرین در ورزشگاه و باشگاه را انتخاب می کنید ، اقدامات احتیاطی مناسبی را انجام دهید. اعضای دیگری که در ورزشگاه مشغول ورزش هستند قطعا تمایلی به بیمار شدن ندارند.

ورزش در هنگام بیماری و لزوم رعایت بهداشت مناسب

قبل و پس از استفاده از تجهیزات ورزشی آنها را با اسپری ضدعفونی کننده تمیزکنید
در صورت سرفه یا عطسه دهان خود را با حوله و دستمال بپوشانید
در تمام مدت تمرین خود از ضد عفونی کننده دست استفاده کنید
دستان خود را به طور مرتب بشویید
تمریناتی که می توانید و مناسب با وضعیت جسمی است انجام دهید

صبور باشید

اگر دچار سرماخوردگی یا آنفولانزا شده اید ، به احتمال زیاد علائم شما برای مدتی باقی می ماند. بهبودی کامل معمولاً تا ۱۰ روز ، یا گاهی بیشتر طول می کشد.
برای بهتر شدن روند بهبودی و ایجاد حداقل اختلال در امور روزمره ، توصیه می کنیم در هنگام بدترین علائم از ورزش خودداری کنید.
با شروع بهبود علائم می توانید به آرامی به روال عادی خود برگردید. آهسته شروع کنید ، تمرینات خود را کوتاه تر نمایید و به خود زمان کافی بدهید تا دوباره به همه چیز بازگردید.

در حین ورزش در هنگام بیماری به زیان بدن خود گوش دهید

اگر علائم شما خفیف  است ، مانند عطسه یا سرفه سبک ، احتمالاً اشکالی ندارد که به روال عادی ورزش خود ادامه دهید. به بدن خود گوش فرا دهید و از بهترین قضاوت خود بر اساس بازخورد بدن خود استفاده کنید.

اگر علائم شدیدتری مانند تب ، حالت تهوع ، سردرد یا اسهال را تجربه می کنید ، استفاده از سالن بدن سازی ممنوعیت قطعی دارد. ورزش با این شرایط می تواند اوضاع جسمی شما را بدتر کرده و عوارض جدی ایجاد کند. در مورد علائم خود با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی و پزشک متخصص مشورت کنید و برای بهبود علائم وقت بگذارید.

رعایت نظافت در ورزش در هنگام بیماری

همواره این قانون ساده را در حین ورزش در هنگام بیماری دنبال کنید:

فقط به همان اندازه که می توانید ورزش کنید. ممکن است برای یک جلسه یوگا احساس خوبی داشته باشید ، اما تردمیل شما را بیش از حد خسته کند. یا شاید شما اصلاً بدنبال ورزش کردن در این شرایط نیستید ، و این تصمیم اشکالی ندارد. بدن شما از کم شدن فشار در چند روز بیماری و انجام استراحت اضافی از شما متشکر خواهد بود.

روش کاهش تمرینات روتین در هنگام بیماری :

کاهش روتین تمرین و عاداتی که در حین ورزش داشته اید می تواند برای بهبودی از یک بیماری ضروری و لازم باشد. برای بهبودی سریعتر باید به بدن خود استراحت دهید.
با کاهش ۵۰ درصدی تمرینات خود را شروع کنید. اگر معمولاً ۳۰ دقیقه می دوید ، در عوض ۱۵ دقیقه راه بروید.
در کلاسهای تناسب اندام ملایم مانند یوگا شرکت کنید. از همه مهمتر ، به زبان بدن خود گوش دهید. اگر ورزش باعث می شود تا علایم بیماری تشدید شود لازم است تا چند روز ورزش را متوقف نمایید تا علائم بیماری تسکین یابد.

مراقبت از بدن در هنگام بیماری بسیار مهم است. غالباً ، مجبور نیستید تمرین خود را متوقف کنید اما احتمالاً روال ورزش شما باید اصلاح شود. به بدن خود گوش دهید تا به سرعت بهبود یابد.

چه زمانی برای بازگشت به روال عادی ورزش مناسب است؟

بسیاری از مردم پس از بهبودی از بیماری مضطرب هستند که چه زمانی به ورزشگاه برگردند. ورزش منظم با تقویت سیستم ایمنی بدن شما می تواند خطر ابتلا به بیماری ها را کاهش دهد.
با این حال ، مهم است که بدن خود را قبل از بازگشت به ورزش به طور کامل از یک بیماری پاک نمایید ، و حتی اگر قادر به تمرین طولانی مدت نیستید ، نباید استرس داشته باشید.

استراحت و ورزش در هنگام بیماری

در حالی که برخی از افراد نگرانند که چند روز تعطیلی از سالن بدنسازی آنها را از برنامه روزانه ورزشی عقب بیندازد و باعث از بین رفتن عضله و قدرت بدنی شود ، اما اینطور نیست.

