آدرس :

تهران ، ملاصدرا بین شیخ بهایی و چمران ، ساختمان ۲۰۸ طبقه اول واحد ۲

ضربان قلب

ضربان قلب نرمال در افراد

نقش ضربان قلب در تعیین میزان سلامتی افراد چیست؟

تعداد ضربان قلب  Heart beat در زمان استراحت در واقع نشانگر کارکرد عضله قلب است. تعداد ضربان قلب می تواند متأثر از شرایط سلامتی و سن و سال فرد باشد. در هر صورت اهمیت تعداد ضربان قلب در دقیقه به قدری است که یکی از روش های معاینه سلامتی فرد است.

سنجش ضربان قلب

می توانید با انجام چند تمرین ساده عملکرد عضلات قلب خود را چک کنید.

برای انجام این کار به راحتی دو انگشت نشانه و میانی خود را روی مچ خود گذاشته و درست بالاتر از شست قرار دهید. محل دیگری که برای این کار خوب است یکی از طرفین گردن است. می توانید نبض خود را اندازه گیری کنید. به مدت ۳۰ ثانیه تعداد ضربان را بشمرید و عدد بدست آمده را در دو ضرب کنید..

این کار را چند بار تکرار کنید تا عدد درستی را بدست آورید. ضربان قلب بین ۶۰ الی ۹۰ در دقیقه مناسب است. اکثر افراد سالم کمتر از ۹۰ نبض در دقیقه دارند.

با استفاده از تعداد نبض و میزان کلسترول و فشار خون بیمار می توان به برخی امراضی که ممکن است در بدن فرد وجود داشته باشد پی برد.

دانشمندان بر این عقیده اند که پایین بودن ضربان قلب نشانه ای از تناسب اندام و بالا بودن ضربان حین استراحت می تواند نشان از مشکلات قلبی باشد.

گذشته از این دانشمندان به این نتیجه رسیدن اند که بالا بودن ضربان قلب در بیمار می تواند علاملی برای مشکلات قلبی و حتی مرگ باشد.

در سال ۲۰۱۳ در مطالعه ای بر روی سه هزار مرد به مدت ۱۶ سال انجام شد مشخص شد که بالا بودن میزان نبض افراد با کاهش میزان تناسب اندام آنها افزایش می یابد. افرادی که تعداد نبض بالایی دارند معمولاً از تناسب اندام کمتر، فشار خون بالاتر، وزن بیشتر و چربی خون رنج می برند.

ضربان قلب خطرناک

هر چه تعداد ضربان قلب در دقیقه در حالت استراحت بیشتر باشد احتمال خطر مرگ ناگهانی در فرد بیشتر است.

این خطر برای ضربان قلب بین ۸۱ تا ۹۰ دوبرابر و برای تعداد نبض در دقیقه بالاتر از ۹۰ سه برابر افراد عادی است.

البته پایین بودن تعداد نبض نیز ممکن است نشان از مشکلی در قلب فرد داشته باشد. این حالت بیشتر در افرادی مسن رخ می دهد که ناشی از پیری عضله قلب و ایجاد تحریکات نابجا در قلب است و باید حتماً پیگیری شود.

پزشکانت توصیه می کنند چند بار در طول هفته میزان نبض خود را اندازه بگیرید. ضربان قلب تحت تأثیر استرس، اضطراب، هورمون های خونی و داروها ممکن است تغییر کند.

یکی از روش های اصولی و درست برای کاهش میزان ضربان نبض در دقیقه ورزش است. میزان اندک ورزش بر سلامت قلب و تقویت عضله قلب بسیار موثر است.

در مطالعه ای که بر روی افراد ۵۵ ساله انجام شد نشان داده شد حدود یک ساعت ورزش شدید هوازی در هفته می تواند میزان نبض و ضربان قلب در حالت استراحت را به اندازه قابل توجهی کاهش دهد.

منظور از تعداد ضربان قلب در حالت استراحت این است که قلب در حالت استراحت چند بار در دقیقه تپش می کند. تعداد این ضربات برای افراد ۱۰ سال به بالا و بزرگسالان و سالمندان بین ۶۰ تا ۱۰۰ تپش در دقیقه باید باشد.

به عنوان یک اصل کلی هر چه تعداد ضربان قلب پایین تر باشد نشان از قدرت سیستم قلبی عروقی فرد بوده و قلب فرد می تواند با تعداد تپش های کمتری قابلیت های خود را داشته باشد و وظایف خود را انجام دهد این امر باعث می شود مثلا در ورزش کاران تعداد ضربان قلب در حالت استراحت به حدود ۴۰ تپش در دقیقه برسد.

اثر ورزش بر ضربان قلب

عوامل متعددی در تعداد ضربان قلب هر فرد موثر هستند که عبارتند از:

  • سن
  • میزان تناسب اندام و فعالیت بدنی
  • مصرف سیگار
  • ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی، کلسترول بالا یا دیابت
  • دمای هوا
  • وضعیت بدن مثلاً ایستاده یا دراز کشیده
  • احساسات
  • اندازه‌ی بدن
  • دارو‌ها

ضربان قلب به صورت نرمال نباید زیاد بالا و یا زیاد پایین باشد این مسئله ممکن است به علت وجود بیماری یا عوامل دیگر رخ داده باشد.

ضربان قلب سالم

شرکت پرستاری پرستار اول با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.
کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد.
برای دریافت اطلاعات بیشتر تنها کافی است که با کارشناسان این مرکز تماس حاصل نموده و مشاوره رایگان دریافت نمایید.
هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.

اثرات خوردن ماهی

اثرات خوردن ماهی بر میزان حافظه و سلامت مغز

اثرات خوردن ماهی Effects of eating fish  بر سلامت مغز سال هاست که به اثبات رسیده است و ماهی هایی از جمله سالمون، ماهی تن ، ساردین و شاه ماهی تاثیرات شگفت انگیزی بر سلامت مغز و بهبود حافظه دارند.

اثرات خوردن ماهی بر حافظه

این گروه از مواد غذایی بهترین منابع اسید چرب امگا ۳، DHA هستند.بنابراین لازم است برای بهره بردن از مزایای سلامتی،  ماهی را یک یا دو بار در هفته جایگزین گوشت های دیگر کنید تا دوز مناسبی از مواد مغذی آن را دریافت کنید.

می توانید ماهی را کباب کنید، بپزید یا آب پز کنید تا طعم و مزه و عالی داشته باشد. تاکوی سالمون را با کلم قرمز میل کنید، ساردین میل کنید یا از ماهی تن سرخ شده روی سبزیجات سالاد برای شام لذت ببرید.

ذکر این نکته مهم است که اگر ماهی نمی‌خورید، ممکن است تا حد زیادی دچار کمبود اسیدهای چرب امگا ۳ DHA شوید. تحقیقات نشان می دهد که بهبود حافظه و تقویت مغز تنها یکی از چندین خاصیت ماهی برای سلامتی است.

اسیدهای چرب امگا ۳

احتمالاً شنیده اید که اسیدهای چرب امگا ۳ برای سلامتی مفید هستند. اما یکی از آنها به نام دوکوزاهگزانوئیک اسید، یا DHA، مستقیماً به مغز می رود و در آنجا مورد استفاده قرار می گیرد.

DHA یک اسید چرب امگا ۳ است که برای حفظ عملکرد طبیعی و کارآمد مغز مورد نیاز است. بافت‌های مغز و سیستم عصبی تا حدی از چربی تشکیل شده‌اند، و تحقیقات نشان می‌دهد که مغز تمایل ویژه‌ای برای استفاده از DHA دارد.

سطوح بالاتر DHA در رژیم غذایی با گنجاندن ماهی در میان غذاهای روزانه ممکن است. پس ماهی را در لیست خرید خود قرار دهید و به خاطر داشته باشید که مطالعات کمبود DHA را به مشکلاتی مانند زوال عقل و فراموشی مرتبط می داند. در واقع، سطوح پایین DHA با خطر بیشتر ابتلا به بیماری آلزایمر در سال‌های سالمندی ارتباط دارد.

علائم از دست دادن حافظه نباید اولین محرک شما برای افزایش مصرف ماهی در رژیم غذایی خود باشد. مصرف ماهی را به عنوان یک برنامه همیشگی برای سلامت مغز خود در نظر بگیرید.

مصرف طولانی مدت DHA کافی با بهبود حافظه، بهبود توانایی یادگیری و کاهش نرخ زوال شناختی مرتبط است. برای بهره مندی از فواید مغزی DHA، باید مصرف مداوم غذاهای غنی از DHA را ادامه دهید و آن را به یک عادت تبدیل کنید.

اثرات خوردن ماهی بر مغز

میزان مجاز مصرف ماهی چقدر است؟

بر طبق دستورالعمل های رژیم غذایی در بین  ۲۰۲۰-۲۰۲۵ محققان به بزرگسالان توصیه می کنند حداقل ۸ اونس غذای دریایی در هفته مصرف کنند. این مقدار شامل دو وعده ۴ اونس ماهی است.

ماهی های روغنی مانند سالمون وحشی، ماهی تن، ماهی خال مخالی، شاه ماهی و قزل آلای پرورشی انتخاب های بسیار خوبی برای تامین DHA هستند.

در هنگام طبخ ماهی بهتر است از روش هایی مانند کباب کردن آن استفاده کنید زیرا در صورت سرخ کردن ماهی به دلیل چربی اضافی حاصل از سرخ کردن، نتیجه معکوس بر سلامتی دارد و به شدت نامناسب است.

همچنین می‌توانید ماهی‌هایی را انتخاب کنید که کمتر تحت تاثیر محیط بوده  و حاوی جیوه کمتری هستند. ساردین و ماهی قزل آلا وحشی انتخاب های برتری هستند. در همین حال، کوسه و اره ماهی به دلیل سطوح بالای جیوه، گزینه های مناسبی برای مصرف روزانه نیستند.

پروتئین بدون چربی:

یک نکته مثبت دیگر  که در لیست فواید ماهی به چشم می خورد شامل این موضوع است که ماهی یک پروتئین بدون چربی است. این ماده غذایی تاثیرات مثبت فراوانی بر سلامت قلب دارد.

جدا از اینکه ماهی چربی اشباع شده کمتری نسبت به گوشت قرمز دارد، جایگزین مناسبی برای انواع گوشت قرمز است و  امگا ۳ بیشتری دارد که مطالعات نشان می دهد ممکن است خطر ابتلا به بیماری قلبی را کاهش دهد.

اثرات خوردن ماهی بر قلب

غذاهای دریایی یا جلبک دریایی؟

برای افرادی که رژیم های گیاهخواری یا وگان را دنبال می کنند توصیه می شود که برای دریافت DHA از جلبک دریایی استفاده کنند. جلبک منبع اصلی DHA است و برای تهیه مکمل های گیاهی DHA استفاده می شود.

