آدرس :

تهران ، ملاصدرا بین شیخ بهایی و چمران ، ساختمان ۲۰۸ طبقه اول واحد ۲

ضربان قلب

ضربان قلب نرمال در افراد

نقش ضربان قلب در تعیین میزان سلامتی افراد چیست؟

تعداد ضربان قلب  Heart beat در زمان استراحت در واقع نشانگر کارکرد عضله قلب است. تعداد ضربان قلب می تواند متأثر از شرایط سلامتی و سن و سال فرد باشد. در هر صورت اهمیت تعداد ضربان قلب در دقیقه به قدری است که یکی از روش های معاینه سلامتی فرد است.

سنجش ضربان قلب

می توانید با انجام چند تمرین ساده عملکرد عضلات قلب خود را چک کنید.

برای انجام این کار به راحتی دو انگشت نشانه و میانی خود را روی مچ خود گذاشته و درست بالاتر از شست قرار دهید. محل دیگری که برای این کار خوب است یکی از طرفین گردن است. می توانید نبض خود را اندازه گیری کنید. به مدت ۳۰ ثانیه تعداد ضربان را بشمرید و عدد بدست آمده را در دو ضرب کنید..

این کار را چند بار تکرار کنید تا عدد درستی را بدست آورید. ضربان قلب بین ۶۰ الی ۹۰ در دقیقه مناسب است. اکثر افراد سالم کمتر از ۹۰ نبض در دقیقه دارند.

با استفاده از تعداد نبض و میزان کلسترول و فشار خون بیمار می توان به برخی امراضی که ممکن است در بدن فرد وجود داشته باشد پی برد.

دانشمندان بر این عقیده اند که پایین بودن ضربان قلب نشانه ای از تناسب اندام و بالا بودن ضربان حین استراحت می تواند نشان از مشکلات قلبی باشد.

گذشته از این دانشمندان به این نتیجه رسیدن اند که بالا بودن ضربان قلب در بیمار می تواند علاملی برای مشکلات قلبی و حتی مرگ باشد.

در سال ۲۰۱۳ در مطالعه ای بر روی سه هزار مرد به مدت ۱۶ سال انجام شد مشخص شد که بالا بودن میزان نبض افراد با کاهش میزان تناسب اندام آنها افزایش می یابد. افرادی که تعداد نبض بالایی دارند معمولاً از تناسب اندام کمتر، فشار خون بالاتر، وزن بیشتر و چربی خون رنج می برند.

ضربان قلب خطرناک

هر چه تعداد ضربان قلب در دقیقه در حالت استراحت بیشتر باشد احتمال خطر مرگ ناگهانی در فرد بیشتر است.

این خطر برای ضربان قلب بین ۸۱ تا ۹۰ دوبرابر و برای تعداد نبض در دقیقه بالاتر از ۹۰ سه برابر افراد عادی است.

البته پایین بودن تعداد نبض نیز ممکن است نشان از مشکلی در قلب فرد داشته باشد. این حالت بیشتر در افرادی مسن رخ می دهد که ناشی از پیری عضله قلب و ایجاد تحریکات نابجا در قلب است و باید حتماً پیگیری شود.

پزشکانت توصیه می کنند چند بار در طول هفته میزان نبض خود را اندازه بگیرید. ضربان قلب تحت تأثیر استرس، اضطراب، هورمون های خونی و داروها ممکن است تغییر کند.

یکی از روش های اصولی و درست برای کاهش میزان ضربان نبض در دقیقه ورزش است. میزان اندک ورزش بر سلامت قلب و تقویت عضله قلب بسیار موثر است.

در مطالعه ای که بر روی افراد ۵۵ ساله انجام شد نشان داده شد حدود یک ساعت ورزش شدید هوازی در هفته می تواند میزان نبض و ضربان قلب در حالت استراحت را به اندازه قابل توجهی کاهش دهد.

منظور از تعداد ضربان قلب در حالت استراحت این است که قلب در حالت استراحت چند بار در دقیقه تپش می کند. تعداد این ضربات برای افراد ۱۰ سال به بالا و بزرگسالان و سالمندان بین ۶۰ تا ۱۰۰ تپش در دقیقه باید باشد.