بسیاری از مطالعات نشان می دهد که برای اکثر افراد ، از دست دادن عضلات پس از تقریباً سه هفته بدون تمرین شروع می شود .

با کم شدن علائم ، به تدریج فعالیت بدنی بیشتری را در روز شروع کنید ، مراقب باشید در این کار زیاده روی نکنید. در روز اول بازگشت به باشگاه ، با یک تمرین کم شدت و کوتاه تر شروع کنید و هنگام ورزش حتماً با آب بدن را هیدراته نگه دارید. به یاد داشته باشید ، بدن شما ممکن است احساس ضعف کند ، به خصوص اگر در حال بهبودی از بیماری معده یا آنفولانزا هستید ، و توجه به احساس خود و وضعیت بدن بسیار مهم است.

 

اگر این پرسش را دارید که آیا می توانید هنگام بهبودی از بیماری با خیال راحت تمرین کنید ، از پزشک خود راهنمایی بخواهید. علاوه بر این ، حتی اگر ممکن احساس بهبود کامل می نمایید ، به خاطر داشته باشید که هنوز هم می توانید بیماری خود را به دیگران منتقل کنید. به عنوان مثال بزرگسالان تا هفت روز پس از اولین تجربه علائم آنفلوآنزا ، می توانند دیگران را به آنفلوانزا آلوده کنند.

اگرچه بازگشت به سالن ورزشی بعد از بیماری برای سلامت کلی شما موثر است ، اما هنگام تصمیم گیری در مورد توانایی کافی برای انجام فعالیت های شدید ، گوش دادن به زبان بدن و گرفتن مشورت از پزشک ضروری است.

مرکز پرستاری پرستار اول با داشتن کادری مجرب و حرفه ای در قالب پرستار کودک، پرستار سالمند و پرستار بیمار آماده ارائه خدمات شبانه روزی به همشهریان گرامی می باشد.

پرستاری از بیمار بعد از عمل جراحی چگونه باید باشد؟

پرستاری از بیمار بعد از عمل جراحی می بایستی بلافاصله پس از عمل آغاز گردد. حال ممکن است این مراقبت هم چنان در بیمارستان ادامه داشته باشد. و یا بعد از مرخصی از بیمارستان در منزل می بایستی ادامه داشته باشد.  این مسله بسیار مهم می باشد که به عنوان همراه بیمار در بیمارستان به کارکنان؛ پرستاران؛ و هم چنین پزشکان بیمارستان روابط حسنه ای داشته باشید و هم چنین اطلاعات لازم را در خصوص بیمر خود گرفته باشید. پرستاری از بیمار بعد از عمل جراحی بسیار مهم می باشد. زیرا در صورتی که همراه بیمار دانش کافی نداشته باشد ممکن است نتواند مراقبت های لازم را انجام دهد . این نکته برای بیمار خطرناک می باشد. دریافت اطلاعات صحیح باید به موقع انجام گیرد زیرا که این اطلاعات می تواند به شما و خانواده شما کمک کند که خود و محیط را برای ورود و پرستاری از بیمار بعد از عمل جراحی آماده کنید.

انجام خدمت توانبخشی و مراقبتی در بسیاری از مواقع در پرستاری از بیمار بعد از عمل جراحی لازم و ضروری می باشد. نوع پرستاری از بیمار بعد از عمل جراحی بستگی زیادی به عمل جراحی که انجام داده شده؛ وضعیت سلامتی ؛ نحوه بهبودی و … دارد.

پرستری از بیمار بعد از عمل جراحی

 

پرستاری از بیمار بعد از عمل جراحی چگونه باید صورت گیرد؟

داشتن یک عمل چه کوچک و یا چه بزرگ، هم بیمار و هم بستگان را تحت تاثیر قرار می دهد. در برخی موارد دوره نقاهت بعد از بیماری کوتاه می باشد و بیمار نیاز به همراه دایمی ندارد ولی در برخی موارد دیگر دوره نقاهت بسیار طولانی می باشد و عمل جراحی به طور کلی سبب تغییر روند زندگی بیمار و اطرافیان او می گردد. و این خود سبب می گردد که برای پرستاری از بیمار بعد از عمل جراحی نیاز به پرستار و همراه بیمار حرفه ای داشته باشید. به طور کلی خدمات حرفه ای انجام شده توسط همراه بیمار و پرستار بیمار در روند بهبودی بسیار موثر خواهد بود. و زندگی را به مراتب برای بیمار و بستگان او راحت خواهد کرد.