همچنین دانه کتان آسیاب شده، گردو و دانه چیا منابع گیاهی دیگری از اسید چرب امگا ۳ دیگر به نام ALA هستند که بدن آن را به DHA تبدیل می کند.

با این حال، بدن ما ممکن است تنها حدود ۵ درصد از ALA را به DHA تبدیل کند. اگر دریافت اولیه امگا ۳ از سبزیجات یا ماهی های غیر روغنی باشد، در مورد مصرف مکمل ها با یک پزشک یا متخصص تغذیه مشورت کنید.

اگر مدام دچار فراموشی می شوید، ممکن است به دلیل کمبود خواب یا تعدادی از مشکلات دیگر از جمله ژنتیک، سطح فعالیت بدنی و سبک زندگی و عوامل محیطی باشد. با این حال، شکی نیست که رژیم غذایی نیز در سلامت مغز نقش دارد.

بهترین روش برای حمایت از حافظه و عملکرد مغز، استفاده از مواد غذایی خاصی است که سبب بهبود جریان خون  به مغز می شود. تحقیقات نشان می‌دهد که رژیم غذایی مدیترانه‌ای که سرشار از ماهی است ممکن است به هوشیار نگه داشتن مغزهای پیر کمک کند.

بر طبق شواهد به دست آمده غذاهایی مانند ماهی و جلبک های دریایی با بهبود عملکرد شناختی، بهبود حافظه و هوشیاری بیشتر مغز مرتبط  هستند. بنابراین استفاده از  ماهی های چرب در رژیم غذایی یک انتخاب عالی برای سلامت مغز است.

ماهی چرب منبعی غنی از اسیدهای چرب امگا ۳ است که یکی از اجزای سازنده اصلی مغز است. امگا ۳ در تقویت حافظه و بهبود خلق و خوی نقش دارد و همچنین از مغز در برابر زوال شناختی محافظت می کند.

شرکت پرستاری پرستار اول با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.
کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد.

برای دریافت اطلاعات بیشتر تنها کافی است که با کارشناسان این مرکز تماس حاصل نموده و مشاوره رایگان دریافت نمایید.
هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.

کمبود روی

کمبود روی چه تاثیراتی بر ناخن ها می گذارد؟

کمبود روی zinc deficiency  معمولا به دلیل کمبود روی در رژیم غذایی یا یک بیماری زمینه ای می باشد و می تواند باعث دیستروفی ناخنها شود.

تاثیرات کمبود روی

روی یک ماده مغذی ضروری است که می تواند به سلامت مو، پوست و ناخن افراد کمک شایانی کند. دیستروفی ناخن تغییر رنگ و انحراف ناخن های فرد است.

در این مقاله، به رابطه بین عنصر روی و ناخن، چگونگی تاثیر کمبود روی روی ناخن‌های افراد و گزینه‌های درمانی می‌پردازیم.

 

روی چگونه روی ناخن ها تأثیر می گذارد؟

روی یک ریزمغذی است که نقش مهمی در متابولیسم انسان دارد. در داخل بدن، آنزیم ها را کاتالیز می کند، تاخوردگی مولکول پروتئین را ممکن می کند و بیان ژن را تنظیم می نماید. بدون هر یک از این فرآیندها، بدن قادر نخواهد بود که به درستی عمل کند.

روی باعث می شود پروتئین ها در بدن رشد کرده و قوی بمانند. این امر شامل پروتئین های موجود در ناخن ها نیز می شود. یک تحقیق معتبر در سال ۲۰۱۳ نشان می دهد که بدون تامین روی کافی، سرعت رشد ناخن کاهش می یابد و ناخن ها شکننده و پوسته پوسته می شوند و در نهایت این کمبود باعث ترک خوردن آنها می شوند.

اگر مقدار روی در بدن کم باشد، ممکن است فرد به طور کامل ناخن های خود را از دست بدهد.

علائم کمبود روی در ناخن ها

کمبود روی ممکن است به طرق مختلف در بدن ظاهر شود. یک نشانه خارجی که نشان می دهد فرد دچار کمبود روی است، وضعیت ناخن های اوست.

کمبود روی می تواند به روش های زیر بر ناخن ها تأثیر بگذارد:

ناخن های شکننده

ناخن های شکننده نازک شده و خیلی راحت می شکنند. آنها ممکن است به صورت افقی تقسیم شوند و لایه هایی را تشکیل دهند.

التهاب کوتیکول و پارونیشیا

کوتیکول پوست مرده ای است که فرد می تواند آن را در انتهای ناخن ببیند. کمبود روی می تواند باعث التهاب کوتیکول شود. پارونیشیا زمانی رخ می دهد که عفونت اطراف ناخن وجود داشته باشد.

خطوط بیو

خطوط Beau شیارهایی هستند که به صورت افقی روی ناخن ها کشیده می شوند. این مشکل در ناحیه ای که رشد ناخن شروع می شود باعث بروز  اختلال می شود. کمبود روی تنها علت بروز خطوط Beau نیست، بلکه یکی از عوامل شایع بروز این مشکل است.

علل دیگر ناخن های بیو عبارتند از:

  • کمبود سایر مواد مغذی ضروری
  • ضربه
  • بیماری رینود

خطوط Beau رایج ترین تغییر ناخن است که به عنوان نشانه ای از یک مشکل سلامتی که در سایر نقاط بدن رخ می دهد ظاهر می شود.

اثر کمبود روی بر ناخن

خطوط Muehrcke

خطوط Muehrcke شبیه به خطوط Beau ظاهر می شوند. با این حال، به جای شیارها، خطوط سفید دوتایی وجود دارد که به صورت افقی روی ناخن ها امتداد می یابند.

اونیکورکسیس

Onychorhexis یا برآمدگی طولی باعث ایجاد برجستگی هایی در ناخن می شود که به صورت عمودی در امتداد ناخن ها قرار دارند. این وضعیت شکنندگی ناخن ها را افزایش می دهد که به نوبه خود احتمال شکافتن ناخن ها را بیشتر می کند.

لوکونیشیا

Leukonychia به عنوان رنگ سفید در ناخن ظاهر می شود. لوکونیشیای کلی زمانی است که کل ناخن سفید به نظر می رسد، اما دسته هایی از لوکونیشیای جزئی نیز وجود دارد.

لوکونیشی عرضی یا خطوط میس زمانی اتفاق می‌افتد که رنگ‌ سفید در خطوطی رخ می‌دهد که در عرض ناخن امتداد دارند.

درمان کمبود روی

اگر فردی به دلیل مقادیر ناکافی روی در رژیم غذایی خود دچار دیستروفی ناخن شود، می تواند مصرف غذاهای غنی از روی را افزایش دهد. مهم ترین منابع غذایی روی عبارتند :

  • غلات کامل
  • طیور
  • گوشت قرمز
  • خرچنگ
  • غلات صبحانه غنی شده
  • آجیل
  • محصولات لبنی
  • صدف

فرد همچنین می تواند از مکمل های روی استفاده کند. با این حال، مهم است که از دوز توصیه شده تجاوز نکنید، مگر اینکه توسط پزشک دستور داده شود.

جبران کمبود روی

اگر فردی بیش از حد روی مصرف کند، ممکن است علائم زیر را تجربه کند:

  • حالت تهوع
  • درد شکم
  • از دست دادن اشتها
  • اسهال
  • سردرد

همچنین برای حفظ سلامت ناخن ها این اقدامات موثر هستند:

  • هیدراته ماندن
  • اجتناب از جویدن یا چیدن ناخن ها
  • کوتاه نگه داشتن ناخن ها
  • پوشیدن دستکش لاستیکی هنگام تمیز کردن یا شستن ظروف
  • اجتناب از استفاده از لاک ناخن و پاک کننده ناخن
  • به طور مرتب دست ها و پاها را مرطوب کنید
  • پرهیز از استفاده از ناخن مصنوعی

سایر علائم کمبود روی

اگرچه دیستروفی ناخن می‌تواند نشانه‌ای از کمبود روی باشد،اما علائم دیگری نیز ممکن است رخ دهد، از جمله:

  • تاخیر در رشد در نوزادان
  • تاخیر در رشد جنسی در نوجوانان
  • ناتوانی جنسی
  • ریزش مو یا آلوپسی آره آتا
  • اسهال
  • زخم روی پوست و چشم
  • از دست دادن اشتها
  • کاهش وزن غیر قابل توضیح
  • عدم توانایی در چشیدن غذا
  • هوشیاری کمتر
  • مشکلات در بهبود زخم

 

مراجعه به پزشک برای کمبود روی

چه زمانی برای  کمبود روی با پزشک تماس بگیرید

اگر فردی نگران است که علائم کمبود روی را تجربه کند، باید با پزشک تماس بگیرد. کمبود روی می تواند با سایر بیماری ها مرتبط باشد، از جمله:

بیماری کرون
بیماری سلول داسی شکل
بیماری سلیاک
سندرم روده کوتاه
سیروز

روی یک ریزمغذی مهم است که می تواند بر سلامت مو، پوست و ناخن افراد تأثیر بگذارد. با کاتالیز کردن آنزیم ها، فعال کردن بیان ژن و تا شدن پروتئین ها، رشد را ممکن می کند.

با این حال، طبق تحقیقات، کمبود روی که ناشی از رژیم غذایی کم روی است، بسیار رایج است و تقریباً ۱۵ تا ۲۰٪ از مردم در سراسر جهان را تحت تأثیر قرار می دهد.

بدون روی، بدن قادر به رشد موثر نیست. این مشکل می تواند رشد ناخن های فرد را کند کرده و شکنندگی آنها را افزایش دهد. کمبود روی می تواند به شکل مشکلات مختلف ناخن، از جمله ناخن های Beau و اونیکورکسیس تشخیص داده شود.

فرد می تواند غذاهای غنی از روی مانند غلات کامل، مرغ، لوبیا و گوشت گاو را در رژیم غذایی خود بگنجاند تا مصرف روی خود را افزایش دهد.

شرکت پرستاری پرستار اول با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.

کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد.

برای دریافت اطلاعات بیشتر تنها کافی است که با کارشناسان این مرکز تماس حاصل نموده و مشاوره رایگان دریافت نمایید.
هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.

خروپف

خروپف: علل، علایم، عوارض، روش های پیشگیری و درمان

خروپف Snoring  صدای خشنی است که هنگام عبور هوا از بافت‌های شل شده در گلو ایجاد می‌شود و باعث می‌شود بافت‌ها در حین نفس کشیدن به ارتعاش درآیند.

تقریباً همه گهگاهی خروپف می کنند، اما برای برخی از افراد می تواند یک مشکل مزمن باشد. گاهی اوقات ممکن است نشان دهنده یک بیماری جدی نیز باشد. علاوه بر این، خروپف می تواند برای شریک زندگی شما آزاردهنده باشد.

