آدرس :

سعادت آباد، سرو غربی، بخشایش،بهار سوم

علل استرس

۵ روش مؤثر برای پاکسازی ذهن

نشخوار فکری Rumination به معنای فکر کردن مداوم به افکار ناراحت و نگران کننده است. در زندگی امروزی مواجه با استرس امری اجتناب ناپذیر است. اما گاهی ممکن است استرس کنونی فرد با استرس‌های ناشی از رویدادهایی که در گذشته رخ داده‌اند یا حتی رویدادهایی که ممکن است در آینده رخ دهند، ترکیب شود. در هنگام بروز این نوع از استرس، افکار ناراحت کننده بارها و بارها در ذهن فرد تکرار ‌شده و باعث ایجاد یک حلقه بی پایان و افزایش نگرانی‌های او ‌می‌شوند.

عوارض استرس
این الگوی فکری نه تنها هیچ کمکی به حل مشکلات موجود نمی‌کند، بلکه باعث ایجاد تداخل در امور عادی زندگی فرد ‌می‌شود. ممکن است این جمله را شنیده باشید که اگر “ذهن خود را پاک کنید” قادر به کنترل استرس خود خواهید بود. اما لازم است بدانید که این استراتژی در واقع به معنای رها کردن تمام افکار و نگرانی‌های ذهنی نیست. استراتژی پاکسازی ذهن به معنای یادگیری روش‌های مراقب از ذهن است که در طی آن باید بتوان افکار خود را بدون قضاوت کردن آنها مشاهده کرد.

در این مقاله به بررسی مضرات نشخوار فکری و روش‌های مؤثر برای مدیریت و کنترل آن پرداخته‌ایم:

مضرات نشخوار فکری

فرآیند تکرار افکار یکسان در ذهن، به عنوان نشخوار فکری شناخته ‌می‌شود. تحقیقات نشان داده است که نشخوار فکری از جهات مختلفی برای مغز مضر است. توانایی رها کردن ذهن از افکار منفی، مهارت مهمی است که باید مورد توجه قرار گیرد. یکی از مشکلات اصلی نشخوار فکری این است که وقتی روی رویدادهای ناراحت کننده در گذشته یا آینده تمرکز ‌می‌کنید، در زمان حال برای خود اضطراب و استرس مضاعف ایجاد ‌می‌کنید.

بروز این اضطراب باعث فعال شدن و تحریک واکنش استرس در بدن ‌می‌شود و احساس شادی را در لحظه از بین ‌می‌برد. نتیجه این استرس ممکن است منجر به ابتلا به استرس مزمن شود که یک وضعیت ناسالم است و منجر به انبوهی از مشکلات جسمی، ذهنی و عاطفی ‌می‌شود. یادگیری روش‌های اجتناب از نشخوار فکری (یا مدیریت موفقیت آمیز آن)، در حفظ یا دستیابی به وضعیت ذهنی سالم مؤثر است.

اثر استرس بر نشخوار فکری

تاثیر نشخوار فکری بر توانایی استراحت

نتایج تحقیقات دانشمندان مشخص نموده است که نشخوار فکری بر توانایی استراحت فرد تأثیر ‌می‌گذارد. نشخوار فکری نه تنها باعث ناتوانی در استراحت به‌موقع ‌می‌شود ، بلکه بر خواب شما نیز تأثیرات منفی دارد. افرادی که تمام روز را با یک حس ناخوشایند ‌می‌گذرانند استرس بیشتری را تجربه ‌می‌کنند و توانایی کمتری برای بهبودی از بیماری‌ها دارند.

رابطه ترشح کورتیزول با نشخوارفکری

نشخوار فکری باعث تشدید افکار ناراحت کننده و استرس مزمن می‌شود. این امر به نوبه خود با فعال کردن بیش از حد سیستم‌های بیولوژیکی پاسخگو به استرس، باعث بروز بیماری‌های مختلف می‌شود. نشخوار فکری باعث ترشح مداوم واسطه های بیولوژیکی مانند کورتیزول می‌شود که عامل اصلی بروز استرس بیشتر است.

کورتیزول چیست؟

کورتیزول هورمونی است که توسط غدد فوق کلیوی ترشح ‌می‌شود و معمولاً به عنوان “هورمون استرس” شناخته ‌می‌شود. سطوح بالای کورتیزول به صورت طولانی مدت با پیامدهای منفی برای سلامتی همراه است. مطالعات دانشمندان نشان داده است میزان ترشح کورتیزول در افرادی که در طول روز درگیر نشخوار فکری بودند تا پایان روز از سطوح بالاتری برخوردار بود. این یافته‌ها به این موضوع اشاره دارد که میزان کورتیزول با روش مدیریت استرس‌های روزانه در ارتباط است. این مطالعه همچنین نشان داده است که نشخوار فکری (نه فقط رویدادهای واقعی درروز) مستقیماً با افزایش پاسخ‌های فیزیکی به استرس مرتبط است.

استرس و نشخوارفکری

تاثیر نشخوار فکری بر کاهش خلاقیت

مشخص شده است که نشخوار فکری خلاقیت فرد را کاهش ‌می‌دهد. براساس مطالعات دانشمندان افرادی که در مورد مشکلات محل کار خود نشخوار فکری می‌کنند، خلاقیت کمتری در کار از خود نشان ‌می‌دهند. نشخوار فکری اغلب به این معنی است که فرد “کار خود را با خود به خانه ‌می‌برد.” تحقیقات نشان داده است که نشخوار فکری باعث کاهش توانایی یافتن راه حل برای مشکلات است که به طور بالقوه ‌می‌تواند باعث بروز استرس بیشتر شود.

چگونه مراقب افکار خود باشیم

یادگیری مشاهده افکار بدون قضاوت آنها، گام موثری در مبارزه با نشخوار فکری است و باعث تجربه خواب بهتر، استراحت موثرتر بعد از کار، تمرکز بیشتر و افزایش خلاقیت ‌می‌شود. این تمرین حتی ممکن است برای روابط فرد اثرات مطلوبی داشته باشد. بنابراین یادگیری استراتژی‌های پاکسازی ذهن ارزش این تجربه را دارد.

اگر فردی به صورت مداوم به یک موقعیت استرس‌زا فکر کند و تجربه یک رویداد مثبت باعث توقف افکار منفی در ذهن او نشود زمان آن رسیده است که از تکنیک‌های پاک سازی ذهن استفاده کند.

تکنیک‌های پاک سازی ذهن:

۱- مراقبه

تحقیقات نشان ‌می‌دهد که مدیتیشن در تسهیل بخشش خود و دیگران، رها کردن نشخوار فکری و کاهش احساسات منفی مفید است. برای شروع یک تمرین مدیتیشن، به سادگی مکانی را پیدا کنید که بتوانید در آن بنشینید و افکار خود را آرام کنید. سپس افکار خود را بدون وابستگی به آنها مشاهده کنید. وقتی به خوبی آنها را بررسی نمودید وقت آن رسیده است که افکار نارحت‌کننده را رها کنید و تمرکز خود را به لحظه حال برگردانید.

 

۲- پرورش ذهن‌آگاهی

تمرین بر تمرکز حواس به این معنا است که به جای تفکر بر عوامل مختلف، به طور کامل بر یک موضوع متمرکز شوید. ذهن‌آگاهی یک گزینه عالی برای افراد پرمشغله است زیرا با این روش ‌می‌توان با کاهش سرعت ذهن و تمرکز بر روی یک چیز تمام فعالیت‌ها را به موقع و با تمرکز انجام داد. تکمیل یک فعالیت با تمرکز حواس کامل، راهی ترمیم کننده برای مشاهده افکار و رهایی از نشخوار افکار ‌است. برای رسیدن به این هدف سعی کنید یک اتاق را تمیز کنید، یک کمد را مرتب کنید یا یک غذای سالم بپزید.

پاکسازی ذهن با نوشتن

۳- نوشتن خاطرات روزانه

اگر ذهن شما پر از احساسات استرس‌زا است، خالی کردن ذهن از این احساسات از طریق نوشتن مفید باشد. خاطره نویسی به فرد این امکان را ‌می‌دهد که به صورت عمیق تری در موضوعاتی که افکار او را آزار ‌می‌دهد، کاوش کند. تجربه و بررسی کامل احساساتتان ‌می‌تواند به شما کمک کند تا راه حل‌های موثرتری برای حل مشکلات داشته باشید و از زاویه‌های مختلف مشکل را مشاهده کنید (تکنیکی که به عنوان بازسازی شناختی شناخته ‌می‌شود). وقتی برای اولین بار شروع به یادداشت خاطرات ذهنی نمودید صرف زمانی در حدود ۲۰ دقیقه زمان موثری برای تغییرات مثبت ذهنی و رهایی از نشخوار فکری است.

۴- پرت نمودن حواس

گاهی اوقات بهترین کاری که ‌می‌توانید برای تغییر افکار منفی انجام دهید این است که تمرکز خود را متوجه موضوع دیگری کنید. به عنوان مثال از خانه بیرون بروید و کمی ورزش کنید، با یک پروژه یا سرگرمی مورد علاقه ذهن خود را درگیر کنید، برای چند دقیقه از خواندن یک کتاب زیبا لذت ببرید. همچنین از فعالیت‌هایی مانند تای‌چی و کاراته نیز ‌می‌توان برای پاکسازی ذهن استفاده کرد. عمل ساده پرت نمودن حواس یک روش عالی برای وارد کردن فعالیت‌های مثبت به زندگی و رهایی از استرس و نگرانی‌ها است.

اثر روابط اجتماعی بر استرس

 

۵- حفظ ارتباط با دوستان

ممکن است متوجه شده باشید که وقتی بیش از حد استرس دارید و در نشخوار فکری غوطه ور هستید، ارتباط کمتری با اطرافیان و دوستان خود برقرار ‌می‌کنید. در این شرایط ممکن است به روابط شما آسیب وارد شود. تمرکز بر روابط مثبت با دیگران، میزان استرس و تمایل به نشخوار فکری را به حداقل ‌می‌رساند. تحقیقات نشان داده است که کسانی که ارتباطات اجتماعی قوی دارند، کمتر از نشخوار فکری برای مقابله با استرس استفاده ‌می‌کنند.
این افراد همچنین دارای میزان کمتری از افسردگی، اختلال استرس پس از سانحه و پاسخ‌های التهابی مرتبط با استرس هستند.

گفتگو در مورد مشکلات خود با یک دوست همدل یک راه حل سالم و مؤثر است. اما حتی اگر تصمیم نداشته باشید که در مورد مشکلات خود صحبت کنید، دور هم جمع شدن با افراد مثبت برای پاکسازی ذهن شما مفید خواهد بود.

حفظ ارتباط دوستانه با اطرافیان یک راه سرگرم کننده و سالم برای مقابله با استرس و اضطراب است.

پرهیز از نشخوار ذهنی

یکی از خطراتی که باید مراقب آن بود، احتمال نشخوار فکری مشترک است. نشخوار فکری مستمر شامل بازبینی و صحبت مداوم در مورد مشکلات با دوستان است. این نوع رفتار معمولا منجر به بروز احساسات منفی و تشدید احساس اضطراب و افسردگی ‌می‌شود. صحبت کردن با دوستان یک روش تخلیه روانی موثر برای کاهش احساسات منفی است ، اما به خاطر داشته باشید که همه اشکال حمایت لزوما مفید نیستند. اگر در هنگام صحبت با یک دوست فقط به نکات منفی فکر ‌می‌کنید، احتمالاً درگیر نشخوار فکری منفی هستید.