به عنوان یک اصل کلی هر چه تعداد ضربان قلب پایین تر باشد نشان از قدرت سیستم قلبی عروقی فرد بوده و قلب فرد می تواند با تعداد تپش های کمتری قابلیت های خود را داشته باشد و وظایف خود را انجام دهد این امر باعث می شود مثلا در ورزش کاران تعداد ضربان قلب در حالت استراحت به حدود ۴۰ تپش در دقیقه برسد.

اثر ورزش بر ضربان قلب

عوامل متعددی در تعداد ضربان قلب هر فرد موثر هستند که عبارتند از:

  • سن
  • میزان تناسب اندام و فعالیت بدنی
  • مصرف سیگار
  • ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی، کلسترول بالا یا دیابت
  • دمای هوا
  • وضعیت بدن مثلاً ایستاده یا دراز کشیده
  • احساسات
  • اندازه‌ی بدن
  • دارو‌ها

ضربان قلب به صورت نرمال نباید زیاد بالا و یا زیاد پایین باشد این مسئله ممکن است به علت وجود بیماری یا عوامل دیگر رخ داده باشد.

ضربان قلب سالم

شرکت پرستاری پرستار اول با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.
کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد.
برای دریافت اطلاعات بیشتر تنها کافی است که با کارشناسان این مرکز تماس حاصل نموده و مشاوره رایگان دریافت نمایید.
هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.

اثرات خوردن ماهی

اثرات خوردن ماهی بر میزان حافظه و سلامت مغز

اثرات خوردن ماهی Effects of eating fish  بر سلامت مغز سال هاست که به اثبات رسیده است و ماهی هایی از جمله سالمون، ماهی تن ، ساردین و شاه ماهی تاثیرات شگفت انگیزی بر سلامت مغز و بهبود حافظه دارند.

اثرات خوردن ماهی بر حافظه

این گروه از مواد غذایی بهترین منابع اسید چرب امگا ۳، DHA هستند.بنابراین لازم است برای بهره بردن از مزایای سلامتی،  ماهی را یک یا دو بار در هفته جایگزین گوشت های دیگر کنید تا دوز مناسبی از مواد مغذی آن را دریافت کنید.

می توانید ماهی را کباب کنید، بپزید یا آب پز کنید تا طعم و مزه و عالی داشته باشد. تاکوی سالمون را با کلم قرمز میل کنید، ساردین میل کنید یا از ماهی تن سرخ شده روی سبزیجات سالاد برای شام لذت ببرید.

ذکر این نکته مهم است که اگر ماهی نمی‌خورید، ممکن است تا حد زیادی دچار کمبود اسیدهای چرب امگا ۳ DHA شوید. تحقیقات نشان می دهد که بهبود حافظه و تقویت مغز تنها یکی از چندین خاصیت ماهی برای سلامتی است.

اسیدهای چرب امگا ۳

احتمالاً شنیده اید که اسیدهای چرب امگا ۳ برای سلامتی مفید هستند. اما یکی از آنها به نام دوکوزاهگزانوئیک اسید، یا DHA، مستقیماً به مغز می رود و در آنجا مورد استفاده قرار می گیرد.

DHA یک اسید چرب امگا ۳ است که برای حفظ عملکرد طبیعی و کارآمد مغز مورد نیاز است. بافت‌های مغز و سیستم عصبی تا حدی از چربی تشکیل شده‌اند، و تحقیقات نشان می‌دهد که مغز تمایل ویژه‌ای برای استفاده از DHA دارد.

سطوح بالاتر DHA در رژیم غذایی با گنجاندن ماهی در میان غذاهای روزانه ممکن است. پس ماهی را در لیست خرید خود قرار دهید و به خاطر داشته باشید که مطالعات کمبود DHA را به مشکلاتی مانند زوال عقل و فراموشی مرتبط می داند. در واقع، سطوح پایین DHA با خطر بیشتر ابتلا به بیماری آلزایمر در سال‌های سالمندی ارتباط دارد.