علل خروپف

تغییرات سبک زندگی، مانند کاهش وزن، اجتناب از مصرف الکل یا خوابیدن به پهلو، می تواند به توقف خروپف کمک کند. علاوه بر این، تجهیزات پزشکی و جراحی در دسترس هستند که ممکن است خروپف را کاهش دهند. با این حال، استفاده از جراحی برای همه کسانی که خروپف می کنند مناسب یا ضروری نیستند.

علائم خروپف

خروپف اغلب با یک اختلال خواب به نام آپنه انسدادی خواب (OSA) همراه است. همه خروپف کنندگان آپنه خواب ندارند، اما اگر خروپف با هر یک از علائم زیر همراه باشد، ممکن است نشانه ای برای مراجعه به پزشک برای ارزیابی بیشتر مشکل آپنه باشد:

شاهد مکث تنفس در هنگام خواب
خواب آلودگی مفرط در طول روز
مشکل در تمرکز
سردردهای صبحگاهی
گلو درد هنگام بیدار شدن
خواب بی قرار
نفس نفس زدن یا خفگی در شب
فشار خون بالا
درد قفسه سینه در شب
صدای خروپف آنقدر بلند است که خواب همسر را مختل می کند
خرو پف در کودکان سبب دامنه توجه ضعیف، مشکلات رفتاری یا عملکرد ضعیف در مدرسه می شود

آپنه در خواب اغلب با خروپف با صدای بلند و به دنبال آن دوره‌های سکوت یا تقریباً توقف تنفس مشخص می‌شود. در نهایت، این کاهش یا مکث در تنفس ممکن است به باعث بیدار شدن فرد از خواب شود و ممکن است و فرد ممکن است با صدای خرخر بلند یا صدای نفس نفس زدن از خواب بیدار شود.

فرد ممکن است به دلیل اختلال در خواب، سبک بخوابد. این الگوی مکث های تنفسی ممکن است بارها در طول شب تکرار شود. افراد مبتلا به آپنه انسدادی خواب معمولاً دوره هایی را تجربه می کنند که در طول هر یک ساعت خواب، حداقل پنج بار به سختی تنفس می کنند.

علایم خروپف

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

در صورت داشتن هر یک از علائم بالا به پزشک مراجعه کنید. این علایم ممکن است نشان دهند که خروپف با آپنه انسدادی خواب مرتبط است. اگر کودک  خروپف می کند، باید به پزشک مراجعه گردد.

کودکان نیز ممکن است دچار آپنه خواب شوند. مشکلات بینی و گلو – مانند بزرگ شدن لوزه ها – و چاقی اغلب می تواند راه هوایی کودک را تنگ کند و منجر به ایجاد آپنه در کودک شود.

علل خروپف

خروپف می تواند به دلیل عوامل متعددی مانند آناتومی دهان و سینوس ها، مصرف الکل، آلرژی، سرماخوردگی و وزن زیاد ایجاد شود. وقتی فرد چرت می‌زند و از یک خواب سبک به خواب عمیق می‌رود، ماهیچه‌های سقف دهان (کام نرم)، زبان و گلو شل می‌شوند. بافت‌های گلو می‌توانند به اندازه‌ای شل شوند که تا حدی راه هوایی را مسدود کرده و در اثر عبور هوا به لرزه درآیند.

هرچه راه هوایی فرد باریک تر باشد، جریان هوا قوی تر می شود. این جریان ارتعاش بافت را افزایش می دهد و باعث می شود خروپف  فرد بلندتر شود.

شرایط زیر می تواند بر راه هوایی تأثیر بگذارد و باعث خروپف شود:

آناتومی دهان –  داشتن کام نرم و ضخیم می تواند راه هوایی را باریک کند. افرادی که اضافه وزن دارند ممکن است بافت های اضافی در پشت گلوی خود داشته باشند که ممکن است راه های هوایی آنها را باریک کند. به همین ترتیب، اگر قطعه مثلثی شکل آویزان از کام نرم (uvula) کشیده شود، جریان هوا می تواند مسدود شود و ارتعاش افزایش یابد.

مصرف الکل- خروپف همچنین می تواند با مصرف بیش از حد الکل قبل از خواب ایجاد شود. الکل ماهیچه های گلو را شل می کند و دفاع طبیعی را در برابر انسداد راه هوایی کاهش می دهد.

مشکلات بینی – احتقان مزمن بینی یا دیواره کج بین سوراخ های بینی (انحراف تیغه بینی) ممکن است باعث خروپف شود.

کم خوابی- نداشتن خواب کافی می تواند منجر به شل شدن بیشتر  بافت گلو شود.

وضعیت خواب-  خروپف معمولاً هنگام خوابیدن به پشت بیشترین و بلندترین صدا را دارد زیرا تأثیر جاذبه زمین روی گلو راه هوایی را باریک می کند.

تشخیص خروپف

عوامل خطر ساز بروز خروپف

عوامل خطری که ممکن است باعث بروز خروپف شود عبارتند از:

مرد بودن احتمال خروپف کردن یا آپنه خواب در مردان بیشتر از زنان است.
اضافه وزن داشتن. افرادی که اضافه وزن دارند یا چاق هستند بیشتر در معرض خروپف یا آپنه انسدادی خواب هستند.
داشتن راه هوایی باریک برخی از افراد ممکن است کام نرم بلند یا لوزه های بزرگ یا آدنوئید داشته باشند که می تواند راه هوایی را باریک کرده و باعث خروپف شود.
نوشیدن الکل. الکل ماهیچه های گلو را شل می کند و خطر خروپف را افزایش می دهد.
داشتن مشکلات بینی اگر یک نقص ساختاری در راه هوایی فرد وجود داشته باشد، مانند انحراف سپتوم، یا بینی به طور مزمن گرفتگی داشته باشد خطر خروپف در فرد بیشتر است.
داشتن سابقه خانوادگی خروپف یا آپنه انسدادی خواب به دلیل وراثت نسبتا شایع است.

عوارض خروپف

فردی که دچار خروپف می شو ممکن است علاوه بر این که برای خواب همسر و اطرافیان خود ایجاد مزاحمت نماید ممکن است  در معرض عوارض دیگری نیز باشید، از جمله:

خواب آلودگی در طول روز
ناامیدی مکرر

عصبانیت
مشکل در تمرکز
خطر بیشتر ابتلا به فشار خون بالا، بیماری های قلبی و سکته مغزی
افزایش خطر مشکلات رفتاری، مانند پرخاشگری یا مشکلات یادگیری
افزایش خطر تصادفات وسایل نقلیه به دلیل کمبود خواب

درمان خروپف

درمان خروپف

برای درمان خروپف، احتمالاً پزشک ابتدا تغییراتی در شیوه زندگی فرد توصیه می کند، مانند:

کاهش وزن
اجتناب از الکل نزدیک به زمان خواب
درمان گرفتگی بینی
پرهیز از کم خوابی
پرهیز از خوابیدن به پشت

برای خروپف همراه با آپنه پزشک ممکن است  موارد زیر را توصیه کند:

وسایل خوراکی. دستگاه‌های دهانی – دندانی مناسبی وجود دارند که به بهبود موقعیت فک، زبان و کام نرم کمک می‌کنند تا مسیر هوای فرد باز بماند.

اگر استفاده از دستگاه دهانی را انتخاب می کنید، با متخصص دندانپزشکی برای بهینه سازی تناسب و موقعیت دستگاه برنامه ریزی کنید.

ترشح بیش از حد بزاق، خشکی دهان، درد فک و ناراحتی در صورت از عوارض احتمالی استفاده از این وسایل است.

فشار مثبت مداوم راه هوایی (CPAP). این رویکرد شامل پوشیدن ماسک روی بینی یا دهان هنگام خواب است. ماسک هوای تحت فشار را از یک پمپ کوچک کنار تخت به راه هوایی بدن هدایت می کند تا در هنگام خواب آن را باز نگه دارد.

این دستگاه خروپف را از بین می برد و اغلب برای درمان خروپف زمانی که با آپنه همراه است استفاده می شود. اگرچه این روش مطمئن ترین و مؤثرترین روش برای درمان آپنه است، برخی افراد آن را ناراحت کننده می دانند یا در تنظیم صدا یا احساس دستگاه مشکل دارند.

جراحی راه هوایی فوقانی تعدادی از روش ها وجود دارد که به دنبال باز کردن راه هوایی فوقانی و جلوگیری از باریک شدن قابل توجه در طول خواب از طریق تکنیک های مختلف انجام می شود.

به عنوان مثال، در روشی به نام uvulopalatopharyngoplasty (UPPP)، فرد تحت بیهوشی عمومی  قرار داده می شود و جراح بافت های اضافی گلوی او  را سفت و کوتاه می کند  که نوعی لیفت برای گلو است.

روش دیگری به نام پیشرفت فک بالا (MMA) شامل حرکت دادن فک بالا و پایین به سمت جلو است که به باز شدن راه هوایی کمک می کند. تخریب بافت با فرکانس رادیویی از یک سیگنال فرکانس رادیویی با شدت کم برای کوچک کردن بافت در کام نرم، زبان یا بینی استفاده می‌شود.

یک روش جراحی جدیدتر به نام تحریک عصب هیپوگلوسال از محرکی استفاده می‌کند که روی عصب اعمال می‌شود که حرکت رو به جلوی زبان را کنترل می‌کند تا هنگام نفس کشیدن، زبان راه هوایی را مسدود نکند.

اثربخشی این جراحی ها متفاوت است و پیش بینی نتیجه جراحی می تواند چالش برانگیز باشد.

خروپف و کاهش وزن

اصلاح شیوه زندگی و درمان های خانگی خروپف

برای جلوگیری یا آرام کردن خروپف، این نکات را امتحان کنید:

اگر اضافه وزن دارید، وزن کم کنید. افرادی که اضافه وزن دارند ممکن است بافت های اضافی در گلو داشته باشند که به خروپف کمک می کند. کاهش وزن می تواند به کاهش خروپف کمک کند.

به پهلو بخوابید دراز کشیدن به پشت باعث می شود که زبان به سمت عقب در گلوی فرد بیفتد و راه هوایی او را باریک کند و تا حدی جریان هوا را مسدود کند. سعی کنید به پهلو بخوابید اگر متوجه شدید که همیشه در نیمه شب به پشت می خوابید، سعی کنید یک توپ تنیس را در پشت لباس خواب خود بدوزید.

سر تخت خود را بالا بیاورید. بالا بردن سر تخت در حدود ۴ اینچ ممکن است به بهبود خروپف کمک کند.

نوارهای بینی یا گشادکننده خارجی بینی. نوارهای چسبی که روی پل بینی اعمال می شود به بسیاری از افراد کمک می کند تا مساحت مجرای بینی خود را افزایش دهند و تنفس خود را تقویت کنند. گشاد کننده بینی یک نوار چسب سفت شده است که به صورت خارجی روی سوراخ های بینی اعمال می شود که ممکن است به کاهش مقاومت جریان هوا کمک کند تا فرد راحت تر نفس بکشید. با این حال، نوارهای بینی و گشادکننده‌های خارجی بینی برای افراد مبتلا به آپنه مؤثر نیستند.