روش کاهش استرس
بنابراین لازم است به دنبال راه‌هایی برای پردازش احساسات و توقف نشخوار فکری باشید. پردازش عاطفی سالم شامل تفکر واقع‌بینانه در مورد وقایع، یافتن راه‌هایی برای حل مشکلات یا یافتن نکات مثبت در وضعیت موجود است. استراتژی‌های زیادی وجود دارد که ‌می‌توانید برای آگاهی بیشتر از افکار خود استفاده کنید. مدیتیشن، تمرین تمرکز حواس، یادداشت روزانه و ارتباط مثبت با دوستان، همگی ‌راه‌های مفیدی برای مقابله با این مشکل هستند.

به جای تلاش برای پاکسازی ذهن خود، تمرکز شما باید بر آگاهی بیشتر از افکار و یادگیری مشاهده و پذیرش آنها بدون قضاوت منفی باشد. با آگاهی بیشتر از الگوهای فکری خود، قادر خواهید بود برای تغییر برخی از الگوهای تفکر منفی که در ایجاد استرس نقش دارند،گام بردارید.

شرکت پرستاری پرستار اول با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی خدمت‌رسانی کند.
کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ،پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال‌ها خدمت‌رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان است.
برای دریافت اطلاعات بیشتر تنها کافی است که با کارشناسان این مرکز تماس حاصل فرمایید و مشاوره رایگان دریافت کنید.
هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.

ضربان قلب

ضربان قلب نرمال در افراد

نقش ضربان قلب در تعیین میزان سلامتی افراد چیست؟

تعداد ضربان قلب  Heart beat در زمان استراحت در واقع نشانگر کارکرد عضله قلب است. تعداد ضربان قلب می تواند متأثر از شرایط سلامتی و سن و سال فرد باشد. در هر صورت اهمیت تعداد ضربان قلب در دقیقه به قدری است که یکی از روش های معاینه سلامتی فرد است.

سنجش ضربان قلب

می توانید با انجام چند تمرین ساده عملکرد عضلات قلب خود را چک کنید.

برای انجام این کار به راحتی دو انگشت نشانه و میانی خود را روی مچ خود گذاشته و درست بالاتر از شست قرار دهید. محل دیگری که برای این کار خوب است یکی از طرفین گردن است. می توانید نبض خود را اندازه گیری کنید. به مدت ۳۰ ثانیه تعداد ضربان را بشمرید و عدد بدست آمده را در دو ضرب کنید..

این کار را چند بار تکرار کنید تا عدد درستی را بدست آورید. ضربان قلب بین ۶۰ الی ۹۰ در دقیقه مناسب است. اکثر افراد سالم کمتر از ۹۰ نبض در دقیقه دارند.

با استفاده از تعداد نبض و میزان کلسترول و فشار خون بیمار می توان به برخی امراضی که ممکن است در بدن فرد وجود داشته باشد پی برد.

دانشمندان بر این عقیده اند که پایین بودن ضربان قلب نشانه ای از تناسب اندام و بالا بودن ضربان حین استراحت می تواند نشان از مشکلات قلبی باشد.

گذشته از این دانشمندان به این نتیجه رسیدن اند که بالا بودن ضربان قلب در بیمار می تواند علاملی برای مشکلات قلبی و حتی مرگ باشد.

در سال ۲۰۱۳ در مطالعه ای بر روی سه هزار مرد به مدت ۱۶ سال انجام شد مشخص شد که بالا بودن میزان نبض افراد با کاهش میزان تناسب اندام آنها افزایش می یابد. افرادی که تعداد نبض بالایی دارند معمولاً از تناسب اندام کمتر، فشار خون بالاتر، وزن بیشتر و چربی خون رنج می برند.

ضربان قلب خطرناک

هر چه تعداد ضربان قلب در دقیقه در حالت استراحت بیشتر باشد احتمال خطر مرگ ناگهانی در فرد بیشتر است.

این خطر برای ضربان قلب بین ۸۱ تا ۹۰ دوبرابر و برای تعداد نبض در دقیقه بالاتر از ۹۰ سه برابر افراد عادی است.

البته پایین بودن تعداد نبض نیز ممکن است نشان از مشکلی در قلب فرد داشته باشد. این حالت بیشتر در افرادی مسن رخ می دهد که ناشی از پیری عضله قلب و ایجاد تحریکات نابجا در قلب است و باید حتماً پیگیری شود.

پزشکانت توصیه می کنند چند بار در طول هفته میزان نبض خود را اندازه بگیرید. ضربان قلب تحت تأثیر استرس، اضطراب، هورمون های خونی و داروها ممکن است تغییر کند.

یکی از روش های اصولی و درست برای کاهش میزان ضربان نبض در دقیقه ورزش است. میزان اندک ورزش بر سلامت قلب و تقویت عضله قلب بسیار موثر است.

در مطالعه ای که بر روی افراد ۵۵ ساله انجام شد نشان داده شد حدود یک ساعت ورزش شدید هوازی در هفته می تواند میزان نبض و ضربان قلب در حالت استراحت را به اندازه قابل توجهی کاهش دهد.

منظور از تعداد ضربان قلب در حالت استراحت این است که قلب در حالت استراحت چند بار در دقیقه تپش می کند. تعداد این ضربات برای افراد ۱۰ سال به بالا و بزرگسالان و سالمندان بین ۶۰ تا ۱۰۰ تپش در دقیقه باید باشد.

به عنوان یک اصل کلی هر چه تعداد ضربان قلب پایین تر باشد نشان از قدرت سیستم قلبی عروقی فرد بوده و قلب فرد می تواند با تعداد تپش های کمتری قابلیت های خود را داشته باشد و وظایف خود را انجام دهد این امر باعث می شود مثلا در ورزش کاران تعداد ضربان قلب در حالت استراحت به حدود ۴۰ تپش در دقیقه برسد.

اثر ورزش بر ضربان قلب

عوامل متعددی در تعداد ضربان قلب هر فرد موثر هستند که عبارتند از:

  • سن
  • میزان تناسب اندام و فعالیت بدنی
  • مصرف سیگار
  • ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی، کلسترول بالا یا دیابت
  • دمای هوا
  • وضعیت بدن مثلاً ایستاده یا دراز کشیده
  • احساسات
  • اندازه‌ی بدن
  • دارو‌ها

ضربان قلب به صورت نرمال نباید زیاد بالا و یا زیاد پایین باشد این مسئله ممکن است به علت وجود بیماری یا عوامل دیگر رخ داده باشد.

ضربان قلب سالم

شرکت پرستاری پرستار اول با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.
کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد.
برای دریافت اطلاعات بیشتر تنها کافی است که با کارشناسان این مرکز تماس حاصل نموده و مشاوره رایگان دریافت نمایید.
هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.

محیط خانه شاد

با این ۱۰ تکنیک محیط خانه را برای کودکان دلپذیر نمایید

محیط خانه آرام  Calming Environment  و دلپذیر تاثیر فراوانی بر بهبود روند رشد جسمی و ذهنی کودک می‌گذارد. امروزه با همه گیری ویروس کرونا و پدیدار شدن سویه‌های مختلف این ویروس در سرتاسر جهان زندگی میلیون ها نفر دستخوش تغییرات بزرگی گردیده است. تعداد زیادی از والدین در این شرایط مجبور به دورکاری از منزل شده‌اند و مدارس نیز همچنان در حال آموزش کودکان به صورت آنلاین می‌باشد.

روتین کودکان در محیط خانه

کنار هم بودن اعضای خانواده به مدت طولانی ممکن است باعث بروز مشکلات و تنش در میان آنها شود و محیط خانه را از آرامش دور کند. اما در این میان لازم است والدین خونسردی خود را حفظ نمایند و با استفاده از تکنیک‌های خاصی برای برگرداندن آرامش به خانواده تلاش نمایند. ایده هایی که در ادامه بیان شده است به شما کمک می‌کند بتوانید محیط آرامی را در خانه خود ایجاد کنید.

۱٫ استفاده از برنامه روتین

اکثر کودکان عادت دارند از برنامه روزانه پیروی کنند، درست مانند زمانی که به مدرسه می رفتند و برای انجام تکالیف و امتحانات از یک برنامه از پیش تعیین شده استفاده می‌نمودند.

اکنون که بچه‌ها درتمام ساعات روز در خانه هستند، ایده خوبی به نظر می‌رسد که سختگیری را کنار بگذارید اما، ارائه ثبات و اجرای یک روال روزانه به کودکان کمک می‌کند تا بدانند در مدت زمان خانه نشینی قرار است چه کارهایی انجام دهند.

اگر فرزندان بزرگ‌تری دارید که اکنون کارهای مدرسه را به صورت آنلاین انجام می دهند، می‌توانید با مشورت گرفتن از کودک و معلم او یک برنامه روزانه مناسب برای او طراحی نمایید. اگر فرزندان کوچک‌تری دارید، ممکن است بهتر باشد که روز را بر اساس فعالیت های مناسب سن او برنامه ریزی کنید.

۲٫ از کودک انتظارات روشنی داشته باشید

قبل از اینکه برنامه/روال روزانه جدید را اجرا کنید، لازم است که با فرزندان خود در مورد آنچه در طول روز از آنها انتظار دارید صحبت کنید. فهرست را مرور کنید و به آنها اطلاع دهید که در چه ساعاتی از روز باید منتظر چه چیزهایی باشند.

به کودکان اطمینان دهید که اجازه نخواهند داشت تمام روز را روی مبل بنشینند و به صورت خود را به صفحه تلویزون یا تبلت بچسبانند. اگر امیدوارید که در کارهای خانه نیز از مشارکت کودکان استفاده کنید بهتر است شرح وظایف روزانه آنها را در برنامه‌ریزی مشخص نمایید.

ارام کردن محیط خانه برای کودک

۳٫ مثبت اندیش باشید

اگر در روزهایی که تمام مدت درخانه مشغول دورکاری بوده اید اما کارها بر وفق مراد شما پیش نرفته باشد دچار ناراحتی و عصبانیت شوید، فرزندانتان حال و هوای عبوس شما را خواهند گرفت.

در عوض، مثبت اندیشی را تمرین کنید. درباره همه چیزهای خوبی که از حضور در خانه در تمام طول روز با هم به وجود آمده است صحبت کنید مانند بازی های خانوادگی یا زمان بیشتر برای با هم بودن.

حتی می‌توانید از فرزندانتان بخواهید فهرستی از چیزهایی که بابت آنها سپاسگزار هستند تهیه کنند و آن را روی یخچال بچسبانید. یادآوری بصری به تمرکز همه بر روی جنبه های مثبت کمک می کند.

۴٫ به دل طبیعت بروید

هوای تازه نه تنها برای سیستم ایمنی بدن شما مفید است، بلکه برای سلامت روان اعضای خانواده نیز مفید است. تنها بودن در طبیعت، گوش دادن به صدای باد و صدای جیرجیر پرندگان به شما کمک می کند تا احساس آزادی نمایید.