علائم از دست دادن حافظه نباید اولین محرک شما برای افزایش مصرف ماهی در رژیم غذایی خود باشد. مصرف ماهی را به عنوان یک برنامه همیشگی برای سلامت مغز خود در نظر بگیرید.

مصرف طولانی مدت DHA کافی با بهبود حافظه، بهبود توانایی یادگیری و کاهش نرخ زوال شناختی مرتبط است. برای بهره مندی از فواید مغزی DHA، باید مصرف مداوم غذاهای غنی از DHA را ادامه دهید و آن را به یک عادت تبدیل کنید.

اثرات خوردن ماهی بر مغز

میزان مجاز مصرف ماهی چقدر است؟

بر طبق دستورالعمل های رژیم غذایی در بین  ۲۰۲۰-۲۰۲۵ محققان به بزرگسالان توصیه می کنند حداقل ۸ اونس غذای دریایی در هفته مصرف کنند. این مقدار شامل دو وعده ۴ اونس ماهی است.

ماهی های روغنی مانند سالمون وحشی، ماهی تن، ماهی خال مخالی، شاه ماهی و قزل آلای پرورشی انتخاب های بسیار خوبی برای تامین DHA هستند.

در هنگام طبخ ماهی بهتر است از روش هایی مانند کباب کردن آن استفاده کنید زیرا در صورت سرخ کردن ماهی به دلیل چربی اضافی حاصل از سرخ کردن، نتیجه معکوس بر سلامتی دارد و به شدت نامناسب است.

همچنین می‌توانید ماهی‌هایی را انتخاب کنید که کمتر تحت تاثیر محیط بوده  و حاوی جیوه کمتری هستند. ساردین و ماهی قزل آلا وحشی انتخاب های برتری هستند. در همین حال، کوسه و اره ماهی به دلیل سطوح بالای جیوه، گزینه های مناسبی برای مصرف روزانه نیستند.

پروتئین بدون چربی:

یک نکته مثبت دیگر  که در لیست فواید ماهی به چشم می خورد شامل این موضوع است که ماهی یک پروتئین بدون چربی است. این ماده غذایی تاثیرات مثبت فراوانی بر سلامت قلب دارد.

جدا از اینکه ماهی چربی اشباع شده کمتری نسبت به گوشت قرمز دارد، جایگزین مناسبی برای انواع گوشت قرمز است و  امگا ۳ بیشتری دارد که مطالعات نشان می دهد ممکن است خطر ابتلا به بیماری قلبی را کاهش دهد.

اثرات خوردن ماهی بر قلب

غذاهای دریایی یا جلبک دریایی؟

برای افرادی که رژیم های گیاهخواری یا وگان را دنبال می کنند توصیه می شود که برای دریافت DHA از جلبک دریایی استفاده کنند. جلبک منبع اصلی DHA است و برای تهیه مکمل های گیاهی DHA استفاده می شود.

همچنین دانه کتان آسیاب شده، گردو و دانه چیا منابع گیاهی دیگری از اسید چرب امگا ۳ دیگر به نام ALA هستند که بدن آن را به DHA تبدیل می کند.

با این حال، بدن ما ممکن است تنها حدود ۵ درصد از ALA را به DHA تبدیل کند. اگر دریافت اولیه امگا ۳ از سبزیجات یا ماهی های غیر روغنی باشد، در مورد مصرف مکمل ها با یک پزشک یا متخصص تغذیه مشورت کنید.

اگر مدام دچار فراموشی می شوید، ممکن است به دلیل کمبود خواب یا تعدادی از مشکلات دیگر از جمله ژنتیک، سطح فعالیت بدنی و سبک زندگی و عوامل محیطی باشد. با این حال، شکی نیست که رژیم غذایی نیز در سلامت مغز نقش دارد.

بهترین روش برای حمایت از حافظه و عملکرد مغز، استفاده از مواد غذایی خاصی است که سبب بهبود جریان خون  به مغز می شود. تحقیقات نشان می‌دهد که رژیم غذایی مدیترانه‌ای که سرشار از ماهی است ممکن است به هوشیار نگه داشتن مغزهای پیر کمک کند.