انسداد یا گرفتگی بینی را درمان کنید. داشتن آلرژی یا انحراف سپتوم می تواند جریان هوا را از طریق بینی محدود کند. این کار فرد را مجبور می کند از طریق دهان نفس بکشد و احتمال خروپف را افزایش دهد.

اگاهی استفاده از اسپری استروئیدی در بهبود احتقان مزمن کمک می کند.

مصرف الکل و آرام بخش را محدود کنید یا از آن اجتناب کنید. همواره از نوشیدن مشروبات الکلی خودداری کنید و قبل از مصرف داروهای آرام بخش، پزشک خود را از خروپف خود مطلع کنید. آرام بخش ها و الکل سیستم عصبی مرکزی را تحت فشار قرار می دهند و باعث شل شدن بیش از حد عضلات از جمله بافت های گلو می شوند.

حذف خروپف
ترک سیگار. ترک سیگار علاوه بر مزایای فراوانی که برای سلامتی دارد ممکن است خروپف را کاهش دهد.

به اندازه کافی خوابیدن. بزرگسالان باید حداقل هفت ساعت در شب بخوابند. ساعات خواب توصیه شده برای کودکان بسته به سن متفاوت است.

کودکان پیش دبستانی باید ۱۰ تا ۱۳ ساعت در روز بخوابند. کودکان در سنین مدرسه به ۹ تا ۱۲ ساعت در روز خواب نیاز دارند و نوجوانان باید ۸ تا ۱۰ ساعت در شبانه روزبرای خواب خود وقت داشته باشند.

شرکت پرستاری پرستار اول با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.

کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد.

برای دریافت اطلاعات بیشتر تنها کافی است که با کارشناسان این مرکز تماس حاصل نموده و مشاوره رایگان دریافت نمایید.
هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.

ناتوانی های رشدی

با ۵ مورد از شایع ترین ناتوانی های رشدی در کودکان آَشنا شوید

ناتوانی های رشدی  Developmental Disabilities گروهی از اختلالات هستند که بر رشد کودکان تأثیر می گذارد. این ناتوانی های رشدی می تواند ناشی از عوامل مختلفی از جمله ژنتیک، عوامل محیطی و سایر مشکلات پزشکی باشد.

علل ناتوانی های رشدی

این ناتوانی های رشدی اغلب در اوایل کودکی یا نوزادی ظاهر می شوند، اما ممکن است تا زمانی که در فعالیت های روزانه تداخل نداشته باشند، مورد توجه قرار نگیرند.

بسته به سرعت شروع عملکردهای طبیعی همه این ناتوانی ها را می‌توان در هر مقطعی از زندگی تشخیص داد.تعدادی از این مشکلات ممکن است  بعداً به دلیل تصادفات یا سایر بیماری ها مانند بیماری آلزایمر رخ دهند.

درمان هایی خاصی برای این ناتوانی ها وجود دارد که شامل فیزیوتراپی، کاردرمانی، خدمات آسیب شناسی گفتار-زبان و غیره است. این فعالیت ها بستگی به نوع ناتوانی فرد دارد. یک پزشک یا یک متخصص اطفال می تواند در شناسایی این ناتوانی های رشدی کمک کند.

پنج نوع ناتوانی رشدی وجود دارد که شامل اختلال طیف اوتیسم (ASD)، فلج مغزی (CP)، ناتوانی ذهنی (ID)، اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) و اختلالات یادگیری است.

لازم است افرادی که دارای ناتوانی های رشدی هستند تحت درمان مناسب قرار گیرند تا بتوانند برای زندگی مستقل تا حد امکان توانایی داشته باشند. علایم اغلب در اوایل کودکی یا نوزادی ظاهر می شوند، اما ممکن است تا زمانی که این مشکلات در فعالیت های روزانه تداخل نداشته باشند، مورد توجه قرار نگیرند. هر پنج بیماری علائم و درمان های خاص خود را دارند.

ناتوانی های رشدی اوتیسم

اختلال طیف اوتیسم (ASD)

اختلال طیف اوتیسم یک ناتوانی رشدی است که بر نحوه ارتباط افراد، تعامل با دیگران و تجربه آنها از جهان تأثیر می گذارد. افراد مبتلا به ASD ممکن است در تعامل اجتماعی و مهارت های ارتباطی با مشکل مواجه شوند.

آنها همچنین اغلب رفتارها یا علایق تکراری را از خود نشان می دهند. این علائم می تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد.

ناتوانی های رشدی فلج مغزی

فلج مغزی (CP)

فلج مغزی اختلالی است که مغز و نخاع را تحت تاثیر قرار می دهد. این مشکل می تواند بر حرکت، تون عضلانی، رفلکس ها، وضعیت بدن، تعادل و هماهنگی تأثیر بگذارد. انواع مختلفی از فلج مغزی با درجات متفاوتی از شدت وجود دارد.

شایع ترین علائم فلج مغزی شامل سفتی عضلات، حرکات غیر ارادی، مهارت های برنامه ریزی حرکتی ضعیف، مشکل در بلع و صحبت کردن، تشنج یا سایر مشکلات عصبی مانند ناتوانی های ذهنی است.

ناتوانی ذهنی (ID)

ناتوانی ذهنی یک اصطلاح کلی برای هر نوع اختلال شناختی یا ذهنی قابل توجهی است که بر توانایی فرد برای عملکرد در زندگی روزمره تأثیر می گذارد. این ناتوانی ها می توانند در یادگیری چیزهای جدید، به خاطر سپردن اطلاعات، حل مشکلات و برقراری ارتباط موثر با مشکل مواجه شوند.

افراد مبتلا به ID معمولاً با محدودیت های عملکردی فکری و انطباقی، از خفیف تا شدید مشخص می شوند. شدت این اختلال بسته به سن و محیط فرد بسیار متفاوت است.

ناتوانی های رشدی بیش فعالی

اختلال کمبود توجه و بیش فعالی (ADHD)

اختلال کمبود توجه بیش فعالی (ADHD) یک اختلال روانی است که بر تنظیم رفتار مغز تأثیر می گذارد. علائم ADHD شامل مشکل در توجه، بیش فعالی و تکانشگری است.

این علائم می تواند عملکرد افراد مبتلا به ADHD را در زندگی روزمره یا مدرسه دشوار کند. افراد مبتلا به ADHD ممکن است مشکلات دیگری مانند اضطراب، افسردگی، اختلالات یادگیری یا اختلالات طیف اوتیسم نیز داشته باشند.

ناتوانی های یادگیری

ناتوانی های یادگیری بر توانایی مغز برای دریافت، پردازش، ذخیره و پاسخ به اطلاعات تأثیر می گذارد. اصطلاح ناتوانی یادگیری اغلب با اصطلاحات دیگری مانند ناتوانی ذهنی، اختلال شناختی یا اختلال رشد استفاده می شود.

ناتوانی های یادگیری بیماری های روانی نیستند بلکه اختلالات عصبی هستند. انواع مختلفی از ناتوانی های یادگیری وجود دارد و می تواند در اثر عوامل متعددی از جمله ژنتیک، آسیب مغزی یا تأثیرات محیطی در هر سنی ایجاد شود.

 

کمک به مبتلایان به ناتوانی های رشدی

چگونه می توان از یک فرد دارای ناتوانی های رشدی حمایت کنید؟

برای درک بهتر اینکه چگونه می توانیم از فرد معلول حمایت کنیم، باید آنها را درک کنیم و در مورد نیازهای آنها بیاموزیم. در حالی که برخی از مکان ها پیشرفت هایی را در زمینه ادغام و حمایت از معلولان بر عهده دارند متاسفانه هنوز زمینه های زیادی برای پوشش دادن وجود دارد.

۱۰ نکته برای کار با افراد دارای معلولیت ذهنی

۱٫ آنها را بچه خطاب نکنید. این افراد از ۲ سال تا ۷۸ سال به بالا هستند!

۲٫ از زبان واضح و ساده استفاده کنید و سعی کنید آهسته تر صحبت کنید نه بلندتر.  معلولان درجات مختلفی از ناتوانی ذهنی دارند، اما لزوماً همه آنها کم شنوا نیستند – بلندتر صحبت کردن باعث نمی شود آنها اطلاعات را بهتر درک کنند.

۳٫ انتظارات را تعیین کنید. بسیاری از معلولان باید از قبل بدانند چه اتفاقی خواهد افتاد. همانطور که مراحل خود را طی می کنید، آنچه را که اکنون انجام خواهید داد و شاید یکی دو مرحله بعدی که در پی خواهد آمد نیز شرح دهید.

۴٫ همانطور که با همسالان خود رفتار می کنید با آنها رفتار کنید. با آنها حرف طبیعی حرف بزنید. آنها مانند ما عاشق یک شوخی خوب، خندیدن یا چالش هستند.

۵٫ مرزها را ترسیم کنید. به آنها اجازه ندهید که با دیگران رفتارهای بد داشته باشند – همانطور که به کسی که ناتوانی ذهنی ندارد اجازه نمی دهید رفتار بدی داشته باشد.

۶٫ افکارشان را از آنها بپرسید و اجازه دهید پاسخ دهند. کلمات را در دهان آنها نگذارید.

۷٫ قبل از اقدام و فرض اینکه واقعاً به کمک نیاز دارند، بپرسید که آیا می توانید به آنها کمک کنید.

۸٫ انتظار داشته باشید که سوالات زیادی بپرسند. بسیاری از معلولان در مورد کاری که انجام می دهید و همچنین در مورد شما بسیار کنجکاو هستند. اگر سؤالات بیش از حد تهاجمی هستند، بد نیست بگویید: “من راحت نیستم به این سوال جواب بدهم.”

۹٫ لذت ببرید و از صراحت آنها لذت ببرید! برای رک گویی آنها آماده باشید. کودکان معلول معمولا بسیار صادق هستند.

۱۰٫ مشتاق، خوش بین و حرفه ای باشید. و اگر این کار گاهی طاقت فرسا است، اشکالی ندارد که درخواست استراحت کنید تا ذهن خود را به حالت اولیه برگردانید.

شرکت پرستاری پرستار اول با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.
کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد.

برای دریافت اطلاعات بیشتر تنها کافی است که با کارشناسان این مرکز تماس حاصل نموده و مشاوره رایگان دریافت نمایید.

هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.

علل کبودی

۷ درمان خانگی برای بهبود کبودی های بدن

کبودی  bruise یک پاسخ طبیعی به آسیب است. رگ های خونی ریزی که در زیر پوست قرار دارند ممکن است حتی با یک ضربه کوچک آسیب ببینند و خون در زیر پوست تجمع کند.

علایم کبودی

این خون جمع شده در نهایت با بهبود جراحت توسط بدن دوباره جذب می شود. در عین حال، می‌تواند لکه‌ای خاکستری، آبی یا بنفش باقی بگذارد که در هنگام لمس حساس و دردناک است.