وقتی تمام روز را با خانواده در محیط خانه هستید، ممکن است به سرعت احساس افسردگی و کسالت نمایید. اما وقتی به دامان طبیعت می‌روید و  قدم می‌زنید، می‌توانید از قید چهار دیواری خانه دور شوید و روحیه خود را بالا ببرید. حتی می‌توانید در ساعات خلوت به پارک‌های محلی بروید و در آنها به پیاده‌روی بپردازید.

بیرون رفتن از محیط خانه

۵٫ لباس خواب خود عوض کنید

تمام طول روز در محیط خانه ماندن می‌تواند وسوسه انگیز باشد که دیگر لباس خواب را عوض نکنید و تمام روز در همان لباس باقی بمانید. اما بیدار شدن و لباس پوشیدن و آماده شدن مانند قبل از قرنطینه به شما کمک می‌کند احساس زندگی «عادی‌» را داشته باشید.

برخی مدارس حتی به صورت آنلاین روزهای خاصی را در نظر می‌گیرند تا کودکان در آن روزها لباس همرنگی را بپوشند تا بچه‌ها احساس کنند از دور با معلمان و دوستان خود بیشتر ارتباط دارند.

۶٫ تمرین روش‌های خودمراقبتی

همه ما در روزهای که در قرنطینه قرار داریم احساس غمگینی، مضطرب بودن و دلسردی را تجربه کرده‌ایم. بنابراین، مراقبت از خود در این شرایط می‌تواند بسیار مفید باشد.

تا جایی که می‌توانید سعی کنید غذاهای سالم بخورید و مایعات فراوان بنوشید. و هنگامی که شما یا فرزندانتان استرس دارید، به نوبت یک حمام آرامش بخش بگیرید. نمک‌های حمام، روغن‌های اسانسی و هر چه که برای کسب آرامش بیشتر در محیط خانه لازم است را به برنامه خود‌مراقبتی اضافه کنید.

۷٫ تمرین تنفس

اگر استرس ناشی از کار در محیط خانه و نگرانی برای تحصیل کودکان شما را تحت فشار قرار داده است و در شرف انفجار هستید، لحظه‌ای از هرج و مرج و نگرانی‌ها فاصله بگیرید.

فنجان قهوه یا چای خود را به ایوان ببرید یا برای بچه ها فیلم بگذارید تا بتوانید برای لحظاتی آرامش داشته باشید. اشکالی ندارد که گاهی برای خود وقت بگذارید.

شما نمی‌توانید از یک پارچ خالی برای دیگران آب بریزید بنابراین سعی کنید با استفاده از روش‌های مختلف خود را آرام نمایید تا بتوانید این آرامش را به اعضای خانواده خود منتقل نمایید.

تغییر قوانین در محیط خانه

۸٫ در صورت لزوم قوانین را تغییر دهید

در حالی که پایبندی به یک روال مشخص می‌تواند برای حفظ ثبات مفید باشد، همچنین ایده خوبی است که بدانید چه زمانی قوانین را تغییر دهید. اجازه دهید بچه ها چند دقیقه بیشتر بیدار بمانند تا یک فیلم جدید را تا پایاین تماشا کنند.

بگذارید کودکان یک میان وعده قبل از خواب بخورند. بگذارید کمی بیشتر از تبلت یا دستگاه بازی خود استفاده کنند. همه ما نیاز داریم که در شرایط خانه نشینی  آرامش خود را حفظ نماییم و گاهی اوقات این به معنای ۱۵ دقیقه بیشتر تلویزون نگاه کردن کودکان است تا مادر و پدر بتوانند اندکی استراحت داشته باشند.

 

۹٫ یوگا را امتحان کنید

یوگا می‌تواند نه تنها راهی عالی برای تحرک کودکان در خانه باشد، بلکه راهی عالی برای آرام شدن پس از یک روز طولانی زندگی در قرنطینه است. می‌توانید از یوگا برای تمرین تکنیک‌های تنفسی یا یک فعالیت سرگرم‌کننده برای از بین بردن یکنواختی استفاده کنید.

۱۰٫ از صحبت مداوم در مورد ویروس اجتناب کنید

بیشتر کودکان از آنچه ما باور داشته باشیم فهیم‌تر هستند، بنابراین تمام تلاش خود را بنمایید تا درباره COVID-19 یا هر چیز دیگری که ممکن است بر اضطراب یا استرس آنها بیفزاید کمتر در محیط خانه صحبت کنید. شما می‌توانید بدون ایجاد ترس غیرمنطقی به سوالات آنها پاسخ دهید و آنها را آگاه تر کنید.

روش های آرام کردن محیط خانه

شرکت پرستاری پرستار اول با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.

کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد. برای دریافت اطلاعات بیشتر تنها کافی است که با کارشناسان این مرکز تماس حاصل نموده و مشاوره رایگان دریافت نمایید.

هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.

اثرات خوردن ماهی

اثرات خوردن ماهی بر میزان حافظه و سلامت مغز

اثرات خوردن ماهی Effects of eating fish  بر سلامت مغز سال هاست که به اثبات رسیده است و ماهی هایی از جمله سالمون، ماهی تن ، ساردین و شاه ماهی تاثیرات شگفت انگیزی بر سلامت مغز و بهبود حافظه دارند.

اثرات خوردن ماهی بر حافظه

این گروه از مواد غذایی بهترین منابع اسید چرب امگا ۳، DHA هستند.بنابراین لازم است برای بهره بردن از مزایای سلامتی،  ماهی را یک یا دو بار در هفته جایگزین گوشت های دیگر کنید تا دوز مناسبی از مواد مغذی آن را دریافت کنید.

می توانید ماهی را کباب کنید، بپزید یا آب پز کنید تا طعم و مزه و عالی داشته باشد. تاکوی سالمون را با کلم قرمز میل کنید، ساردین میل کنید یا از ماهی تن سرخ شده روی سبزیجات سالاد برای شام لذت ببرید.

ذکر این نکته مهم است که اگر ماهی نمی‌خورید، ممکن است تا حد زیادی دچار کمبود اسیدهای چرب امگا ۳ DHA شوید. تحقیقات نشان می دهد که بهبود حافظه و تقویت مغز تنها یکی از چندین خاصیت ماهی برای سلامتی است.

اسیدهای چرب امگا ۳

احتمالاً شنیده اید که اسیدهای چرب امگا ۳ برای سلامتی مفید هستند. اما یکی از آنها به نام دوکوزاهگزانوئیک اسید، یا DHA، مستقیماً به مغز می رود و در آنجا مورد استفاده قرار می گیرد.

DHA یک اسید چرب امگا ۳ است که برای حفظ عملکرد طبیعی و کارآمد مغز مورد نیاز است. بافت‌های مغز و سیستم عصبی تا حدی از چربی تشکیل شده‌اند، و تحقیقات نشان می‌دهد که مغز تمایل ویژه‌ای برای استفاده از DHA دارد.

سطوح بالاتر DHA در رژیم غذایی با گنجاندن ماهی در میان غذاهای روزانه ممکن است. پس ماهی را در لیست خرید خود قرار دهید و به خاطر داشته باشید که مطالعات کمبود DHA را به مشکلاتی مانند زوال عقل و فراموشی مرتبط می داند. در واقع، سطوح پایین DHA با خطر بیشتر ابتلا به بیماری آلزایمر در سال‌های سالمندی ارتباط دارد.

علائم از دست دادن حافظه نباید اولین محرک شما برای افزایش مصرف ماهی در رژیم غذایی خود باشد. مصرف ماهی را به عنوان یک برنامه همیشگی برای سلامت مغز خود در نظر بگیرید.

مصرف طولانی مدت DHA کافی با بهبود حافظه، بهبود توانایی یادگیری و کاهش نرخ زوال شناختی مرتبط است. برای بهره مندی از فواید مغزی DHA، باید مصرف مداوم غذاهای غنی از DHA را ادامه دهید و آن را به یک عادت تبدیل کنید.

اثرات خوردن ماهی بر مغز

میزان مجاز مصرف ماهی چقدر است؟

بر طبق دستورالعمل های رژیم غذایی در بین  ۲۰۲۰-۲۰۲۵ محققان به بزرگسالان توصیه می کنند حداقل ۸ اونس غذای دریایی در هفته مصرف کنند. این مقدار شامل دو وعده ۴ اونس ماهی است.

ماهی های روغنی مانند سالمون وحشی، ماهی تن، ماهی خال مخالی، شاه ماهی و قزل آلای پرورشی انتخاب های بسیار خوبی برای تامین DHA هستند.

در هنگام طبخ ماهی بهتر است از روش هایی مانند کباب کردن آن استفاده کنید زیرا در صورت سرخ کردن ماهی به دلیل چربی اضافی حاصل از سرخ کردن، نتیجه معکوس بر سلامتی دارد و به شدت نامناسب است.

همچنین می‌توانید ماهی‌هایی را انتخاب کنید که کمتر تحت تاثیر محیط بوده  و حاوی جیوه کمتری هستند. ساردین و ماهی قزل آلا وحشی انتخاب های برتری هستند. در همین حال، کوسه و اره ماهی به دلیل سطوح بالای جیوه، گزینه های مناسبی برای مصرف روزانه نیستند.

پروتئین بدون چربی:

یک نکته مثبت دیگر  که در لیست فواید ماهی به چشم می خورد شامل این موضوع است که ماهی یک پروتئین بدون چربی است. این ماده غذایی تاثیرات مثبت فراوانی بر سلامت قلب دارد.

جدا از اینکه ماهی چربی اشباع شده کمتری نسبت به گوشت قرمز دارد، جایگزین مناسبی برای انواع گوشت قرمز است و  امگا ۳ بیشتری دارد که مطالعات نشان می دهد ممکن است خطر ابتلا به بیماری قلبی را کاهش دهد.

اثرات خوردن ماهی بر قلب

غذاهای دریایی یا جلبک دریایی؟

برای افرادی که رژیم های گیاهخواری یا وگان را دنبال می کنند توصیه می شود که برای دریافت DHA از جلبک دریایی استفاده کنند. جلبک منبع اصلی DHA است و برای تهیه مکمل های گیاهی DHA استفاده می شود.

همچنین دانه کتان آسیاب شده، گردو و دانه چیا منابع گیاهی دیگری از اسید چرب امگا ۳ دیگر به نام ALA هستند که بدن آن را به DHA تبدیل می کند.

با این حال، بدن ما ممکن است تنها حدود ۵ درصد از ALA را به DHA تبدیل کند. اگر دریافت اولیه امگا ۳ از سبزیجات یا ماهی های غیر روغنی باشد، در مورد مصرف مکمل ها با یک پزشک یا متخصص تغذیه مشورت کنید.

اگر مدام دچار فراموشی می شوید، ممکن است به دلیل کمبود خواب یا تعدادی از مشکلات دیگر از جمله ژنتیک، سطح فعالیت بدنی و سبک زندگی و عوامل محیطی باشد. با این حال، شکی نیست که رژیم غذایی نیز در سلامت مغز نقش دارد.

بهترین روش برای حمایت از حافظه و عملکرد مغز، استفاده از مواد غذایی خاصی است که سبب بهبود جریان خون  به مغز می شود. تحقیقات نشان می‌دهد که رژیم غذایی مدیترانه‌ای که سرشار از ماهی است ممکن است به هوشیار نگه داشتن مغزهای پیر کمک کند.