هر نوع جراحی نیاز به یک دوره بهبودی دارد تا بیمار بتواند بهبود پیدا کرده و سلامت خود را بازیابد.  به همین دلیل بر اساس نظر پزشک برای دوره بهبود می توانید اقدام به استخدام همراه بیمار نمایید این استخدام همراه بیمار می تواند از چند روز تا چند ماه متفاوت باشد.  وظایف همراه بیمار و پرستار بیمار می تواند دوره نقاهت، به ویژه از محل آسایش بیمار در طول روز، به دلیل رفع نیازهای فوری، آن را به طور منظم و یا سس گوجه فرنگی مراقبت از زخم از آن ساخته شده و اگر شما نیاز به مطمئن شوید که دارو را دریافت. زمان استخدام می تواند از چند روز تا چند ماه متفاوت باشد و پشتیبانی حرفه ای که به صورت منظم انجام می شود پس از جراحی عامل مهمی در کوتاه شدن دوره بهبودی می باشد.

به طور قطعی بیمار بعد از عمل احساس خستگی مفرط می کند که گاهی این احساس خستگی می تواند با درد همراه باشد. آن چه لازم است بدانید این است که این پیغام از بدن شما صادر می گردد که در واقع نیاز شما به بازتوانی و استراحت و بازتوانی را نشان می دهد. هنگامی که به عنوان نزدیکان بیمار بیمارستان را ترک می کنید بسیار مهم است بدانید که شما و خانواده تان برای مدتی نیاز به کمک تخصصی برای مراقبت از بیمار دارید.

پرستاری از بیمار بعد از عمل جراحی

مراقبت از  بیمار بعد از عمل جراحی در خانه

پس از مرخص شدن بیمار از بیمارستان  و منتقل شدن به خانه، اولین چیزی که برای رفع نیازهای بیمار نیاز دارید  همراهی بیمار برای سپری کردن دوره نقاهت می باشد. این در واقع با حمایت و همراهی بیمار توسط بستگان و نزدیکانش ممکن می گردد. با این حال، گاهی اوقات بستگان بیمار به دلایل متنوعی مانند درگیری ها و مشغله های خانوادگی و نداشتن تایم و تخصص و … نمی توانند بر بیمار متمرکز گردند. در این موارد بهتر است که شما از خدمات موسسه پرستاری که می توانند برای بیمار شما همراه بیمار در بیمارستان و یا همراه بیمار در منزل بفرستند استفاده کنید.

وظایف همراه بیمار چیست؟

پرستاری از بیمار بعد از عمل جراحی و مرخص شدن از بیمارستان در منزل شامل طیف گسترده ای از بخش ها می باشد، که می تواند متشکل از یک تیم حرفه ای شامل پزشکان، پرستاران، فیزیوتراپیست ها و پرستار در منزل باشد. در این میان سعی شده است وظایف همراه بیمار به اختصار ذکر گردد.

  1. کمک به فعالیت های روزمره
  2. کمک در دستشویی رفتن
  3. کمک در حمام کردن
  4. کمک در مسواک زدن
  5. کمک در جابه جا شدن در تخت خواب
  6. کمک در راه رفتن و جابه جا شدن
  7. پانسمان کردن
  8. تعویض پانسمان
  9. دادن دارو ها بر اساس برنامه های مشخص شده
  10. تزریق سرم
  11. تزریق آمپول
  12. ماساژ
  13. همدلی
  14. … .

کمک های روانشناسی برای پرستاری از بیمار بعد از عمل جراحی

لازم به تذکر است در صورتی که یکی از اطرافیان شما می بایستی عمل جراحی انجام دهد و حتی اگر این عمل جراحی بسیار ساده باشد می بایستی از یک روانشناس کمک بگیرید. بهتر است که دور و بر بیمار ارادی قرار گرفته باشند که با افکار و رفتار مثبت باشند و توصیه می شود از افراد با انرژی منفی و بدبین در این دوران دوری کنید. بسیار مهم است که در این دوران احساس اضطراب و افسردگی نکنید و خوشحال و امیدوار باشید.  در این بین درخواست کمک تخصصی از یک روانشناس می تواند به شما بسیار کمک کند.

پرستاری از بیمار بعد از عمل جراحی

 

فعالیت های فیزیکی بیمار بعد از عمل جراحی چگونه باید باشد؟

  1. در طول هفته های اول به خصوص ۶ الی ۸ هفته اول بعد از عمل جراحی به بیمار توصیه می گردد که از انجام دادن کارهای خانه حتی اگر سبک باشد خودداری کند.
  2. به هیچ عنوان اشاء سنگین بلند نکنید و یا آن ها را جابه جا نکنید.
  3. سعی کنید هر روز حتی اگر کم هم باشد پیاده روی کنید.
  4. با احتیاط از پله ها بالا بروید و یا پایین بیایید.
  5. در نوع و نحوه ی غذایی که می خورید توجه ویژه داشته باشید. شما به هیچ عنوان نباید وزنتان بیشتر از ۵ کیلو کاهش داشته باشد.
  6. از آن جایی که بدن بیمار بعد از عمل جراحی نیاز به استراحت دارد از فعالیت ها و رویدادهای استرس زا دوری کنید.

موسسه پرستاری