درمان کبودی ها می تواند دشوار باشد، زیرا بیشتر آسیب در زیر سطح پوست است. با این حال، برخی از درمان‌های خانگی ممکن است بتوانند روند بهبود را تسریع کنند، تیرگی در ظاهر آن‌ها را به حداقل برسانند و از بروز آن‌ها در وهله اول جلوگیری کنند.

درمان‌های خانگی زیر برای کبودی‌های جزئی بی‌خطر هستند و ممکن است به خلاص شدن سریع‌تر از شر کبودی‌ها کمک کنند.

۱٫ آرنیکا مونتانا

کبودی ها معمولا خود به خود محو می شوند، اما راه هایی برای تسریع روند بهبودی وجود دارد. آرنیکا مونتانا یا آرنیکا گیاهی است که به طور گسترده برای درد و کبودی استفاده می شود. این امر به این دلیل است که گیاه آرنیکا حاوی ترکیباتی است که دارای اثر ضد التهابی هستند و می توانند از طریق پوست جذب شوند.

براساس تحقیقات افرادی که پس از جراحی بینی آرنیکا خوراکی مصرف کردند، میزان کبودی بعد از جراحی در آنها کاهش یافت. مطالعه دیگری نشان داد که استفاده از پماد ۲۰ درصدی آرنیکا روی پوست در مقایسه با دارونما، زمان بهبود را تسریع می‌کند.

در صورت استفاده از آرنیکا خوراکی، معمولاً بهتر است اجازه دهید قرص زیر زبان حل شود. همچنین باید از اسپری دهان آرنیکا برای پوشاندن سطح زیرین زبان استفاده شود. در صورت ایجاد تحریک یا بثورات پوستی، فرد باید استفاده از این محصول را متوقف کند.

رفع کبودی با آرنیکا

 

۲٫ بروملین

بروملین مخلوطی از آنزیم های موجود در گیاه آناناس است. این آنزیم ها ممکن است خواص ضد التهابی داشته باشند و به کاهش کبودی و تورم هنگام استفاده روی پوست کمک کنند.

مطالعه ای در مجله جراحی دهان و فک و صورت نشان داد که بروملین خوراکی در مقایسه با مسکن و دارونما، درد و تورم پس از کشیدن دندان را بهبود می بخشد.

فرد می تواند کرم یا ژل حاوی بروملین را دو تا سه بار در روز یا طبق دستور پزشک استفاده کند. مکمل های خوراکی بروملین می توانند عوارض جانبی ناخواسته ای از جمله مشکلات گوارشی و افزایش ضربان قلب ایجاد کنند. افرادی که به آناناس حساسیت دارند نباید از بروملین استفاده کنند.

مکمل‌های بروملین گاهی اوقات پس از جراحی توصیه می‌شوند تا به حداقل رساندن کبودی کمک کنند، اما فرد فقط در صورت تجویز پزشک باید بروملین را از طریق دهان مصرف کند.

۳٫ کوئرستین

برخی از کرم های پوستی که برای بهبود کبودی ها استفاده می شوند حاوی کورستین هستند. کورستین یک فلاونوئید است که از برخی میوه ها به دست می آید. ممکن است دارای قدرت ضد التهابی طبیعی باشد که می تواند به بهبود کبودی ها کمک کند.

برخی از کرم‌ها و ژل‌های پوستی که برای کمک به کبودی طراحی شده‌اند، حاوی کورستین هستند که معمولاً با بروملین، ویتامین K یا مواد دیگر ترکیب می‌شود. کرم‌ها یا ژل‌های حاوی کورستین را می‌توان طبق دستورالعمل روی بسته، معمولاً دو بار در روز استفاده کرد.

بی خطر بودن مصرف کورستین از راه خوراکی ثابت نشده است. همچنین این دارو می تواند با بسیاری از داروها تداخل داشته باشد. از مصرف مکمل های کورستین خوراکی خودداری کنید مگر اینکه توسط یک متخصص تجویز شود.

۴٫ کرم ویتامین K

بدن برای کمک به لخته شدن خون در صورت لزوم به ویتامین K نیاز دارد. اما قرص این ویتامین ممکن است بهترین راه حل نباشد، به خصوص برای کسانی که از داروهای رقیق کننده خون یا سایر داروها استفاده می کنند. با این حال، ویتامین K موضعی به عنوان یک درمان برای کبودی ها و به طور کلی برای اکثر مردم بی خطر است.

تحقیقات نشان داده است افرادی که پس از انجام یک عمل زیبایی از ژل ویتامین K استفاده می کردند نسبت به افرادی که از دارونما استفاده می کردند کبودی کمتری داشتند.

تکنیک رایس و کاهش کبودی

۵٫ تکنیک R.I.C.E

RICE  مخفف استراحت، کمپرس یخ، فشرده سازی و استفاده از ارتفاع است. بسیاری از افرادی که تحت عمل جراحی قرار گرفته اند یا دچار رگ به رگ شدن یا کشیدگی شده اند از این تاکتیک برای کمک به بهبودی استفاده می کنند، اما خوشبختانه این تکنیک برای درمان کبودی نیز فوایدی دارد.

هدف از این اقدامات کاهش موقت جریان خون در ناحیه آسیب دیده است که می تواند به جلوگیری از تورم و کبودی کمک کند. بالا بردن و استراحت ناحیه، و همچنین قرار دادن یخ تا ۲۰ دقیقه در ساعت و استفاده از باند فشرده سازی سبک، می تواند به کاهش جریان خون و التهاب کمک کند.

۶٫ رژیم درمانی کبودی

آناناس حاوی بروملین است که دارای خواص ضد التهابی است که ممکن است به بهبود کبودی کمک کند. رژیم غذایی یک فرد می‌تواند بر روی همه زمینه‌های سلامتی، از جمله نحوه بهبود جراحات و کبودی‌های او تأثیر بگذارد. برخی غذاها می توانند رگ های خونی بدن را تقویت کنند که ممکن است کبودی را به حداقل برساند.

سایر غذاها می توانند به قوی و انعطاف پذیر نگه داشتن پوست و بافت های بدن کمک کنند. پیروی از یک رژیم غذایی سالم و متعادل که شامل غذاهای زیر باشد ممکن است به پیشگیری یا درمان کبودی کمک کند:

آناناس. خوردن آناناس تازه به بدن دوز طبیعی بروملین می دهد که ممکن است به بهبود سریعتر کبودی کمک کند.
میوه هایی با کورستین طبیعی غذاهای با مقادیر بالای کورستین عبارتند از سیب، مرکبات، پیاز قرمز، انواع توت ها و گیلاس های تیره رنگ و سبزیجات سبز برگ.

میوه های خانواده مرکبات. یک مطالعه نشان داد که فلاونوئیدهای مرکبات به طور قابل توجهی کبودی را در سالمندانی که پورپورای پیری یا کبودی مداوم داشتند، بهبود می بخشد. مرکبات شامل پرتقال، نارنگی و لیمو است.

غذاهای حاوی ویتامین K. رژیم غذایی حاوی ویتامین K از کمبود آن جلوگیری می کند و ممکن است به فرد کمک کند کمتر کبود شود. منابع خوب عبارتند از کلم پیچ، اسفناج، کلم بروکلی، کلم بروکسل، کاهو، سویا، توت فرنگی و زغال اخته.

پروتئین بدون چربی ماهی، مرغ، توفو و گوشت بدون چربی،  پروتئین کافی برای تقویت مویرگ ها فراهم می کنند. از منابع پروتئینی با مقادیر بالای چربی اشباع و کلسترول مانند همبرگر یا گوشت سرخ شده خودداری کنید.

غذاهای غنی از روی روی به بدن در بهبود زخم ها و بافت ها کمک می کند. منابع سرشار روی عبارتند از خرچنگ، اسفناج، دانه کدو تنبل و حبوبات.

رژیم غذایی برای رفع کبودی

۷٫ اسانس

اسانس کندر ممکن است به تسکین درد و آرامش کمک کند.این اسانس وقتی چند قطره به محصول ویتامین K یا آرنیکا اضافه شود، به خوبی عمل می کند.

یک فرد می تواند با یک پارچه شستشوی خنک و چند قطره اسانس رزماری و اسطوخودوس روی پارچه، یک کمپرس سرد آرام بخش برای آسیب دیدگی تهیه کند.

لازم است که اسانس را قبل از قرار دادن مستقیم روی پوست با روغن حامل یا لوسیون رقیق کنید، مگر اینکه دستور دیگری داده شود. استفاده از اسانس ها بدون رقیق کردن آنها می تواند باعث تحریک پوست شود.

 

چه زمانی برای کبودی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگرچه کبودی برای همه اتفاق می افتد، اما برخی از کبودی ها ممکن است علامت قرمزی برای یک مشکل یا بیماری اساسی یا کمبود تغذیه باشد. علائمی که باید به پزشک مراجعه کنید عبارتند از:

کبودی هایی که بدون آسیب آشکار ظاهر می شوند
کبودی مکرر
آسان کبود شدن بدن
کبودی هایی که به طور ناگهانی پس از مصرف دارو یا مکمل جدید ظاهر می شوند
کبودی در مکان های عجیب  مانند پشت یا شکم
زنان بیشتر از مردان دچار کبودی می شوند و افراد مسن بیشتر از افراد جوان تر کبود می شوند.

 

آنتی بیوتیک ها، رقیق کننده های خون و داروهای آسم نیز باعث افزایش کبودی در برخی افراد می شوند. با این حال، فرد نباید بدون مشورت با پزشک خود، مصرف دارو را قطع کند.

هیچ ترفند جادویی برای جلوگیری یا پاک کردن سریع کبودی ها در بدن وجود ندارد. خبر خوب این است که اکثر کبودی ها بی ضرر هستند و درمان های خانگی برای کاهش ظاهر آنها و کمک به بهبود سریعتر آنها وجود دارد.

بیشتر محصولات موضعی درمان کبودی بی خطر هستند، اما از مکمل های خوراکی برای کبودی بدون مشورت با یک متخصص استفاده نکنید.

شرکت پرستاری پرستار اول با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.

کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد.

هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.

عفونت گوش

عفونت گوش در کودکان و روش های پیشگیری و درمان آن

عفونت گوش Ear infections در کودکان کوچک بسیار شایع است. اکثر عفونت ها به سرعت بهبود می یابند و معمولا جدی نیستند. دو نوع عفونت گوش که اغلب در کودکان دیده می شود، عفونت گوش میانی (اوتیت میانی) و عفونت گوش خارجی (اوتیت خارجی) است. بیشتر عفونت های گوش در واقع گوش میانی را درگیر می کند.