بر طبق شواهد به دست آمده غذاهایی مانند ماهی و جلبک های دریایی با بهبود عملکرد شناختی، بهبود حافظه و هوشیاری بیشتر مغز مرتبط  هستند. بنابراین استفاده از  ماهی های چرب در رژیم غذایی یک انتخاب عالی برای سلامت مغز است.

ماهی چرب منبعی غنی از اسیدهای چرب امگا ۳ است که یکی از اجزای سازنده اصلی مغز است. امگا ۳ در تقویت حافظه و بهبود خلق و خوی نقش دارد و همچنین از مغز در برابر زوال شناختی محافظت می کند.

شرکت پرستاری پرستار اول با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.
کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد.

برای دریافت اطلاعات بیشتر تنها کافی است که با کارشناسان این مرکز تماس حاصل نموده و مشاوره رایگان دریافت نمایید.
هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.

کمبود روی

کمبود روی چه تاثیراتی بر ناخن ها می گذارد؟

کمبود روی zinc deficiency  معمولا به دلیل کمبود روی در رژیم غذایی یا یک بیماری زمینه ای می باشد و می تواند باعث دیستروفی ناخنها شود.

تاثیرات کمبود روی

روی یک ماده مغذی ضروری است که می تواند به سلامت مو، پوست و ناخن افراد کمک شایانی کند. دیستروفی ناخن تغییر رنگ و انحراف ناخن های فرد است.

در این مقاله، به رابطه بین عنصر روی و ناخن، چگونگی تاثیر کمبود روی روی ناخن‌های افراد و گزینه‌های درمانی می‌پردازیم.

 

روی چگونه روی ناخن ها تأثیر می گذارد؟

روی یک ریزمغذی است که نقش مهمی در متابولیسم انسان دارد. در داخل بدن، آنزیم ها را کاتالیز می کند، تاخوردگی مولکول پروتئین را ممکن می کند و بیان ژن را تنظیم می نماید. بدون هر یک از این فرآیندها، بدن قادر نخواهد بود که به درستی عمل کند.

روی باعث می شود پروتئین ها در بدن رشد کرده و قوی بمانند. این امر شامل پروتئین های موجود در ناخن ها نیز می شود. یک تحقیق معتبر در سال ۲۰۱۳ نشان می دهد که بدون تامین روی کافی، سرعت رشد ناخن کاهش می یابد و ناخن ها شکننده و پوسته پوسته می شوند و در نهایت این کمبود باعث ترک خوردن آنها می شوند.

اگر مقدار روی در بدن کم باشد، ممکن است فرد به طور کامل ناخن های خود را از دست بدهد.

علائم کمبود روی در ناخن ها

کمبود روی ممکن است به طرق مختلف در بدن ظاهر شود. یک نشانه خارجی که نشان می دهد فرد دچار کمبود روی است، وضعیت ناخن های اوست.

کمبود روی می تواند به روش های زیر بر ناخن ها تأثیر بگذارد:

ناخن های شکننده

ناخن های شکننده نازک شده و خیلی راحت می شکنند. آنها ممکن است به صورت افقی تقسیم شوند و لایه هایی را تشکیل دهند.

التهاب کوتیکول و پارونیشیا

کوتیکول پوست مرده ای است که فرد می تواند آن را در انتهای ناخن ببیند. کمبود روی می تواند باعث التهاب کوتیکول شود. پارونیشیا زمانی رخ می دهد که عفونت اطراف ناخن وجود داشته باشد.

خطوط بیو

خطوط Beau شیارهایی هستند که به صورت افقی روی ناخن ها کشیده می شوند. این مشکل در ناحیه ای که رشد ناخن شروع می شود باعث بروز  اختلال می شود. کمبود روی تنها علت بروز خطوط Beau نیست، بلکه یکی از عوامل شایع بروز این مشکل است.

علل دیگر ناخن های بیو عبارتند از:

  • کمبود سایر مواد مغذی ضروری
  • ضربه
  • بیماری رینود

خطوط Beau رایج ترین تغییر ناخن است که به عنوان نشانه ای از یک مشکل سلامتی که در سایر نقاط بدن رخ می دهد ظاهر می شود.

اثر کمبود روی بر ناخن

خطوط Muehrcke

خطوط Muehrcke شبیه به خطوط Beau ظاهر می شوند. با این حال، به جای شیارها، خطوط سفید دوتایی وجود دارد که به صورت افقی روی ناخن ها امتداد می یابند.

اونیکورکسیس

Onychorhexis یا برآمدگی طولی باعث ایجاد برجستگی هایی در ناخن می شود که به صورت عمودی در امتداد ناخن ها قرار دارند. این وضعیت شکنندگی ناخن ها را افزایش می دهد که به نوبه خود احتمال شکافتن ناخن ها را بیشتر می کند.

لوکونیشیا

Leukonychia به عنوان رنگ سفید در ناخن ظاهر می شود. لوکونیشیای کلی زمانی است که کل ناخن سفید به نظر می رسد، اما دسته هایی از لوکونیشیای جزئی نیز وجود دارد.

لوکونیشی عرضی یا خطوط میس زمانی اتفاق می‌افتد که رنگ‌ سفید در خطوطی رخ می‌دهد که در عرض ناخن امتداد دارند.

درمان کمبود روی

اگر فردی به دلیل مقادیر ناکافی روی در رژیم غذایی خود دچار دیستروفی ناخن شود، می تواند مصرف غذاهای غنی از روی را افزایش دهد. مهم ترین منابع غذایی روی عبارتند :

  • غلات کامل
  • طیور
  • گوشت قرمز
  • خرچنگ
  • غلات صبحانه غنی شده
  • آجیل
  • محصولات لبنی
  • صدف

فرد همچنین می تواند از مکمل های روی استفاده کند. با این حال، مهم است که از دوز توصیه شده تجاوز نکنید، مگر اینکه توسط پزشک دستور داده شود.

جبران کمبود روی

اگر فردی بیش از حد روی مصرف کند، ممکن است علائم زیر را تجربه کند:

  • حالت تهوع
  • درد شکم
  • از دست دادن اشتها
  • اسهال
  • سردرد

همچنین برای حفظ سلامت ناخن ها این اقدامات موثر هستند:

  • هیدراته ماندن
  • اجتناب از جویدن یا چیدن ناخن ها
  • کوتاه نگه داشتن ناخن ها
  • پوشیدن دستکش لاستیکی هنگام تمیز کردن یا شستن ظروف
  • اجتناب از استفاده از لاک ناخن و پاک کننده ناخن
  • به طور مرتب دست ها و پاها را مرطوب کنید
  • پرهیز از استفاده از ناخن مصنوعی

سایر علائم کمبود روی

اگرچه دیستروفی ناخن می‌تواند نشانه‌ای از کمبود روی باشد،اما علائم دیگری نیز ممکن است رخ دهد، از جمله:

  • تاخیر در رشد در نوزادان
  • تاخیر در رشد جنسی در نوجوانان
  • ناتوانی جنسی
  • ریزش مو یا آلوپسی آره آتا
  • اسهال
  • زخم روی پوست و چشم
  • از دست دادن اشتها
  • کاهش وزن غیر قابل توضیح
  • عدم توانایی در چشیدن غذا
  • هوشیاری کمتر
  • مشکلات در بهبود زخم

 

مراجعه به پزشک برای کمبود روی

چه زمانی برای  کمبود روی با پزشک تماس بگیرید

اگر فردی نگران است که علائم کمبود روی را تجربه کند، باید با پزشک تماس بگیرد. کمبود روی می تواند با سایر بیماری ها مرتبط باشد، از جمله:

بیماری کرون
بیماری سلول داسی شکل
بیماری سلیاک
سندرم روده کوتاه
سیروز

روی یک ریزمغذی مهم است که می تواند بر سلامت مو، پوست و ناخن افراد تأثیر بگذارد. با کاتالیز کردن آنزیم ها، فعال کردن بیان ژن و تا شدن پروتئین ها، رشد را ممکن می کند.

با این حال، طبق تحقیقات، کمبود روی که ناشی از رژیم غذایی کم روی است، بسیار رایج است و تقریباً ۱۵ تا ۲۰٪ از مردم در سراسر جهان را تحت تأثیر قرار می دهد.

بدون روی، بدن قادر به رشد موثر نیست. این مشکل می تواند رشد ناخن های فرد را کند کرده و شکنندگی آنها را افزایش دهد. کمبود روی می تواند به شکل مشکلات مختلف ناخن، از جمله ناخن های Beau و اونیکورکسیس تشخیص داده شود.

فرد می تواند غذاهای غنی از روی مانند غلات کامل، مرغ، لوبیا و گوشت گاو را در رژیم غذایی خود بگنجاند تا مصرف روی خود را افزایش دهد.

شرکت پرستاری پرستار اول با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.

کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد.

برای دریافت اطلاعات بیشتر تنها کافی است که با کارشناسان این مرکز تماس حاصل نموده و مشاوره رایگان دریافت نمایید.
هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.

خروپف

خروپف: علل، علایم، عوارض، روش های پیشگیری و درمان

خروپف Snoring  صدای خشنی است که هنگام عبور هوا از بافت‌های شل شده در گلو ایجاد می‌شود و باعث می‌شود بافت‌ها در حین نفس کشیدن به ارتعاش درآیند.

تقریباً همه گهگاهی خروپف می کنند، اما برای برخی از افراد می تواند یک مشکل مزمن باشد. گاهی اوقات ممکن است نشان دهنده یک بیماری جدی نیز باشد. علاوه بر این، خروپف می تواند برای شریک زندگی شما آزاردهنده باشد.

علل خروپف

تغییرات سبک زندگی، مانند کاهش وزن، اجتناب از مصرف الکل یا خوابیدن به پهلو، می تواند به توقف خروپف کمک کند. علاوه بر این، تجهیزات پزشکی و جراحی در دسترس هستند که ممکن است خروپف را کاهش دهند. با این حال، استفاده از جراحی برای همه کسانی که خروپف می کنند مناسب یا ضروری نیستند.

علائم خروپف

خروپف اغلب با یک اختلال خواب به نام آپنه انسدادی خواب (OSA) همراه است. همه خروپف کنندگان آپنه خواب ندارند، اما اگر خروپف با هر یک از علائم زیر همراه باشد، ممکن است نشانه ای برای مراجعه به پزشک برای ارزیابی بیشتر مشکل آپنه باشد:

شاهد مکث تنفس در هنگام خواب
خواب آلودگی مفرط در طول روز
مشکل در تمرکز
سردردهای صبحگاهی
گلو درد هنگام بیدار شدن
خواب بی قرار
نفس نفس زدن یا خفگی در شب
فشار خون بالا
درد قفسه سینه در شب
صدای خروپف آنقدر بلند است که خواب همسر را مختل می کند
خرو پف در کودکان سبب دامنه توجه ضعیف، مشکلات رفتاری یا عملکرد ضعیف در مدرسه می شود

آپنه در خواب اغلب با خروپف با صدای بلند و به دنبال آن دوره‌های سکوت یا تقریباً توقف تنفس مشخص می‌شود. در نهایت، این کاهش یا مکث در تنفس ممکن است به باعث بیدار شدن فرد از خواب شود و ممکن است و فرد ممکن است با صدای خرخر بلند یا صدای نفس نفس زدن از خواب بیدار شود.