بر طبق شواهد به دست آمده غذاهایی مانند ماهی و جلبک های دریایی با بهبود عملکرد شناختی، بهبود حافظه و هوشیاری بیشتر مغز مرتبط  هستند. بنابراین استفاده از  ماهی های چرب در رژیم غذایی یک انتخاب عالی برای سلامت مغز است.

ماهی چرب منبعی غنی از اسیدهای چرب امگا ۳ است که یکی از اجزای سازنده اصلی مغز است. امگا ۳ در تقویت حافظه و بهبود خلق و خوی نقش دارد و همچنین از مغز در برابر زوال شناختی محافظت می کند.

شرکت پرستاری پرستار اول با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.
کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد.

برای دریافت اطلاعات بیشتر تنها کافی است که با کارشناسان این مرکز تماس حاصل نموده و مشاوره رایگان دریافت نمایید.
هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.

کمبود روی

کمبود روی چه تاثیراتی بر ناخن ها می گذارد؟

کمبود روی zinc deficiency  معمولا به دلیل کمبود روی در رژیم غذایی یا یک بیماری زمینه ای می باشد و می تواند باعث دیستروفی ناخنها شود.

تاثیرات کمبود روی

روی یک ماده مغذی ضروری است که می تواند به سلامت مو، پوست و ناخن افراد کمک شایانی کند. دیستروفی ناخن تغییر رنگ و انحراف ناخن های فرد است.

در این مقاله، به رابطه بین عنصر روی و ناخن، چگونگی تاثیر کمبود روی روی ناخن‌های افراد و گزینه‌های درمانی می‌پردازیم.

 

روی چگونه روی ناخن ها تأثیر می گذارد؟

روی یک ریزمغذی است که نقش مهمی در متابولیسم انسان دارد. در داخل بدن، آنزیم ها را کاتالیز می کند، تاخوردگی مولکول پروتئین را ممکن می کند و بیان ژن را تنظیم می نماید. بدون هر یک از این فرآیندها، بدن قادر نخواهد بود که به درستی عمل کند.

روی باعث می شود پروتئین ها در بدن رشد کرده و قوی بمانند. این امر شامل پروتئین های موجود در ناخن ها نیز می شود. یک تحقیق معتبر در سال ۲۰۱۳ نشان می دهد که بدون تامین روی کافی، سرعت رشد ناخن کاهش می یابد و ناخن ها شکننده و پوسته پوسته می شوند و در نهایت این کمبود باعث ترک خوردن آنها می شوند.

اگر مقدار روی در بدن کم باشد، ممکن است فرد به طور کامل ناخن های خود را از دست بدهد.

علائم کمبود روی در ناخن ها

کمبود روی ممکن است به طرق مختلف در بدن ظاهر شود. یک نشانه خارجی که نشان می دهد فرد دچار کمبود روی است، وضعیت ناخن های اوست.

کمبود روی می تواند به روش های زیر بر ناخن ها تأثیر بگذارد:

ناخن های شکننده

ناخن های شکننده نازک شده و خیلی راحت می شکنند. آنها ممکن است به صورت افقی تقسیم شوند و لایه هایی را تشکیل دهند.

التهاب کوتیکول و پارونیشیا

کوتیکول پوست مرده ای است که فرد می تواند آن را در انتهای ناخن ببیند. کمبود روی می تواند باعث التهاب کوتیکول شود. پارونیشیا زمانی رخ می دهد که عفونت اطراف ناخن وجود داشته باشد.

خطوط بیو

خطوط Beau شیارهایی هستند که به صورت افقی روی ناخن ها کشیده می شوند. این مشکل در ناحیه ای که رشد ناخن شروع می شود باعث بروز  اختلال می شود. کمبود روی تنها علت بروز خطوط Beau نیست، بلکه یکی از عوامل شایع بروز این مشکل است.