علل عفونت گوش

هر بار که عفونت گوش میانی رخ می دهد، مایع در پشت پرده گوش جمع می شود. این مایع معمولاً به آرامی و به صورت خود به خود از بین می رود ،اما در کودکانی که مکررا دچار عفونت می شوند ممکن است مایعات بیشتری در پشت پرده گوش باقی بمانند. به این مشکل گوش چسبنده گفته می شود .

گوش چسبنده ممکن است هفته ها یا ماه ها دوام بیاورد و شنیدن صداها را برای کودک سخت تر کند. گاهی اوقات، گوش چسینده می تواند به طور موقت بر رشد گویش و زبان کودک تأثیر بگذارد.

علت عفونت گوش چیست؟

نوزادان و کودکان خردسال بیشتر از کودکان بزرگتر دچار عفونت گوش میانی می شوند زیرا لوله های کوچکتری دارند (به نام شیپور استاش) که گوش میانی را به گلو متصل می کند.

وقتی کودک سرما می‌خورد، میکروب‌های گلو می‌توانند به گوش میانی بروند و باعث عفونت شوند. عفونت‌ها راحت‌تر در لوله‌های کوچک‌تر ایجاد می‌شوند و این امر غیرمعمول نیست که کودکان کوچک در یک سال به عفونت‌های گوش زیادی مبتلا شوند، گاهی اوقات حتی یک بار در ماه ممکن است این اتفاق بیفتد.

عفونت گوش خارجی معمولاً به دلیل رطوبت بیش از حد در کانال است، به عنوان مثال پس از شنا. این عفونت ها همچنین ممکن است در اثر آسیب به کانال شنوایی ایجاد شوند (مانند خراشیدن یا تمیز کردن با گوش پاک کن).

علایم عفونت گوش

علائم و نشانه های عفونت گوش

نوزادان و کودکان مبتلا به عفونت گوش میانی و بیرونی ، علایمی مانند گوش درد داشته باشند. این درد می تواند باعث تحریک پذیری بیش از حد کودک شود. کودک ممکن است علائم سرماخوردگی را نیز داشته باشد (مانند آبریزش بینی، گلودرد).

عفونت گوش میانی (اوتیت میانی)

از آنجایی که مایع پشت پرده گوش جمع می شود، باعث برآمدگی پرده گوش و در نتیجه درد شدید می شود. گاهی اوقات پرده گوش آنقدر برآمده می شود که پاره می شود (به این حالت پرده گوش ترکیده اطلاق می شود) و مشاهده می شود که ترشحات زرد رنگ غلیظی از گوش خارج می شود.

هنگامی که این اتفاق می افتد، کودکان اغلب به طور ناگهانی احساس بهتری می کنند، زیرا برآمدگی متوقف شده است. ترکیدن پرده گوش به طور معمول بدون درمان بهبود می یابد.

کودکان مبتلا به عفونت گوش میانی اغلب تب دارند – گاهی اوقات تب تنها علامت عفونت گوش میانی است.

عفونت گوش خارجی (اوتیت خارجی)

ممکن است ترشحاتی از گوش خارج شود یا کودک ممکن است از احساس پری گوش خود شکایت کند. گوش ممکن است قرمز و متورم باشد. قرمزی ممکن است فراتر از گوش گسترش یابد.

گوش ممکن است در هنگام لمس و حرکت دردناک باشد.همچنین ممکن است کودک دچار تب و کسالت گردد.

گوش چسبنده :

گوش چسبنده یک مشکل عفونی نیست، بلکه معمولاً به دنبال یک یا چند عفونت گوش میانی رخ می دهد. علائم و نشانه های چسبندگی گوش می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • مشکلات شنوایی – کودکان ممکن است بخواهند چیزهایی را تکرار کنید، با صدای بلند صحبت کنند یا تلویزیون را با صدای بلند نگاه کنند. والدین یا معلمان ممکن است متوجه این موضوع شوند، به خصوص در مکان های پر سر و صدا مانند کلاس های درس.
  • در کودکان کوچکتر، مشکلات شنوایی ممکن است رشد گویش و زبان آنها را به تاخیر بیاندازد یا متوقف کند.
  • احساس مقداری فشار یا درد در گوش
  • تحریک پذیری یا مشکلات خواب
  • مشکلات تعادل

مراجعه به پزشک برای عفونت گوش
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

اگر فکر می کنید کودک شما ممکن است دچار عفونت گوش شود،لازم است او را نزد پزشک ببرید. عفونت گوش میانی ممکن است به ناحیه سفت و استخوانی پشت گوش سرایت کند. در صورت وجود قرمزی، تورم یا درد در این ناحیه، باید به پزشک یا بخش اورژانس بیمارستان مراجعه کنید.

اگر کودک به صورت مکرر دچار عفونت گوش شود یا به نظر برسد که شنوایی او تحت تأثیر گوش چسبنده قرار گرفته است، باید شنوایی او توسط متخصص شنوایی (شنوایی سنجی ) آزمایش شود. پزشک همچنین ممکن است این کودک را به یک متخصص اطفال یا متخصص گوش، حلق و بینی (ENT) ارجاع دهد.

درمان عفونت گوش

آنتی بیوتیک ها اغلب برای درمان عفونت گوش میانی استفاده نمی شوند، زیرا اغلب توسط یک ویروس ایجاد می شوند. آنتی بیوتیک ها ویروس ها را درمان نمی کنند. در کودکان بسیار خردسال یا بسیار ناراحت، در صورت وجود خطر عفونت باکتریایی، پزشک ممکن است دوره کوتاهی از آنتی بیوتیک ها را تجویز کند.
عفونت گوش خارجی همیشه نیاز به درمان با قطره آنتی بیوتیک دارد.

گوش چسبنده:

اگر چسبندگی گوش کودک را آزار نمی دهد، نیازی به درمان نیست. معمولاً با گذشت زمان خود به خود از بین می رود. گاهی اوقات آنتی بیوتیک برای از بین بردن میکروب های باقی مانده در گوش میانی تجویز می شود و این درمان ممکن است به پاک شدن مایع کمک کند.

اگر گوش چسبنده همچنان پابرجا باشد و شنوایی کودک را در طی ماه‌ها تحت تأثیر قرار دهد، پزشک یا متخصص گوش و حلق و بینی ممکن است جراحی را پیشنهاد کند. این روش یک عمل سریع است که در طی آن لوله های کوچک (به نام گرومت) در گوش کودک قرار می گیرد. این لوله ها به تخلیه مایع از گوش میانی کمک می کنند.

مراقبت در منزل از عفونت گوش

مراقبت در منزل

اگر کودک درد دارد، می توان به او مسکن درد، مانند پاراستامول یا ایبوپروفن بدهید. اگر پزشک برای کودک قطره گوش تجویز کرد، از کودک بخواهید طوری دراز بکشد که گوش آسیب دیده رو به سقف باشد.

قطره ها را داخل گوش بریزید و چند دقیقه کودک را در همان وضعیت نگه دارید تا قطره ها جذب شوند (یا یک گلوله پنبه ای  در گوش قرار دهید تا قطره ها در کانال باقی بماند).

کودکان مبتلا به عفونت گوش خارجی باید به مدت یک هفته از شنا کردن خودداری کنند تا عفونت بهبود یابد. اگر کودک مشکلات شنوایی ای دارد که در هفته‌های بعد از عفونت گوش میانی بهبود نمی‌یابد، یا همچنان تحریک‌پذیر هستند، به پزشک مراجعه کنید زیرا ممکن است کودک دچار چسبندگی گوش شده باشد.

اگر کودک روی دو یا چند بالش قرار گرفته باشد، ممکن است شب ها بهتر بخوابد (فقط در صورتی این کار را انجام دهید که کودک به اندازه کافی بزرگ باشد که از بالش استفاده کند).

اجازه ندهید کسی در خانه یا اطراف فرزندتان سیگار بکشد. مشخص شده است که دود سیگار مانع از خروج مایعات از پرده گوش می شود . بیشتر کودکان دچار مشکلات گوش میانی می شوند که وقتی بزرگ‌تر می‌شوند گوش‌های کامل و سالمی با شنوایی طبیعی دارند.

نکات کلیدی که باید به خاطر بسپارید

معمولاً کودکان کوچک در طول یک سال چندین بار مبتلا به عفونت گوش می‌شوند، حتی ممکن است برخی از کودکان یکبار در ماه دچار این مشکل شوند . آنتی بیوتیک اغلب برای عفونت گوش میانی مورد نیاز نیست، اما عفونت گوش خارجی با قطره گوش آنتی بیوتیک درمان می شود.

درمان عفونت گوش

چسبندگی گوش توسط مایعی که در پشت پرده گوش، در گوش میانی جمع می شود، ایجاد می شود. معمولاً این مشکل بدون درمان و خود به خود از بین می‌رود، اما گاهی اوقات نیاز به جراحی برای قرار دادن گرومت برای تخلیه مایعات دارد.

موسسه پرستاری پرستار اول  ایرانیان با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.

کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد.

هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.

عوارض پوستی دیابت

با عوارض پوستی دیابت آشنا شوید

عوارض پوستی دیابت  Diabetes and Skin Conditions از مشکلات شایعی است که بیماران دیابتی با آن روبرو می شوند و لازم است همواره از بروز آنها پیشگیری نمود. در این مقاله به بررسی شایع ترین عوارض پوستی بیماری دیابت پرداخته ایم:

آکانتوز نیگریکنس

ممکن است آن را با یک لکه برنزه یا قهوه ای اشتباه بگیرید و سعی کنید آن را پاک کنید. اما این کار فایده ای نخواهد داشت. این وضعیت در افراد مبتلا به دیابت شایع است. پوست بیمار معمولا تیره و ضخیم می شود و ممکن است مخملی به نظر برسد.

ممکن است این لکه ها خارش و بو نیز داشته باشد. پشت گردن، کشاله ران، چین های آرنج، زانو، بند انگشت و زیر بغل قسمت هایی هستند که این لکه معمولا در آنها دیده می شوند. اضافه وزن یا چاقی شانس ابتلا به آکانتوز نیگریکانس را افزایش می دهد، بنابراین کاهش وزن می تواند به خلاص شدن از شر آن کمک کند.

عوارض پوستی دیابت

تاول های دیابتی

این تاول ها ممکن است به طور ناگهانی روی انگشتان دست، انگشتان پا و گاهی اوقات روی ساق‌ها یا ساعد ظاهر شوند. از نظر ظاهری معمولاً سفید هستند و اطراف آنها قرمز نیست.

تاول ها ممکن است ترسناک به نظر برسند، اما معمولاً در حدود ۳ هفته به خودی خود بهبود می یابند. آنها می توانند نشانه ای از ابتلا به دیابت یا کنترل نشدن سطح قند خون باشند.بنابراین در صورت مشاهده این تاول ها بر سطح پوست در مورد علائم خود با پزشک صحبت کنید.

 

ضخیم شدن پوست

پزشک ممکن است این بیماری را اسکلروز دیجیتال بنامد. این عارضه می تواند در دیابت نوع ۱ و ۲ رخ دهد. پوست پشت دست یا انگشتان دست یا پا ممکن است ضخیم شود.