فرد ممکن است به دلیل اختلال در خواب، سبک بخوابد. این الگوی مکث های تنفسی ممکن است بارها در طول شب تکرار شود. افراد مبتلا به آپنه انسدادی خواب معمولاً دوره هایی را تجربه می کنند که در طول هر یک ساعت خواب، حداقل پنج بار به سختی تنفس می کنند.

علایم خروپف

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

در صورت داشتن هر یک از علائم بالا به پزشک مراجعه کنید. این علایم ممکن است نشان دهند که خروپف با آپنه انسدادی خواب مرتبط است. اگر کودک  خروپف می کند، باید به پزشک مراجعه گردد.

کودکان نیز ممکن است دچار آپنه خواب شوند. مشکلات بینی و گلو – مانند بزرگ شدن لوزه ها – و چاقی اغلب می تواند راه هوایی کودک را تنگ کند و منجر به ایجاد آپنه در کودک شود.

علل خروپف

خروپف می تواند به دلیل عوامل متعددی مانند آناتومی دهان و سینوس ها، مصرف الکل، آلرژی، سرماخوردگی و وزن زیاد ایجاد شود. وقتی فرد چرت می‌زند و از یک خواب سبک به خواب عمیق می‌رود، ماهیچه‌های سقف دهان (کام نرم)، زبان و گلو شل می‌شوند. بافت‌های گلو می‌توانند به اندازه‌ای شل شوند که تا حدی راه هوایی را مسدود کرده و در اثر عبور هوا به لرزه درآیند.

هرچه راه هوایی فرد باریک تر باشد، جریان هوا قوی تر می شود. این جریان ارتعاش بافت را افزایش می دهد و باعث می شود خروپف  فرد بلندتر شود.

شرایط زیر می تواند بر راه هوایی تأثیر بگذارد و باعث خروپف شود:

آناتومی دهان –  داشتن کام نرم و ضخیم می تواند راه هوایی را باریک کند. افرادی که اضافه وزن دارند ممکن است بافت های اضافی در پشت گلوی خود داشته باشند که ممکن است راه های هوایی آنها را باریک کند. به همین ترتیب، اگر قطعه مثلثی شکل آویزان از کام نرم (uvula) کشیده شود، جریان هوا می تواند مسدود شود و ارتعاش افزایش یابد.

مصرف الکل- خروپف همچنین می تواند با مصرف بیش از حد الکل قبل از خواب ایجاد شود. الکل ماهیچه های گلو را شل می کند و دفاع طبیعی را در برابر انسداد راه هوایی کاهش می دهد.

مشکلات بینی – احتقان مزمن بینی یا دیواره کج بین سوراخ های بینی (انحراف تیغه بینی) ممکن است باعث خروپف شود.

کم خوابی- نداشتن خواب کافی می تواند منجر به شل شدن بیشتر  بافت گلو شود.

وضعیت خواب-  خروپف معمولاً هنگام خوابیدن به پشت بیشترین و بلندترین صدا را دارد زیرا تأثیر جاذبه زمین روی گلو راه هوایی را باریک می کند.

تشخیص خروپف

عوامل خطر ساز بروز خروپف

عوامل خطری که ممکن است باعث بروز خروپف شود عبارتند از:

مرد بودن احتمال خروپف کردن یا آپنه خواب در مردان بیشتر از زنان است.
اضافه وزن داشتن. افرادی که اضافه وزن دارند یا چاق هستند بیشتر در معرض خروپف یا آپنه انسدادی خواب هستند.
داشتن راه هوایی باریک برخی از افراد ممکن است کام نرم بلند یا لوزه های بزرگ یا آدنوئید داشته باشند که می تواند راه هوایی را باریک کرده و باعث خروپف شود.
نوشیدن الکل. الکل ماهیچه های گلو را شل می کند و خطر خروپف را افزایش می دهد.
داشتن مشکلات بینی اگر یک نقص ساختاری در راه هوایی فرد وجود داشته باشد، مانند انحراف سپتوم، یا بینی به طور مزمن گرفتگی داشته باشد خطر خروپف در فرد بیشتر است.
داشتن سابقه خانوادگی خروپف یا آپنه انسدادی خواب به دلیل وراثت نسبتا شایع است.

عوارض خروپف

فردی که دچار خروپف می شو ممکن است علاوه بر این که برای خواب همسر و اطرافیان خود ایجاد مزاحمت نماید ممکن است  در معرض عوارض دیگری نیز باشید، از جمله:

خواب آلودگی در طول روز
ناامیدی مکرر

عصبانیت
مشکل در تمرکز
خطر بیشتر ابتلا به فشار خون بالا، بیماری های قلبی و سکته مغزی
افزایش خطر مشکلات رفتاری، مانند پرخاشگری یا مشکلات یادگیری
افزایش خطر تصادفات وسایل نقلیه به دلیل کمبود خواب

درمان خروپف

درمان خروپف

برای درمان خروپف، احتمالاً پزشک ابتدا تغییراتی در شیوه زندگی فرد توصیه می کند، مانند:

کاهش وزن
اجتناب از الکل نزدیک به زمان خواب
درمان گرفتگی بینی
پرهیز از کم خوابی
پرهیز از خوابیدن به پشت

برای خروپف همراه با آپنه پزشک ممکن است  موارد زیر را توصیه کند:

وسایل خوراکی. دستگاه‌های دهانی – دندانی مناسبی وجود دارند که به بهبود موقعیت فک، زبان و کام نرم کمک می‌کنند تا مسیر هوای فرد باز بماند.

اگر استفاده از دستگاه دهانی را انتخاب می کنید، با متخصص دندانپزشکی برای بهینه سازی تناسب و موقعیت دستگاه برنامه ریزی کنید.

ترشح بیش از حد بزاق، خشکی دهان، درد فک و ناراحتی در صورت از عوارض احتمالی استفاده از این وسایل است.

فشار مثبت مداوم راه هوایی (CPAP). این رویکرد شامل پوشیدن ماسک روی بینی یا دهان هنگام خواب است. ماسک هوای تحت فشار را از یک پمپ کوچک کنار تخت به راه هوایی بدن هدایت می کند تا در هنگام خواب آن را باز نگه دارد.

این دستگاه خروپف را از بین می برد و اغلب برای درمان خروپف زمانی که با آپنه همراه است استفاده می شود. اگرچه این روش مطمئن ترین و مؤثرترین روش برای درمان آپنه است، برخی افراد آن را ناراحت کننده می دانند یا در تنظیم صدا یا احساس دستگاه مشکل دارند.

جراحی راه هوایی فوقانی تعدادی از روش ها وجود دارد که به دنبال باز کردن راه هوایی فوقانی و جلوگیری از باریک شدن قابل توجه در طول خواب از طریق تکنیک های مختلف انجام می شود.

به عنوان مثال، در روشی به نام uvulopalatopharyngoplasty (UPPP)، فرد تحت بیهوشی عمومی  قرار داده می شود و جراح بافت های اضافی گلوی او  را سفت و کوتاه می کند  که نوعی لیفت برای گلو است.

روش دیگری به نام پیشرفت فک بالا (MMA) شامل حرکت دادن فک بالا و پایین به سمت جلو است که به باز شدن راه هوایی کمک می کند. تخریب بافت با فرکانس رادیویی از یک سیگنال فرکانس رادیویی با شدت کم برای کوچک کردن بافت در کام نرم، زبان یا بینی استفاده می‌شود.

یک روش جراحی جدیدتر به نام تحریک عصب هیپوگلوسال از محرکی استفاده می‌کند که روی عصب اعمال می‌شود که حرکت رو به جلوی زبان را کنترل می‌کند تا هنگام نفس کشیدن، زبان راه هوایی را مسدود نکند.

اثربخشی این جراحی ها متفاوت است و پیش بینی نتیجه جراحی می تواند چالش برانگیز باشد.

خروپف و کاهش وزن

اصلاح شیوه زندگی و درمان های خانگی خروپف

برای جلوگیری یا آرام کردن خروپف، این نکات را امتحان کنید:

اگر اضافه وزن دارید، وزن کم کنید. افرادی که اضافه وزن دارند ممکن است بافت های اضافی در گلو داشته باشند که به خروپف کمک می کند. کاهش وزن می تواند به کاهش خروپف کمک کند.

به پهلو بخوابید دراز کشیدن به پشت باعث می شود که زبان به سمت عقب در گلوی فرد بیفتد و راه هوایی او را باریک کند و تا حدی جریان هوا را مسدود کند. سعی کنید به پهلو بخوابید اگر متوجه شدید که همیشه در نیمه شب به پشت می خوابید، سعی کنید یک توپ تنیس را در پشت لباس خواب خود بدوزید.

سر تخت خود را بالا بیاورید. بالا بردن سر تخت در حدود ۴ اینچ ممکن است به بهبود خروپف کمک کند.

نوارهای بینی یا گشادکننده خارجی بینی. نوارهای چسبی که روی پل بینی اعمال می شود به بسیاری از افراد کمک می کند تا مساحت مجرای بینی خود را افزایش دهند و تنفس خود را تقویت کنند. گشاد کننده بینی یک نوار چسب سفت شده است که به صورت خارجی روی سوراخ های بینی اعمال می شود که ممکن است به کاهش مقاومت جریان هوا کمک کند تا فرد راحت تر نفس بکشید. با این حال، نوارهای بینی و گشادکننده‌های خارجی بینی برای افراد مبتلا به آپنه مؤثر نیستند.

انسداد یا گرفتگی بینی را درمان کنید. داشتن آلرژی یا انحراف سپتوم می تواند جریان هوا را از طریق بینی محدود کند. این کار فرد را مجبور می کند از طریق دهان نفس بکشد و احتمال خروپف را افزایش دهد.

اگاهی استفاده از اسپری استروئیدی در بهبود احتقان مزمن کمک می کند.

مصرف الکل و آرام بخش را محدود کنید یا از آن اجتناب کنید. همواره از نوشیدن مشروبات الکلی خودداری کنید و قبل از مصرف داروهای آرام بخش، پزشک خود را از خروپف خود مطلع کنید. آرام بخش ها و الکل سیستم عصبی مرکزی را تحت فشار قرار می دهند و باعث شل شدن بیش از حد عضلات از جمله بافت های گلو می شوند.

حذف خروپف
ترک سیگار. ترک سیگار علاوه بر مزایای فراوانی که برای سلامتی دارد ممکن است خروپف را کاهش دهد.

به اندازه کافی خوابیدن. بزرگسالان باید حداقل هفت ساعت در شب بخوابند. ساعات خواب توصیه شده برای کودکان بسته به سن متفاوت است.

کودکان پیش دبستانی باید ۱۰ تا ۱۳ ساعت در روز بخوابند. کودکان در سنین مدرسه به ۹ تا ۱۲ ساعت در روز خواب نیاز دارند و نوجوانان باید ۸ تا ۱۰ ساعت در شبانه روزبرای خواب خود وقت داشته باشند.

شرکت پرستاری پرستار اول با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.

کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد.

برای دریافت اطلاعات بیشتر تنها کافی است که با کارشناسان این مرکز تماس حاصل نموده و مشاوره رایگان دریافت نمایید.
هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.

ناتوانی های رشدی

با ۵ مورد از شایع ترین ناتوانی های رشدی در کودکان آَشنا شوید

ناتوانی های رشدی  Developmental Disabilities گروهی از اختلالات هستند که بر رشد کودکان تأثیر می گذارد. این ناتوانی های رشدی می تواند ناشی از عوامل مختلفی از جمله ژنتیک، عوامل محیطی و سایر مشکلات پزشکی باشد.