علل دیگر ناخن های بیو عبارتند از:

  • کمبود سایر مواد مغذی ضروری
  • ضربه
  • بیماری رینود

خطوط Beau رایج ترین تغییر ناخن است که به عنوان نشانه ای از یک مشکل سلامتی که در سایر نقاط بدن رخ می دهد ظاهر می شود.

اثر کمبود روی بر ناخن

خطوط Muehrcke

خطوط Muehrcke شبیه به خطوط Beau ظاهر می شوند. با این حال، به جای شیارها، خطوط سفید دوتایی وجود دارد که به صورت افقی روی ناخن ها امتداد می یابند.

اونیکورکسیس

Onychorhexis یا برآمدگی طولی باعث ایجاد برجستگی هایی در ناخن می شود که به صورت عمودی در امتداد ناخن ها قرار دارند. این وضعیت شکنندگی ناخن ها را افزایش می دهد که به نوبه خود احتمال شکافتن ناخن ها را بیشتر می کند.

لوکونیشیا

Leukonychia به عنوان رنگ سفید در ناخن ظاهر می شود. لوکونیشیای کلی زمانی است که کل ناخن سفید به نظر می رسد، اما دسته هایی از لوکونیشیای جزئی نیز وجود دارد.

لوکونیشی عرضی یا خطوط میس زمانی اتفاق می‌افتد که رنگ‌ سفید در خطوطی رخ می‌دهد که در عرض ناخن امتداد دارند.

درمان کمبود روی

اگر فردی به دلیل مقادیر ناکافی روی در رژیم غذایی خود دچار دیستروفی ناخن شود، می تواند مصرف غذاهای غنی از روی را افزایش دهد. مهم ترین منابع غذایی روی عبارتند :

  • غلات کامل
  • طیور
  • گوشت قرمز
  • خرچنگ
  • غلات صبحانه غنی شده
  • آجیل
  • محصولات لبنی
  • صدف

فرد همچنین می تواند از مکمل های روی استفاده کند. با این حال، مهم است که از دوز توصیه شده تجاوز نکنید، مگر اینکه توسط پزشک دستور داده شود.

جبران کمبود روی

اگر فردی بیش از حد روی مصرف کند، ممکن است علائم زیر را تجربه کند:

  • حالت تهوع
  • درد شکم
  • از دست دادن اشتها
  • اسهال
  • سردرد

همچنین برای حفظ سلامت ناخن ها این اقدامات موثر هستند:

  • هیدراته ماندن
  • اجتناب از جویدن یا چیدن ناخن ها
  • کوتاه نگه داشتن ناخن ها
  • پوشیدن دستکش لاستیکی هنگام تمیز کردن یا شستن ظروف
  • اجتناب از استفاده از لاک ناخن و پاک کننده ناخن
  • به طور مرتب دست ها و پاها را مرطوب کنید
  • پرهیز از استفاده از ناخن مصنوعی

سایر علائم کمبود روی

اگرچه دیستروفی ناخن می‌تواند نشانه‌ای از کمبود روی باشد،اما علائم دیگری نیز ممکن است رخ دهد، از جمله:

  • تاخیر در رشد در نوزادان
  • تاخیر در رشد جنسی در نوجوانان
  • ناتوانی جنسی
  • ریزش مو یا آلوپسی آره آتا
  • اسهال
  • زخم روی پوست و چشم
  • از دست دادن اشتها
  • کاهش وزن غیر قابل توضیح
  • عدم توانایی در چشیدن غذا
  • هوشیاری کمتر
  • مشکلات در بهبود زخم

 

مراجعه به پزشک برای کمبود روی

چه زمانی برای  کمبود روی با پزشک تماس بگیرید

اگر فردی نگران است که علائم کمبود روی را تجربه کند، باید با پزشک تماس بگیرد. کمبود روی می تواند با سایر بیماری ها مرتبط باشد، از جمله:

بیماری کرون
بیماری سلول داسی شکل
بیماری سلیاک
سندرم روده کوتاه
سیروز

روی یک ریزمغذی مهم است که می تواند بر سلامت مو، پوست و ناخن افراد تأثیر بگذارد. با کاتالیز کردن آنزیم ها، فعال کردن بیان ژن و تا شدن پروتئین ها، رشد را ممکن می کند.