این لکه ها ممکن است به بازوها، قسمت بالایی پشت و شانه های بیمار گسترش یابد. در موارد شدید، ممکن است در حرکت مفاصل مشکل بوجود بیاید و بیمار نیاز به فیزیوتراپی داشته باشد. بهترین راه برای درمان این بیماری کنترل قند خون است.

عوارض پوستی دیابت

لکه های ساق پا (درموپاتی دیابتی)

این لکه ها می توانند مانند لکه های سالمندی ساده به نظر برسند. اما نباید این دو را با هم اشتباه گرفت. قند خون بالا ناشی از دیابت به عروق خونی کوچک آسیب می رساند و باعث ایجاد این لکه های قهوه ای می شود.

این لکه های گرد اغلب روی ساق پا ظاهر می شوند. درموپاتی معمولاً بی ضرر است و در صورت درمان باید در ۱۸ ماه یا بیشتر از بین برود. اما گاهی این لکه ها برای مدت طولانی دوام می آورند.

 

نکروبیوز

نکروبیوز به معنای انحطاط و مرگ است. لکه های کوچک، برجسته و قرمز روی پوست هستند که به آرامی بزرگتر و براق تر شده و گاهی اوقات زرد می شوند. ممکن است پوست بیمار بسیار نازک شده و به همین دلیل شکافته شود و زخم های ناراحت کننده ای ایجاد کند.

این زخم ها ممکن است خارش و درد داشته باشد. اما بسیار نادر است از هر ۳۰۰ نفر مبتلا به دیابت فقط ۱ نفر به نکروبیوز مبتلا می شود. درمان این بیماری مشکل است، اما داروهای تجویزی، تزریق‌ها یا لوسیون‌ها ممکن است به کنترل عوارض کمک کنند.

عوارض پوستی دیابت

زانتوماتوز فوران

دیابت کنترل نشده می تواند منجر به ایجاد جوش های مومی شکل بر روی پاها، دست ها، بازوها، پاها و باسن بیمار شود. مردان جوان مبتلا به دیابت نوع ۱ به ویژه احتمال ابتلا به این بیماری را دارند.

جوش های پوستی ممکن است حساس و خارش دار باشند، اما مسری نیستند. در مورد چگونگی کنترل بهتر سطح قند خون با پزشک صحبت کنید. پزشک می تواند باید به کاهش درد و ناراحتی کمک کند.

 

عفونت باکتریایی

قند خون بالا می تواند پوست بیمار را خشک کرده و سیستم ایمنی بدن او را محدود کند. این خطر ابتلا به عفونت های پوستی را افزایش می دهد که استافیلوکوک (استافیلوکوک) شایع ترین آنهاست.

ممکن است فرد دیابتی دچار گلمژه چشم‌ها، فولیکول‌های مو ملتهب (فولیکولیت) یا ناخن‌های عفونی شود. اگر احساس کردید پوست شما متورم، خارش دار ، دردناک یا داغ است، به خصوص اگر می دانید قند خون بالا یا دیابت دارید، سریعا به پزشک مراجعه نمایید.

عوارض پوستی دیابت

عفونت قارچی

قارچ‌ها مانند باکتری‌ها دوست دارند در چین‌های مرطوب پوست مستقر شوند. این نقاط شامل زیر بغل، زیر سینه ها، اطراف ناخن ها و گوشه های دهان می شود. ممکن است شنیده باشید که به این بیماری پای ورزشکار نیز گفته می شود.

کاندیدا آلبیکنس شایع ترین قارچی است که باعث ایجاد عفونت قارچی می شود. پزشک می تواند به درمان عفونت کمک کند و به تشخیص دهدکه آیا این بیماری نشانه ای از دیابت کنترل نشده است یا خیر.

 

خارش پوست

خارش یک شکایت رایج است، حتی در میان افرادی که دیابت ندارند. اما خارش پوست می تواند ناشی از خشکی پوست یا گردش خون ضعیف باشد که هر دوی این موارد در افراد دیابتی احتمال بیشتری دارد. اگر مدت زمان دوش گرفتن یا حمام خود را  محدود کنید و بدن را با صابون ملایم بشویید و بعد از حمام کردن پوست را مرطوب کنید به رفع خارش کمک کرده اید.

عوارض پوستی دیابت

گرانولوم حلقوی

پزشکان مطمئن نیستند که این وضعیت چگونه با دیابت مرتبط است. آنها همچنین دقیقاً نمی دانند که چه چیزی باعث ایجاد این برجستگی های ریز قرمز در اطراف مچ پا، دست ها، پاها، یا بازوها و جاهای دیگر بدن می شود.

گرانولوم ممکن است پاسخی به التهاب باشد. پزشک ممکن است سعی کند آن را با کرم یا تزریق داروهایی درمان کند. اگر علائم بیماری خفیف باشد نیازی به درمان نخواهد داشت.

 

زانتلاسما

زمانی اتفاق می افتد که بدن کلسترول اضافی را در اطراف چشم جمع می کند. ممکن است روی پلک‌ها یا اطراف پلک‌ها متوجه ضایعات زرد صاف یا کمی برآمده شوید. این رسوبات مضر و دردناک نیستند، اما می توانند نشانه دیابت کنترل نشده، کلسترول بالا یا سایر مشکلات سلامتی باشند.

عوارض پوستی دیابت

زخم پا

اگر دیابت دارید، این زخم های بزرگ ممکن است با چیزی به کوچکی یک خراش شروع شوند، به خصوص اگر زخم در کفش های تنگ دچار فشار و ساییدگی ادامه دار باشد.

این زخم ها تا حدی به دلیل گردش خون ضعیف بوجود می آید که بهبود زخم ها را سخت تر می کند و همچنین می تواند باعث آسیب عصبی شود بنابراین نمی توان با وجود این زخم ها زندگی و احساس خوبی داشت. هر روز پای خود را از نظر وجود زخم بررسی کنید و با پزشک در مورد بهترین روش های پیشگیری و درمان مشورت نمایید.

موسسه پرستاری یرستار اول با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.

کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد.

هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.

آرتریت تمپورال

آرتریت تمپورال چیست و چگونه درمان می شود ؟

آرتریت تمپورال  temporal-arteritis بیماری است که در آن شریان ها، به ویژه آنهایی که در کنار سر (شقیقه ها) قرار دارند، ملتهب می شوند. این مشکل جدی است و نیاز به درمان فوری دارد.

علل آرتریت تمپورال

علائم آرتریت تمپورال

علائم آرتریت تمپورال به این بستگی دارد که کدام شریان تحت تأثیر قرار گرفته است.

علائم اصلی عبارتند از:

  • سردردهای مکرر و شدید
  • درد و حساسیت روی شقیقه ها
  • درد فک هنگام غذا خوردن یا صحبت کردن
  • مشکلات بینایی، مانند دوبینی یا از دست دادن بینایی در یک یا هر دو چشم
  • علائم عمومی تر نیز رایج هستند – برای مثال، علائم شبیه آنفولانزا، کاهش وزن ناخواسته، افسردگی و خستگی.

حدود ۲ نفر از هر ۵ نفر مبتلا به آرتریت تمپورال به پلی میالژی روماتیکا مبتلا می شوند. این مشکل باعث درد، سفتی و التهاب در عضلات اطراف شانه، گردن و باسن می شود.

آرتریت تمپورال درمان نشده می تواند باعث آسیب جدی به رگ های خونی بدن شما شود و در برخی موارد می تواند تهدید کننده زندگی باشد. در صورت مشاهده علائم با پزشک خود تماس بگیرید. این کار باعث می شود که در مراحل اولیه بیماری تشخیص داده شود.

 

عوامل موثر آرتریت تمپورال

علل آرتریت تمپورال

علل آرتریت تمپورال به خوبی شناخته نشده است. هیچ عامل محرک یا خطر ثابتی وجود ندارد. یکی از دلایل ممکن است  پاسخ سیستم ایمنی معیوب باشد. به عنوان مثال، سیستم ایمنی بدن ممکن است به بدن “حمله” کند. آرتریت تمپورال اغلب در افرادی که پلی میالژی روماتیکا دارند رخ می دهد.

آیا آرتریت تمپورال از بین می رود؟

مانند پلی میالژی روماتیکا، علائم آرتریت تمپورال به سرعت با درمان ناپدید می شوند، اما درمان کورتیکواستروئید ممکن است ماه ها تا سال ها برای کاهش التهاب ضروری باشد. گاهی اوقات آرتریت تمپورال ممکن است با سایر داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی مانند متوترکسات درمان شود.

درد بخش بزرگی از زندگی با آرتریت تمپورال است، یک نوع واسکولیت که بر شریان های گیجگاهی، جمجمه و دیگر سیستم کاروتید تأثیر می گذارد. شما اغلب در سر، پوست سر، فک و گردن خود احساس درد خواهید کرد.

علت این وضعیت ناشناخته است. اعتقاد بر این است که تا حدودی به دلیل یک پاسخ ایمنی معیوب است. این اختلال با برخی عفونت ها و ژن های خاصی مرتبط است. آرتریت سلول غول پیکر در افراد مبتلا به اختلال التهابی دیگری به نام پلی میالژیا روماتیکا شایع تر است.

مشکلات آرتریت تمپورال

تشخیص آرتریت تمپورال

آزمایش خون: دو آزمایش اصلی برای تشخیص  آرتریت تمپورال عبارتند از: میزان رسوب گلبول قرمز (ESR) که معمولاً “ضریب sed” نامیده می شود و تست پروتئین واکنشی C (CRP) که هر دو می توانند التهاب را تشخیص دهند. با این حال، این آزمایشات به تنهایی قطعی نیستند.

راه های تشخیص دیگر :

پزشک  از بیمار در مورد علائم می پرسد و شقیقه های فرد را معاینه می کند.

پس از انجام برخی آزمایشات خون، بیمار به متخصص ارجاع داده می شود.

متخصصان ممکن است آزمایش های بیشتری را برای کمک به تشخیص آرتریت تمپورال انجام دهند.

ممکن است برای تشخیص بیماری به اقدامات زیر نیاز داشته باشید:

  • اسکن اولتراسوند از شقیقه ها
  • بیوپسی تحت بی حسی موضعی – روشی که یک قطعه کوچک از شریان تمپورال برداشته می شود و برای علائم آرتریت تمپورال بررسی می شود.
  • اگر در بینایی  مشکل دارید، باید یک قرار ملاقات با متخصص چشم داشته باشید.

شیوه زندگی و درمان های خانگی

هنگامی که آرتریت تمپورال تشخیص داده می شود و به موقع درمان می شود، پیش آگهی معمولا عالی است. علائم احتمالاً پس از شروع درمان با کورتیکواستروئید به سرعت بهبود می یابد و بینایی  احتمالاً تحت تأثیر قرار نمی گیرد.