علل ناتوانی های رشدی

 

همچنین بخوانید: پرستار کودک

 

این ناتوانی های رشدی اغلب در اوایل کودکی یا نوزادی ظاهر می شوند، اما ممکن است تا زمانی که در فعالیت های روزانه تداخل نداشته باشند، مورد توجه قرار نگیرند.

بسته به سرعت شروع عملکردهای طبیعی همه این ناتوانی ها را می‌توان در هر مقطعی از زندگی تشخیص داد.تعدادی از این مشکلات ممکن است  بعداً به دلیل تصادفات یا سایر بیماری ها مانند بیماری آلزایمر رخ دهند.

درمان هایی خاصی برای این ناتوانی ها وجود دارد که شامل فیزیوتراپی، کاردرمانی، خدمات آسیب شناسی گفتار-زبان و غیره است. این فعالیت ها بستگی به نوع ناتوانی فرد دارد. یک پزشک یا یک متخصص اطفال می تواند در شناسایی این ناتوانی های رشدی کمک کند.

پنج نوع ناتوانی رشدی وجود دارد که شامل اختلال طیف اوتیسم (ASD)، فلج مغزی (CP)، ناتوانی ذهنی (ID)، اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) و اختلالات یادگیری است.

لازم است افرادی که دارای ناتوانی های رشدی هستند تحت درمان مناسب قرار گیرند تا بتوانند برای زندگی مستقل تا حد امکان توانایی داشته باشند. علایم اغلب در اوایل کودکی یا نوزادی ظاهر می شوند، اما ممکن است تا زمانی که این مشکلات در فعالیت های روزانه تداخل نداشته باشند، مورد توجه قرار نگیرند. هر پنج بیماری علائم و درمان های خاص خود را دارند.

ناتوانی های رشدی اوتیسم

اختلال طیف اوتیسم (ASD)

اختلال طیف اوتیسم یک ناتوانی رشدی است که بر نحوه ارتباط افراد، تعامل با دیگران و تجربه آنها از جهان تأثیر می گذارد. افراد مبتلا به ASD ممکن است در تعامل اجتماعی و مهارت های ارتباطی با مشکل مواجه شوند.

آنها همچنین اغلب رفتارها یا علایق تکراری را از خود نشان می دهند. این علائم می تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد.

ناتوانی های رشدی فلج مغزی

فلج مغزی (CP)

فلج مغزی اختلالی است که مغز و نخاع را تحت تاثیر قرار می دهد. این مشکل می تواند بر حرکت، تون عضلانی، رفلکس ها، وضعیت بدن، تعادل و هماهنگی تأثیر بگذارد. انواع مختلفی از فلج مغزی با درجات متفاوتی از شدت وجود دارد.

شایع ترین علائم فلج مغزی شامل سفتی عضلات، حرکات غیر ارادی، مهارت های برنامه ریزی حرکتی ضعیف، مشکل در بلع و صحبت کردن، تشنج یا سایر مشکلات عصبی مانند ناتوانی های ذهنی است.

ناتوانی ذهنی (ID)

ناتوانی ذهنی یک اصطلاح کلی برای هر نوع اختلال شناختی یا ذهنی قابل توجهی است که بر توانایی فرد برای عملکرد در زندگی روزمره تأثیر می گذارد. این ناتوانی ها می توانند در یادگیری چیزهای جدید، به خاطر سپردن اطلاعات، حل مشکلات و برقراری ارتباط موثر با مشکل مواجه شوند.

افراد مبتلا به ID معمولاً با محدودیت های عملکردی فکری و انطباقی، از خفیف تا شدید مشخص می شوند. شدت این اختلال بسته به سن و محیط فرد بسیار متفاوت است.

ناتوانی های رشدی بیش فعالی

اختلال کمبود توجه و بیش فعالی (ADHD)

اختلال کمبود توجه بیش فعالی (ADHD) یک اختلال روانی است که بر تنظیم رفتار مغز تأثیر می گذارد. علائم ADHD شامل مشکل در توجه، بیش فعالی و تکانشگری است.

این علائم می تواند عملکرد افراد مبتلا به ADHD را در زندگی روزمره یا مدرسه دشوار کند. افراد مبتلا به ADHD ممکن است مشکلات دیگری مانند اضطراب، افسردگی، اختلالات یادگیری یا اختلالات طیف اوتیسم نیز داشته باشند.

ناتوانی های یادگیری

ناتوانی های یادگیری بر توانایی مغز برای دریافت، پردازش، ذخیره و پاسخ به اطلاعات تأثیر می گذارد. اصطلاح ناتوانی یادگیری اغلب با اصطلاحات دیگری مانند ناتوانی ذهنی، اختلال شناختی یا اختلال رشد استفاده می شود.

ناتوانی های یادگیری بیماری های روانی نیستند بلکه اختلالات عصبی هستند. انواع مختلفی از ناتوانی های یادگیری وجود دارد و می تواند در اثر عوامل متعددی از جمله ژنتیک، آسیب مغزی یا تأثیرات محیطی در هر سنی ایجاد شود.

 

کمک به مبتلایان به ناتوانی های رشدی

چگونه می توان از یک فرد دارای ناتوانی های رشدی حمایت کنید؟

برای درک بهتر اینکه چگونه می توانیم از فرد معلول حمایت کنیم، باید آنها را درک کنیم و در مورد نیازهای آنها بیاموزیم. در حالی که برخی از مکان ها پیشرفت هایی را در زمینه ادغام و حمایت از معلولان بر عهده دارند متاسفانه هنوز زمینه های زیادی برای پوشش دادن وجود دارد.

۱۰ نکته برای کار با افراد دارای معلولیت ذهنی

۱٫ آنها را بچه خطاب نکنید. این افراد از ۲ سال تا ۷۸ سال به بالا هستند!

۲٫ از زبان واضح و ساده استفاده کنید و سعی کنید آهسته تر صحبت کنید نه بلندتر.  معلولان درجات مختلفی از ناتوانی ذهنی دارند، اما لزوماً همه آنها کم شنوا نیستند – بلندتر صحبت کردن باعث نمی شود آنها اطلاعات را بهتر درک کنند.

۳٫ انتظارات را تعیین کنید. بسیاری از معلولان باید از قبل بدانند چه اتفاقی خواهد افتاد. همانطور که مراحل خود را طی می کنید، آنچه را که اکنون انجام خواهید داد و شاید یکی دو مرحله بعدی که در پی خواهد آمد نیز شرح دهید.

۴٫ همانطور که با همسالان خود رفتار می کنید با آنها رفتار کنید. با آنها حرف طبیعی حرف بزنید. آنها مانند ما عاشق یک شوخی خوب، خندیدن یا چالش هستند.

۵٫ مرزها را ترسیم کنید. به آنها اجازه ندهید که با دیگران رفتارهای بد داشته باشند – همانطور که به کسی که ناتوانی ذهنی ندارد اجازه نمی دهید رفتار بدی داشته باشد.

۶٫ افکارشان را از آنها بپرسید و اجازه دهید پاسخ دهند. کلمات را در دهان آنها نگذارید.

۷٫ قبل از اقدام و فرض اینکه واقعاً به کمک نیاز دارند، بپرسید که آیا می توانید به آنها کمک کنید.

۸٫ انتظار داشته باشید که سوالات زیادی بپرسند. بسیاری از معلولان در مورد کاری که انجام می دهید و همچنین در مورد شما بسیار کنجکاو هستند. اگر سؤالات بیش از حد تهاجمی هستند، بد نیست بگویید: “من راحت نیستم به این سوال جواب بدهم.”

۹٫ لذت ببرید و از صراحت آنها لذت ببرید! برای رک گویی آنها آماده باشید. کودکان معلول معمولا بسیار صادق هستند.

۱۰٫ مشتاق، خوش بین و حرفه ای باشید. و اگر این کار گاهی طاقت فرسا است، اشکالی ندارد که درخواست استراحت کنید تا ذهن خود را به حالت اولیه برگردانید.

شرکت پرستاری پرستار اول با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.
کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد.

برای دریافت اطلاعات بیشتر تنها کافی است که با کارشناسان این مرکز تماس حاصل نموده و مشاوره رایگان دریافت نمایید.

هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.

علل کبودی

۷ درمان خانگی برای بهبود کبودی های بدن

کبودی  bruise یک پاسخ طبیعی به آسیب است. رگ های خونی ریزی که در زیر پوست قرار دارند ممکن است حتی با یک ضربه کوچک آسیب ببینند و خون در زیر پوست تجمع کند.

علایم کبودی

این خون جمع شده در نهایت با بهبود جراحت توسط بدن دوباره جذب می شود. در عین حال، می‌تواند لکه‌ای خاکستری، آبی یا بنفش باقی بگذارد که در هنگام لمس حساس و دردناک است.

درمان کبودی ها می تواند دشوار باشد، زیرا بیشتر آسیب در زیر سطح پوست است. با این حال، برخی از درمان‌های خانگی ممکن است بتوانند روند بهبود را تسریع کنند، تیرگی در ظاهر آن‌ها را به حداقل برسانند و از بروز آن‌ها در وهله اول جلوگیری کنند.

درمان‌های خانگی زیر برای کبودی‌های جزئی بی‌خطر هستند و ممکن است به خلاص شدن سریع‌تر از شر کبودی‌ها کمک کنند.

۱٫ آرنیکا مونتانا

کبودی ها معمولا خود به خود محو می شوند، اما راه هایی برای تسریع روند بهبودی وجود دارد. آرنیکا مونتانا یا آرنیکا گیاهی است که به طور گسترده برای درد و کبودی استفاده می شود. این امر به این دلیل است که گیاه آرنیکا حاوی ترکیباتی است که دارای اثر ضد التهابی هستند و می توانند از طریق پوست جذب شوند.

براساس تحقیقات افرادی که پس از جراحی بینی آرنیکا خوراکی مصرف کردند، میزان کبودی بعد از جراحی در آنها کاهش یافت. مطالعه دیگری نشان داد که استفاده از پماد ۲۰ درصدی آرنیکا روی پوست در مقایسه با دارونما، زمان بهبود را تسریع می‌کند.

در صورت استفاده از آرنیکا خوراکی، معمولاً بهتر است اجازه دهید قرص زیر زبان حل شود. همچنین باید از اسپری دهان آرنیکا برای پوشاندن سطح زیرین زبان استفاده شود. در صورت ایجاد تحریک یا بثورات پوستی، فرد باید استفاده از این محصول را متوقف کند.

رفع کبودی با آرنیکا

 

۲٫ بروملین

بروملین مخلوطی از آنزیم های موجود در گیاه آناناس است. این آنزیم ها ممکن است خواص ضد التهابی داشته باشند و به کاهش کبودی و تورم هنگام استفاده روی پوست کمک کنند.

مطالعه ای در مجله جراحی دهان و فک و صورت نشان داد که بروملین خوراکی در مقایسه با مسکن و دارونما، درد و تورم پس از کشیدن دندان را بهبود می بخشد.

فرد می تواند کرم یا ژل حاوی بروملین را دو تا سه بار در روز یا طبق دستور پزشک استفاده کند. مکمل های خوراکی بروملین می توانند عوارض جانبی ناخواسته ای از جمله مشکلات گوارشی و افزایش ضربان قلب ایجاد کنند. افرادی که به آناناس حساسیت دارند نباید از بروملین استفاده کنند.