با این حال، طبق تحقیقات، کمبود روی که ناشی از رژیم غذایی کم روی است، بسیار رایج است و تقریباً ۱۵ تا ۲۰٪ از مردم در سراسر جهان را تحت تأثیر قرار می دهد.

بدون روی، بدن قادر به رشد موثر نیست. این مشکل می تواند رشد ناخن های فرد را کند کرده و شکنندگی آنها را افزایش دهد. کمبود روی می تواند به شکل مشکلات مختلف ناخن، از جمله ناخن های Beau و اونیکورکسیس تشخیص داده شود.

فرد می تواند غذاهای غنی از روی مانند غلات کامل، مرغ، لوبیا و گوشت گاو را در رژیم غذایی خود بگنجاند تا مصرف روی خود را افزایش دهد.

شرکت پرستاری پرستار اول با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.

کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد.

برای دریافت اطلاعات بیشتر تنها کافی است که با کارشناسان این مرکز تماس حاصل نموده و مشاوره رایگان دریافت نمایید.
هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.

خروپف

خروپف: علل، علایم، عوارض، روش های پیشگیری و درمان

خروپف Snoring  صدای خشنی است که هنگام عبور هوا از بافت‌های شل شده در گلو ایجاد می‌شود و باعث می‌شود بافت‌ها در حین نفس کشیدن به ارتعاش درآیند.

تقریباً همه گهگاهی خروپف می کنند، اما برای برخی از افراد می تواند یک مشکل مزمن باشد. گاهی اوقات ممکن است نشان دهنده یک بیماری جدی نیز باشد. علاوه بر این، خروپف می تواند برای شریک زندگی شما آزاردهنده باشد.

علل خروپف

تغییرات سبک زندگی، مانند کاهش وزن، اجتناب از مصرف الکل یا خوابیدن به پهلو، می تواند به توقف خروپف کمک کند. علاوه بر این، تجهیزات پزشکی و جراحی در دسترس هستند که ممکن است خروپف را کاهش دهند. با این حال، استفاده از جراحی برای همه کسانی که خروپف می کنند مناسب یا ضروری نیستند.

علائم خروپف

خروپف اغلب با یک اختلال خواب به نام آپنه انسدادی خواب (OSA) همراه است. همه خروپف کنندگان آپنه خواب ندارند، اما اگر خروپف با هر یک از علائم زیر همراه باشد، ممکن است نشانه ای برای مراجعه به پزشک برای ارزیابی بیشتر مشکل آپنه باشد:

شاهد مکث تنفس در هنگام خواب
خواب آلودگی مفرط در طول روز
مشکل در تمرکز
سردردهای صبحگاهی
گلو درد هنگام بیدار شدن
خواب بی قرار
نفس نفس زدن یا خفگی در شب
فشار خون بالا
درد قفسه سینه در شب
صدای خروپف آنقدر بلند است که خواب همسر را مختل می کند
خرو پف در کودکان سبب دامنه توجه ضعیف، مشکلات رفتاری یا عملکرد ضعیف در مدرسه می شود

آپنه در خواب اغلب با خروپف با صدای بلند و به دنبال آن دوره‌های سکوت یا تقریباً توقف تنفس مشخص می‌شود. در نهایت، این کاهش یا مکث در تنفس ممکن است به باعث بیدار شدن فرد از خواب شود و ممکن است و فرد ممکن است با صدای خرخر بلند یا صدای نفس نفس زدن از خواب بیدار شود.

فرد ممکن است به دلیل اختلال در خواب، سبک بخوابد. این الگوی مکث های تنفسی ممکن است بارها در طول شب تکرار شود. افراد مبتلا به آپنه انسدادی خواب معمولاً دوره هایی را تجربه می کنند که در طول هر یک ساعت خواب، حداقل پنج بار به سختی تنفس می کنند.