آیا ایبوپروفن می تواند به آرتریت تمپورال کمک کند؟

داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مانند آسپرین، ایبوپروفن و بسیاری دیگر برای درمان درد در هنگام حملات حاد مفید هستند. آسپیراسیون مفصل ملتهب و تزریق استروئید در مفصل ممکن است در موارد جدی توصیه شود.

مسکن آرتریت تمپورال

 

 

درمان آرتریت تمپورال

آرتریت تمپورال با داروهای استروئیدی مانند پردنیزولون، درمان می شود. درمان قبل از تایید آرتریت تمپورال آغاز می شود زیرا در صورت عدم رسیدگی سریع، خطر از دست دادن بینایی وجود دارد.

۲ مرحله درمان وجود دارد:

دوز بالای اولیه استروئیدها برای چند هفته برای کمک به کنترل علائم .
دوز کمتر استروئیدی (پس از بهبود علائم شما) در مدت زمان طولانی تری، احتمالاً چندین سال، تجویز می شود.
تعداد کمی از افراد ممکن است نیاز به مصرف استروئید برای بقیه عمر خود داشته باشند. برای مشاهده وضعیت بیماری و بررسی عوارض جانبی که ممکن است داشته باشد، پیگیری های منظمی نیاز است.

استروئید آرتریت تمپورال

استروئیدها

مصرف استروئیدها را به طور ناگهانی قطع نکنید، مگر اینکه پزشک به شما بگوید. قطع یک دوره دارویی تجویز شده می تواند شما را بسیار بیمار کند.

سایر روش های درمان

سایر داروهایی که ممکن است در صورت ابتلا به آرتریت تمپورال به آنها نیاز داشته باشید عبارتند از:

آسپرین با دوز پایین – برای کاهش خطر سکته مغزی یا حمله قلبی، که ممکن است در صورت تحت تاثیر قرار گرفتن شریان‌های قلب اتفاق بیفتد.
مهارکننده های پمپ پروتون (PPIs) – برای کاهش خطر ابتلا به مشکلات معده مانند سوء هاضمه یا زخم معده، که می تواند از عوارض جانبی مصرف پردنیزولون باشد.
درمان با بیس فسفونات – برای کاهش خطر ابتلا به پوکی استخوان هنگام مصرف پردنیزولون
داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی – برای کاهش داروهای استروئیدی و کمک به جلوگیری از عود آرتریت تمپورال

آیا آرتریت تمپورال به خودی خود بهبود می یابد؟

آرتریت تمپورال به خودی خود بهبود نمی یابد و نیاز به درمان فوری پزشکی دارد.  تشخیص آرتریت تمپورال باید در بیماران بالای ۵۰ سال با شروع نوع جدیدی از سردرد، لنگش فک، علائم پلی میالژی روماتیکا، تب بدون دلیل یا کاهش وزن غیرقابل توضیح در نظر گرفته شود.

آیا می توان با آرتریت تمپورال ورزش کرد؟

اگر از استروئیدها به صورت طولانی مدت استفاده می نمایید لازم است روزانه یک ویتامین حاوی کلسیم و ویتامین D مصرف کنید. این کار می تواند از نازک شدن استخوان ناشی از استروئیدها جلوگیری کند. ورزش های منظم و ملایم را انجام دهید تا استخوان های خود را قوی نگه دارید و از تحلیل استخوان جلوگیری کنید. پیاده روی انتخاب خوبی است.

موسسه پرستاری پرستار اول  با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.

کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد.

هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.

روغن نارگیل

۱۰ مزیت روغن نارگیل برای سلامت مو، پوست و سلامت عمومی بدن

بر کسی پوشیده نیست که روغن نارگیل coconut oil دارای خواص بسیار شگفت‌انگیز است، اما برخی از ادعاهایی که در مورد خواص نارگیل شنیده می شود ممکن است حقیقت نداشته باشند. بنابراین لازم است در مورد صحت این موارد از متخصصان این امر پرس و جو نموده و متوجه واقعیت شویم.

خواص روغن نارگیل

 

بر کسی پوشیده نیست که روغن نارگیل می تواند کارهای بسیار شگفت انگیزی انجام دهد: از جایگزینی یک مرطوب کننده گران قیمت گرفته تا تسریع روند بهبود زخم های سطحی.

 

اما برخی از نکاتی که شنیده ایم  مانند روغن نارگیل به عنوان ضد آفتاب ممکن است واقعیت نداشته باشد . در این مقاله به این مسئله می پردازیم که روغن نارگیل واقعاً چه کاری می‌تواند انجام دهد.

 

روغن نارگیل یک روغن خوراکی است که از پوست، گوشت و شیره میوه نخل نارگیل به دست می آید. روغن نارگیل یک چربی جامد سفید رنگ است که در دمای اتاق گرمتر حدود ۲۵ درجه سانتیگراد ذوب می شود و در آب و هوای گرم در ماه های تابستان یک روغن مایع شفاف و رقیق است. انواع تصفیه نشده عطر نارگیل مشخصی دارند.

 

در اینجا ۱۰ سوال شایع در مورد روغن نارگیل و کاربرد های آن بیان شده است که به بررسی آن می پردازیم :

۱٫  آیا روغن نارگیل می تواند موهای وز را نرم کند؟

درست است، این ترفند قطعاً جواب می‌دهد. روغن نارگیل را در کف دست خود بمالید تا گرم شود و سپس به سادگی آن را به صورت رشته های مو ماساژ دهید. چند ساعت بعد آن را بشویید.

 

«مولکول‌های موجود در روغن نارگیل به اندازه کافی کوچک هستند، بنابراین به ساقه مو نفوذ می‌کنند و باعث می شود که مو رطوبت را در خود حفظ نماید. این چیزی است که موها را زیبا و سالم نگه می دارد. وقتی موهای شما کم آب می شود، آن موقع است که موج دار و  وز می شود.

روغن نارگیل و نر کنندگی مو

۲٫ می توانید از روغن نارگیل به عنوان ضد آفتاب استفاده کنید؟

خیر نمیتوان این کاررا انجام داد. متخصصان پوست هشدار می دهند که لطفا این کار را نکنید. در عوض یکی از بهترین ضد آفتاب های توصیه شده و مناسب وضعیت پوستتان را برای محافظت از پوست خود خریداری نمایید .

 

کارشناسان بر این باورند که ممکن است روغن نارگیل برخی از مزایای محافظت در برابر آفتاب را به همراه داشته باشد، اما جایگزین نیاز پوست به ضد آفتاب نمی شود.پس بهتر است در این مورد ریسک نکنید و از محصولات مطمین تری استفاده نمایید.

۳٫ روغن نارگیل می تواند جایگزین مرطوب کننده های پوست شود؟

بله به گفته متخصصان روغن نارگیل بسیار مرطوب کننده و ایمن برای استفاده است و می توان از آن برای انواع پوست استفاده نمود. حتی اگر فردی پوست چرب داشته باشد، اگر این روغن را به صورت یک لایه نازک بر روی پوست قرار دهد می تواند به کنترل چربی پوست کمک کند.

مرطوب کنندگی روغن نارگیل

۴٫ آیا در صورت استفاده از روغن نارگیل در غذا وزن کم خواهید کرد؟

ممکن است، اما  متخصصان تغذیه یادآوری می‌کنند که این کار به این آسانی نیست. بر طبق نظر کارشناسان روغن نارگیل در مقایسه با روغن‌های دیگر مانند زیتون تقریباً مقدار کالری و چربی یکسانی دارد.

کاهش وزن می‌تواند امری پیچیده باشد، و افزودن روغن نارگیل به رژیم غذایی بدون تغییر چیز دیگری کافی نیست. اما سطح بالای چربی های اشباع شده در روغن نارگیل می تواند به سرکوب اشتها کمک کند.

همچنین تفاوت بین روغن نارگیل جامد و مایع در این است که هر دو روغن یکسان هستند، اما روغن نارگیل خالص در دمای مشخصی، حدود ۷۵ درجه، به مایع تبدیل می‌شود.

۵٫ آیا روغن نارگیل می تواند به بهبود زخم ها کمک کند؟

باور کنید یا نه، این موضوع حقیقت دارد. بر اساس نظر کارشناسان این موضوع مربوط به خواص ضد باکتریایی روغن نارگیل است که به بهبود سریع تر بریدگی ها و خراش ها کمک می کند.

۶٫ آیا می توان از روغن نارگیل به عنوان پاک کننده آرایش استفاده نمود؟

بله، روغن نارگیل حتی می‌تواند به پاک کردن آرایش چشم‌ها کمک کند – اما اکثر روغن‌ها می‌توانند این کار را انجام دهند. فقط مواظب باشید این روغن به داخل چشم ها نرود.

بوی روغن نارگیل

۷٫ آیا می توان از روغن نارگیل به عنوان دئودورانت طبیعی استفاده نمود؟

مطمئناً، اگر از بوی نارگیل بدتان نمی آید می توانید از آن به عنوان یک خوش بو کننده طبیعی استفاده نمایید. این روغن می تواند باکتری ها و مخمرها را از بین ببرد و این موجودات همان عواملی هستند  که باعث ایجاد بو می شود.

اما متخصصان بر این باورند که اگرچه روغن نارگیل ممکن است به عنوان یک دئودورانت مناسب باشد، اما قطعا به عنوان یک ضد تعریق عمل نمی کند.

۸٫ آیا می توان از روغن نارگیل برای درمان ترک های پوستی استفاده نمود ؟

نه متاسفانه . بر طبق گزارش کارشناسان ترک‌های پوستی ناشی از از بین رفتن مواد خاصی در پوست هستند و این روغن نمی‌تواند آن را جایگزین کند.

۹٫ چرخاندن روغن نارگیل در دهان دندان ها را سفید می کند؟

دندانپزشکان صحت این موضوع را تأیید می کنند و می افزایند که چرخاندن روغن نارگیل در دهان برای حدود پانزده دقیقه می تواند باکتری ها را از بین ببرد و به بهبود شرایطی مانند التهاب لثه کمک کند.

این روغن یک مکمل خوب برای دندانپزشکی است. آزمایشات چندان زیادی در این مورد وجود ندارد، اما هیچ نتبجه منفی گزارش نشده است.

روغن نارگیل برای آشپزی

۱۰٫ پختن غذا با روغن نارگیل باعث تغییر طعم و بد مزه شدن غذا می شود؟

نادرست است.  روغن نارگیل در واقع یک روغن ملایم و سبک است و احتمالاً در اکثر غذاها طعم آن را تشخیص نخواهید داد. سرآشپزان مشهور بر این باورند که این روغن در هنگام آشپزی با حرارت بالا به بهترین وجه عمل می‌کند و طعم آن به ویژه هنگام پخت غذاهای تایلندی و هندی عالی است.

شرکت پرستاری پرستار اول  با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.

کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد.

هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.