مکمل‌های بروملین گاهی اوقات پس از جراحی توصیه می‌شوند تا به حداقل رساندن کبودی کمک کنند، اما فرد فقط در صورت تجویز پزشک باید بروملین را از طریق دهان مصرف کند.

۳٫ کوئرستین

برخی از کرم های پوستی که برای بهبود کبودی ها استفاده می شوند حاوی کورستین هستند. کورستین یک فلاونوئید است که از برخی میوه ها به دست می آید. ممکن است دارای قدرت ضد التهابی طبیعی باشد که می تواند به بهبود کبودی ها کمک کند.

برخی از کرم‌ها و ژل‌های پوستی که برای کمک به کبودی طراحی شده‌اند، حاوی کورستین هستند که معمولاً با بروملین، ویتامین K یا مواد دیگر ترکیب می‌شود. کرم‌ها یا ژل‌های حاوی کورستین را می‌توان طبق دستورالعمل روی بسته، معمولاً دو بار در روز استفاده کرد.

بی خطر بودن مصرف کورستین از راه خوراکی ثابت نشده است. همچنین این دارو می تواند با بسیاری از داروها تداخل داشته باشد. از مصرف مکمل های کورستین خوراکی خودداری کنید مگر اینکه توسط یک متخصص تجویز شود.

۴٫ کرم ویتامین K

بدن برای کمک به لخته شدن خون در صورت لزوم به ویتامین K نیاز دارد. اما قرص این ویتامین ممکن است بهترین راه حل نباشد، به خصوص برای کسانی که از داروهای رقیق کننده خون یا سایر داروها استفاده می کنند. با این حال، ویتامین K موضعی به عنوان یک درمان برای کبودی ها و به طور کلی برای اکثر مردم بی خطر است.

تحقیقات نشان داده است افرادی که پس از انجام یک عمل زیبایی از ژل ویتامین K استفاده می کردند نسبت به افرادی که از دارونما استفاده می کردند کبودی کمتری داشتند.

تکنیک رایس و کاهش کبودی

۵٫ تکنیک R.I.C.E

RICE  مخفف استراحت، کمپرس یخ، فشرده سازی و استفاده از ارتفاع است. بسیاری از افرادی که تحت عمل جراحی قرار گرفته اند یا دچار رگ به رگ شدن یا کشیدگی شده اند از این تاکتیک برای کمک به بهبودی استفاده می کنند، اما خوشبختانه این تکنیک برای درمان کبودی نیز فوایدی دارد.

هدف از این اقدامات کاهش موقت جریان خون در ناحیه آسیب دیده است که می تواند به جلوگیری از تورم و کبودی کمک کند. بالا بردن و استراحت ناحیه، و همچنین قرار دادن یخ تا ۲۰ دقیقه در ساعت و استفاده از باند فشرده سازی سبک، می تواند به کاهش جریان خون و التهاب کمک کند.

۶٫ رژیم درمانی کبودی

آناناس حاوی بروملین است که دارای خواص ضد التهابی است که ممکن است به بهبود کبودی کمک کند. رژیم غذایی یک فرد می‌تواند بر روی همه زمینه‌های سلامتی، از جمله نحوه بهبود جراحات و کبودی‌های او تأثیر بگذارد. برخی غذاها می توانند رگ های خونی بدن را تقویت کنند که ممکن است کبودی را به حداقل برساند.

سایر غذاها می توانند به قوی و انعطاف پذیر نگه داشتن پوست و بافت های بدن کمک کنند. پیروی از یک رژیم غذایی سالم و متعادل که شامل غذاهای زیر باشد ممکن است به پیشگیری یا درمان کبودی کمک کند:

آناناس. خوردن آناناس تازه به بدن دوز طبیعی بروملین می دهد که ممکن است به بهبود سریعتر کبودی کمک کند.
میوه هایی با کورستین طبیعی غذاهای با مقادیر بالای کورستین عبارتند از سیب، مرکبات، پیاز قرمز، انواع توت ها و گیلاس های تیره رنگ و سبزیجات سبز برگ.

میوه های خانواده مرکبات. یک مطالعه نشان داد که فلاونوئیدهای مرکبات به طور قابل توجهی کبودی را در سالمندانی که پورپورای پیری یا کبودی مداوم داشتند، بهبود می بخشد. مرکبات شامل پرتقال، نارنگی و لیمو است.

غذاهای حاوی ویتامین K. رژیم غذایی حاوی ویتامین K از کمبود آن جلوگیری می کند و ممکن است به فرد کمک کند کمتر کبود شود. منابع خوب عبارتند از کلم پیچ، اسفناج، کلم بروکلی، کلم بروکسل، کاهو، سویا، توت فرنگی و زغال اخته.

پروتئین بدون چربی ماهی، مرغ، توفو و گوشت بدون چربی،  پروتئین کافی برای تقویت مویرگ ها فراهم می کنند. از منابع پروتئینی با مقادیر بالای چربی اشباع و کلسترول مانند همبرگر یا گوشت سرخ شده خودداری کنید.

غذاهای غنی از روی روی به بدن در بهبود زخم ها و بافت ها کمک می کند. منابع سرشار روی عبارتند از خرچنگ، اسفناج، دانه کدو تنبل و حبوبات.

رژیم غذایی برای رفع کبودی

۷٫ اسانس

اسانس کندر ممکن است به تسکین درد و آرامش کمک کند.این اسانس وقتی چند قطره به محصول ویتامین K یا آرنیکا اضافه شود، به خوبی عمل می کند.

یک فرد می تواند با یک پارچه شستشوی خنک و چند قطره اسانس رزماری و اسطوخودوس روی پارچه، یک کمپرس سرد آرام بخش برای آسیب دیدگی تهیه کند.

لازم است که اسانس را قبل از قرار دادن مستقیم روی پوست با روغن حامل یا لوسیون رقیق کنید، مگر اینکه دستور دیگری داده شود. استفاده از اسانس ها بدون رقیق کردن آنها می تواند باعث تحریک پوست شود.

 

چه زمانی برای کبودی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگرچه کبودی برای همه اتفاق می افتد، اما برخی از کبودی ها ممکن است علامت قرمزی برای یک مشکل یا بیماری اساسی یا کمبود تغذیه باشد. علائمی که باید به پزشک مراجعه کنید عبارتند از:

کبودی هایی که بدون آسیب آشکار ظاهر می شوند
کبودی مکرر
آسان کبود شدن بدن
کبودی هایی که به طور ناگهانی پس از مصرف دارو یا مکمل جدید ظاهر می شوند
کبودی در مکان های عجیب  مانند پشت یا شکم
زنان بیشتر از مردان دچار کبودی می شوند و افراد مسن بیشتر از افراد جوان تر کبود می شوند.

 

آنتی بیوتیک ها، رقیق کننده های خون و داروهای آسم نیز باعث افزایش کبودی در برخی افراد می شوند. با این حال، فرد نباید بدون مشورت با پزشک خود، مصرف دارو را قطع کند.

هیچ ترفند جادویی برای جلوگیری یا پاک کردن سریع کبودی ها در بدن وجود ندارد. خبر خوب این است که اکثر کبودی ها بی ضرر هستند و درمان های خانگی برای کاهش ظاهر آنها و کمک به بهبود سریعتر آنها وجود دارد.

بیشتر محصولات موضعی درمان کبودی بی خطر هستند، اما از مکمل های خوراکی برای کبودی بدون مشورت با یک متخصص استفاده نکنید.

شرکت پرستاری پرستار اول با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.

کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد.

هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.

پیوند پانکرانس

هر آنچه لازم است در مورد عمل پیوند پانکراس بدانید

پیوند پانکراس Pancreas transplant  عملی برای درمان دیابت وابسته به انسولین است. این عمل به فرد مبتلا به دیابت یک پانکراس سالم اهدا می کند که توانایی تولید انسولین را دارد و معمولا از فردی که اخیراً فوت کرده است دریافت می شود. این بدان معناست که فرد در نتیجه پیوند پانکراس می توانند انسولین مورد نیاز خود را تولید کنند و دیگر نیازی به تزریق آن ندارند.

جراحی پیوند پانکرانس

علل انجام پیوند پانکراس

 

پیوند پانکراس به افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ (دیابت تحت درمان با انسولین) اجازه می دهد تا دوباره انسولین تولید کنند.  این عمل یک درمان معمولی نیست زیرا خطراتی دارد و درمان با تزریق انسولین اغلب بی خطر تر است.

 

پیوند پانکراس معمولاً تنها در موارد زیر در پیشنهاد می شود:

 

اگر فرد علاوه بر مشکل دیابت به بیماری کلیوی شدید نیز مبتلا باشد  پیوند پانکراس ممکن است همزمان با پیوند کلیه در این موارد انجام شود.

اگر فرد دوره های شدید سطوح پایین خطرناک قند خون را تجربه می کند و این اتفاق بدون هشدار قبلی اتفاق می افتد و با انسولین کنترل نمی شود لازم است پیوند پانکراس انجام شود.

اگر پزشک تشخیص دهد که ممکن است فرد از پیوند پانکراس سود ببرد، باید ارزیابی دقیقی انجام دهد تا قبل از قرار گرفتن فرد در لیست انتظار،مشخص شود که آیا آنقدر سالم است که پیوند پانکراس برای او انجام شود یا خیر.

 

 

آنچه در طول پیوند پانکراس اتفاق می افتد

 

پیوند پانکراس باید در اسرع وقت پس از در دسترس شدن پانکراس اهداکننده انجام شود.  این عمل تحت بیهوشی عمومی کامل انجام می شود و فرد در طی عمل در خواب کامل خواهد بود.

 

در ابتدا برشی در امتداد شکم بیمار ایجاد می شود. پانکراس اهداکننده (و کلیه اهداکننده، اگر همزمان پیوند کلیه انجام گردد) داخل آن قرار می‌گیرد و به رگ‌های خونی مجاور و روده متصل می‌شود.

 

پانکراس جدید باید بلافاصله شروع به تولید انسولین کند. پانکراس آسیب دیده قدیمی در جای خود باقی می ماند و پس از پیوند به تولید شیره های گوارشی مهم ادامه می دهد.

 

مراحل پیوند پانکرانس

 

بهبودی پس از پیوند پانکراس

 

معمولاً بیمار باید پس از پیوند پانکراس باید حدود ۲ یا ۳ هفته در بیمارستان بماند.  اکثر افراد می توانند در عرض چند ماه به فعالیت های عادی خود بازگردند.

 

تیم پیوند پانکراس می تواند در مورد مدت زمان لازم برای اجتناب از فعالیت های خاص در طول بهبودی به فرد راهنمایی کند. لازم است پس از پیوند فرد بیمار باید با  تیم پیوند معاینات منظمی داشته باشد .

 

همچنین لازم است فرد بیمار باید تا آخر عمر از داروهایی به نام سرکوب کننده های ایمنی استفاده کند. بدون این داروها، ممکن است بدن فرد پانکراس جدید  را خارجی تشخیص داده و به آن حمله می کند در این وضعیت پیوند پس زده میشود.