علایم خروپف

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

در صورت داشتن هر یک از علائم بالا به پزشک مراجعه کنید. این علایم ممکن است نشان دهند که خروپف با آپنه انسدادی خواب مرتبط است. اگر کودک  خروپف می کند، باید به پزشک مراجعه گردد.

کودکان نیز ممکن است دچار آپنه خواب شوند. مشکلات بینی و گلو – مانند بزرگ شدن لوزه ها – و چاقی اغلب می تواند راه هوایی کودک را تنگ کند و منجر به ایجاد آپنه در کودک شود.

علل خروپف

خروپف می تواند به دلیل عوامل متعددی مانند آناتومی دهان و سینوس ها، مصرف الکل، آلرژی، سرماخوردگی و وزن زیاد ایجاد شود. وقتی فرد چرت می‌زند و از یک خواب سبک به خواب عمیق می‌رود، ماهیچه‌های سقف دهان (کام نرم)، زبان و گلو شل می‌شوند. بافت‌های گلو می‌توانند به اندازه‌ای شل شوند که تا حدی راه هوایی را مسدود کرده و در اثر عبور هوا به لرزه درآیند.

هرچه راه هوایی فرد باریک تر باشد، جریان هوا قوی تر می شود. این جریان ارتعاش بافت را افزایش می دهد و باعث می شود خروپف  فرد بلندتر شود.

شرایط زیر می تواند بر راه هوایی تأثیر بگذارد و باعث خروپف شود:

آناتومی دهان –  داشتن کام نرم و ضخیم می تواند راه هوایی را باریک کند. افرادی که اضافه وزن دارند ممکن است بافت های اضافی در پشت گلوی خود داشته باشند که ممکن است راه های هوایی آنها را باریک کند. به همین ترتیب، اگر قطعه مثلثی شکل آویزان از کام نرم (uvula) کشیده شود، جریان هوا می تواند مسدود شود و ارتعاش افزایش یابد.

مصرف الکل- خروپف همچنین می تواند با مصرف بیش از حد الکل قبل از خواب ایجاد شود. الکل ماهیچه های گلو را شل می کند و دفاع طبیعی را در برابر انسداد راه هوایی کاهش می دهد.

مشکلات بینی – احتقان مزمن بینی یا دیواره کج بین سوراخ های بینی (انحراف تیغه بینی) ممکن است باعث خروپف شود.

کم خوابی- نداشتن خواب کافی می تواند منجر به شل شدن بیشتر  بافت گلو شود.

وضعیت خواب-  خروپف معمولاً هنگام خوابیدن به پشت بیشترین و بلندترین صدا را دارد زیرا تأثیر جاذبه زمین روی گلو راه هوایی را باریک می کند.

تشخیص خروپف

عوامل خطر ساز بروز خروپف

عوامل خطری که ممکن است باعث بروز خروپف شود عبارتند از:

مرد بودن احتمال خروپف کردن یا آپنه خواب در مردان بیشتر از زنان است.
اضافه وزن داشتن. افرادی که اضافه وزن دارند یا چاق هستند بیشتر در معرض خروپف یا آپنه انسدادی خواب هستند.
داشتن راه هوایی باریک برخی از افراد ممکن است کام نرم بلند یا لوزه های بزرگ یا آدنوئید داشته باشند که می تواند راه هوایی را باریک کرده و باعث خروپف شود.
نوشیدن الکل. الکل ماهیچه های گلو را شل می کند و خطر خروپف را افزایش می دهد.
داشتن مشکلات بینی اگر یک نقص ساختاری در راه هوایی فرد وجود داشته باشد، مانند انحراف سپتوم، یا بینی به طور مزمن گرفتگی داشته باشد خطر خروپف در فرد بیشتر است.
داشتن سابقه خانوادگی خروپف یا آپنه انسدادی خواب به دلیل وراثت نسبتا شایع است.