 

 

خطرات پیوند پانکراس

پیوند پانکراس یک روش پیچیده و پرخطر است و ممکن است مشکلات و عوارضی را ایجاد کند :

خطرات پیوند پانکرانس

 

عوارض احتمالی عبارتند از:

 

سیستم ایمنی بدن پانکراس پیوندی را به عنوان خارجی تشخیص می دهد و به آن حمله می کند (رد پیوند)

تشکیل لخته های خون در رگ های خونی تامین کننده پانکراس اهدا کننده

التهاب کوتاه مدت پانکراس (پانکراتیت)، معمولاً بلافاصله پس از پیوند

عوارض جانبی داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی، مانند افزایش احتمال ابتلا به برخی عفونت ها، ایجاد فشار خون بالا، و ضعیف شدن استخوان ها (پوکی استخوان)

بسیاری از این مشکلات و بیماری ها  قابل درمان هستند، اگرچه گاهی اوقات ممکن است برداشتن پانکراس اهداکننده ضروری باشد.

 

 

چشم انداز زندگی بیمار پس از پیوند پانکراس

چشم انداز افرادی که پیوند پانکراس انجام میدهند معمولاً مناسب است. اکثر این افراد سال ها یا حتی دهه ها بعد از پیوند پانکراس زندگی می کنند. تقریباً همه حداقل یک سال بعد زنده می مانند و تقریباً از هر ۱۰ نفر ۹ نفر حداقل ۵ سال زندگی می کنند.

درمان با پیوند پانکراس

برای افرادی که پیوند لوزالمعده و کلیه را با هم انجام داده اند، حدود ۹ پانکراس از هر ۱۰ اهداکننده پانکراس پس از ۱ سال هنوز کار می کنند و حدود ۸ از ۱۰ پانکراس پس از ۵ سال هنوز به فعالیت خود ادامه می دهد.

 

برای افرادی که به تازگی پیوند لوزالمعده انجام داده اند، از هر ۱۰ پانکراس اهدایی، ۹ نفر هنوز بعد از ۱ سال کار می کنند و حدود نیمی از آنها بعد از ۵ سال هنوز کار می کنند.

 

اگر پانکراس اهداکننده از کار بیفتد می توان آن را خارج کرد و ممکن است بتوان فرد را در لیست انتظار برای پیوند دیگری قرار داد تا در اسرع وقت تحت عمل پیوند مجدد قرار گیرد.

 

 

بهبود پس از پیوند پانکراس

چه کسی ممکن است برای پیوند پانکراس مناسب نباشد؟

متأسفانه، عمل پیوند پانکراس برای تمام افراد قابل انجام نیست این موضوع به این دلیل است که این عمل فشار زیادی بر بدن وارد می کند و ممکن است به این معنی باشد که خطرات آن بیشتر از مزایای بالقوه آن است.

به عنوان مثال،افرادی که با مشکلات زیر روبرو هستند ممکن است برای پیوند پانکراس نامناسب در نظر گرفته شوند اگر:

  • بیماری قلبی شدید دارند
  • اخیراً دچار حمله قلبی شده اند
  • سرطان لاعلاج دارند
  • سلامت روان یا مشکلات رفتاری جدی دارند که به این معنی است که بعید است بتوانید داروهای مورد نیاز پس از پیوند پانکراس را به درستی مصرف کنید.
  • به طور کلی در وضعیت سلامتی ضعیفی هستند و بعید است که در برابر فشار جراحی و درمان پس از آن مقاومت کنند.
  • خیلی اضافه وزن دارند
  • زیاد بنوشید یا مواد مخدر مصرف کنید
  • سن عاملی برای تعیین مناسب بودن پیوند لوزالمعده نیست، اگرچه این روش به ندرت در افراد مسن انجام می شود زیرا افراد سالمند اغلب مشکلات سلامتی دیگری دارند که به معنای خطرناک بودن پیوند است.

 

شرکت پرستاری پرستار اول با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.

کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد.

هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.

هموفیلوس آنفلوانزا

هر آنچه باید درباره هموفیلوس آنفلوانزای نوع بی یا هیب بدانید

بیماری هموفیلوس آنفلوانزا  Haemophilus influenzae Disease نامی برای هر بیماری ناشی از باکتری به نام H. influenzae است. برخی از این بیماری ها، مانند عفونت گوش، خفیف هستند، در حالی که برخی دیگر، مانند عفونت های جریان خون، بسیار جدی هستند.

عوارض هموفیلوس آنفلوانزا

هموفیلوس آنفولانزا نوع b (Hib) یک عفونت باکتریایی است که می تواند باعث تعدادی از بیماری های جدی، به ویژه در کودکان خردسال شود. عفونت های Hib در گذشته یک مشکل جدی برای سلامتی در سرتاسر جهان بود، اما ایمن سازی واکسیناسیون معمول علیه Hib که از سال ۱۹۹۲ به نوزادان داده می شود، به این معنی است که این عفونت ها اکنون نادر هستند.

گاهی اوقات افراد بزرگسال مبتلا به بیماری‌های زمینه‌ای طولانی‌مدت ممکن است تحت تاثیر این بیماری قرار گیرند.

مشکلات ناشی از هموفیلوس آنفلوانزای نوع بی

باکتری Hib می تواند چندین عفونت جدی ایجاد کند، از جمله:

مننژیت – عفونت پوشش داخلی مغز و نخاع
سپسیس – مسمومیت خون
پنومونی – عفونت ریه ها
پریکاردیت – عفونت پوشش اطراف قلب
اپی گلوتیت – عفونت اپی گلوت، دریچه ای که ورودی نای شما را می پوشاند.
آرتریت سپتیک – عفونت مفاصل
سلولیت – عفونت پوست و بافت های زیرین
استئومیلیت – عفونت استخوان

بسیاری از کودکانی که به عفونت Hib مبتلا می شوند بسیار بیمار می شوند و نیاز به درمان با آنتی بیوتیک در بیمارستان دارند. مننژیت شدیدترین بیماری ناشی از Hib است. حتی با درمان، از هر ۲۰ کودک مبتلا به مننژیت Hib،  نفز در اثر این بیماری می میرد.

کسانی که زنده می مانند ممکن است مشکلات طولانی مدتی مانند کم شنوایی، تشنج و اختلالات یادگیری داشته باشند.

انتشار هموفیلوس آنفلوانزا

نحوه انتشار هموفیلوس آنفلوانزای نوع بی

باکتری Hib می تواند در بینی و گلو افراد سالم زندگی کند و معمولاً هیچ علامتی ایجاد نمی کند. این باکتری معمولاً به روشی مشابه ویروس های سرماخوردگی و آنفولانزا از طریق قطرات آلوده مایع در سرفه و عطسه پخش می شود.

این باکتری ممکن است توسط افراد سالمی که حامل باکتری هستند و همچنین افرادی که به عفونت Hib مبتلا هستند، پخش شود. استنشاق قطرات آلوده یا انتقال آنها به داخل دهان از یک سطح آلوده می تواند به باکتری اجازه دهد تا بیشتر به بدن فرد گسترش یابد و یکی از عفونت های ذکر شده در بالا را ایجاد کند.

واکسیناسیون هموفیلوس آنفلوانزای نوع بی

واکسیناسیون کودکان در برابر هموفیلوس آنفلوانزای نوع بی، در کاهش میزان عفونت آن بسیار موثر بوده است. به عنوان مثال از بیش از ۸۰۰ مورد تایید شده در سال در انگلستان در اوایل دهه ۱۹۹۰، تنها ۱۰ مورد عفونت Hib در انگلستان در سال ۲۰۱۸ وجود داشت.

واکسن Hib به طور معمول به عنوان بخشی از برنامه واکسیناسیون کودکان ارائه می شود. نوزادان ۳ دوز مجزا از واکسن Hib دارند – در ۸، ۱۲ و ۱۶ هفتگی – به عنوان بخشی از واکسن ترکیبی ۶ در ۱٫

یک دوز تقویت کننده نیز زمانی که کودک یک ساله است به عنوان بخشی از تقویت کننده ترکیبی Hib/MenC برای ایجاد محافظت طولانی مدت ارائه می شود.

بیماری ناشی از هموفیلوس آنفولانزا می تواند بر بسیاری از سیستم های اندام تاثیر بگذارد.

 واکسن هموفیلوس آنفلوانزا

شایع ترین انواع بیماری های ناشی از هموفیلوس آنفلوانزای نوع بی عبارتند از

پنومونی
باکتریمی
مننژیت
اپی گلوتیت
آرتریت سپتیک
سلولیت
اوتیت مدیا
پریکاردیت چرکی
عفونت های کمتر شایع شامل اندوکاردیت و استئومیلیت است.

هموفیلوس آنفلوانزای نوع اچ می تواند باعث بیماری مشابه عفونت های Hib شود. H. influenzae معمولا باعث عفونت گوش در کودکان و برونشیت در بزرگسالان می شود، اما می تواند باعث بیماری تهاجمی  نیز گردد.

 

عوارض ابتلا به هموفیلوس آنفلوانزای نوع بی

بین ۳ تا ۶ درصد موارد این بیماری در کودکان کشنده است. بیماران بالای ۶۵ سال مبتلا به بیماری تهاجمی H. آنفلوانزا (Hib، غیرb، و غیر قابل تایپ) نسبت به موارد مرگ و میر بالاتری نسبت به کودکان دارند. تا ۲۰ درصد از بیمارانی که از مننژیت Hib جان سالم به در می برند، از دست دادن دائمی شنوایی یا سایر عواقب عصبی طولانی مدت دارند.

 

گروه های در خطر ابتلا به هموفیلوس آنفلوانزا

گروه های زیر در معرض خطر ابتلا به هموفیلوس آنفلوانزای نوع بی هستند:

کودکان زیر ۵ سال واکسینه نشده
تماس در خانه با یک فرد مبتلا به بیماری Hib
همکلاسی های مهدکودک یک فرد مبتلا به بیماری Hib

 عوارض هموفیلوس آنفلوانزا
علاوه بر این، گروه‌های زیر در معرض خطر ابتلا به هموفیلوس آنفلوانزای نوع اچ هستند:

کودکان کمتر از ۵ سال
بزرگسالان ۶۵ سال یا بیشتر
سرخپوستان آمریکا و بومیان آلاسکا

افرادی که هر یک از شرایط پزشکی زیر را دارند

بیماری سلول داسیشکل
آسپلنیا
اچآیوی
کمبود ایمونوگلوبولین و اجزای مکمل
نئوپلاسم های بدخیم نیازمند پیوند سلول های بنیادی خون ساز، شیمی درمانی یا پرتودرمانی

متاسفانه در کشورهای در حال توسعه، که واکسیناسیون معمول با واکسن Hib به طور گسترده در دسترس نیست، Hib یکی از علل اصلی عفونت های دستگاه تنفسی تحتانی در نوزادان و کودکان است.

درمان هموفیلوس آنفلوانزا

در ایالات متحده، بیماری Hib شایع نیست. این بیماری عمدتاً در کودکان فاقد واکسیناسیون و در نوزادانی که خیلی کوچکتر از آن هستند که مجموعه واکسیناسیون اولیه را کامل نکرده باشند، رخ می دهد.

 

موسسه پرستاری پرستار اول  با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.

کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد.

برای دریافت اطلاعات بیشتر تنها کافی است که با کارشناسان این مرکز تماس حاصل نموده و مشاوره رایگان دریافت نمایید.
هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.

تماس تلفنی