عوارض خروپف

فردی که دچار خروپف می شو ممکن است علاوه بر این که برای خواب همسر و اطرافیان خود ایجاد مزاحمت نماید ممکن است  در معرض عوارض دیگری نیز باشید، از جمله:

خواب آلودگی در طول روز
ناامیدی مکرر

عصبانیت
مشکل در تمرکز
خطر بیشتر ابتلا به فشار خون بالا، بیماری های قلبی و سکته مغزی
افزایش خطر مشکلات رفتاری، مانند پرخاشگری یا مشکلات یادگیری
افزایش خطر تصادفات وسایل نقلیه به دلیل کمبود خواب

درمان خروپف

درمان خروپف

برای درمان خروپف، احتمالاً پزشک ابتدا تغییراتی در شیوه زندگی فرد توصیه می کند، مانند:

کاهش وزن
اجتناب از الکل نزدیک به زمان خواب
درمان گرفتگی بینی
پرهیز از کم خوابی
پرهیز از خوابیدن به پشت

برای خروپف همراه با آپنه پزشک ممکن است  موارد زیر را توصیه کند:

وسایل خوراکی. دستگاه‌های دهانی – دندانی مناسبی وجود دارند که به بهبود موقعیت فک، زبان و کام نرم کمک می‌کنند تا مسیر هوای فرد باز بماند.

اگر استفاده از دستگاه دهانی را انتخاب می کنید، با متخصص دندانپزشکی برای بهینه سازی تناسب و موقعیت دستگاه برنامه ریزی کنید.

ترشح بیش از حد بزاق، خشکی دهان، درد فک و ناراحتی در صورت از عوارض احتمالی استفاده از این وسایل است.

فشار مثبت مداوم راه هوایی (CPAP). این رویکرد شامل پوشیدن ماسک روی بینی یا دهان هنگام خواب است. ماسک هوای تحت فشار را از یک پمپ کوچک کنار تخت به راه هوایی بدن هدایت می کند تا در هنگام خواب آن را باز نگه دارد.

این دستگاه خروپف را از بین می برد و اغلب برای درمان خروپف زمانی که با آپنه همراه است استفاده می شود. اگرچه این روش مطمئن ترین و مؤثرترین روش برای درمان آپنه است، برخی افراد آن را ناراحت کننده می دانند یا در تنظیم صدا یا احساس دستگاه مشکل دارند.

جراحی راه هوایی فوقانی تعدادی از روش ها وجود دارد که به دنبال باز کردن راه هوایی فوقانی و جلوگیری از باریک شدن قابل توجه در طول خواب از طریق تکنیک های مختلف انجام می شود.

به عنوان مثال، در روشی به نام uvulopalatopharyngoplasty (UPPP)، فرد تحت بیهوشی عمومی  قرار داده می شود و جراح بافت های اضافی گلوی او  را سفت و کوتاه می کند  که نوعی لیفت برای گلو است.

روش دیگری به نام پیشرفت فک بالا (MMA) شامل حرکت دادن فک بالا و پایین به سمت جلو است که به باز شدن راه هوایی کمک می کند. تخریب بافت با فرکانس رادیویی از یک سیگنال فرکانس رادیویی با شدت کم برای کوچک کردن بافت در کام نرم، زبان یا بینی استفاده می‌شود.

یک روش جراحی جدیدتر به نام تحریک عصب هیپوگلوسال از محرکی استفاده می‌کند که روی عصب اعمال می‌شود که حرکت رو به جلوی زبان را کنترل می‌کند تا هنگام نفس کشیدن، زبان راه هوایی را مسدود نکند.

اثربخشی این جراحی ها متفاوت است و پیش بینی نتیجه جراحی می تواند چالش برانگیز باشد.

خروپف و کاهش وزن

اصلاح شیوه زندگی و درمان های خانگی خروپف

برای جلوگیری یا آرام کردن خروپف، این نکات را امتحان کنید:

اگر اضافه وزن دارید، وزن کم کنید. افرادی که اضافه وزن دارند ممکن است بافت های اضافی در گلو داشته باشند که به خروپف کمک می کند. کاهش وزن می تواند به کاهش خروپف کمک کند.

به پهلو بخوابید دراز کشیدن به پشت باعث می شود که زبان به سمت عقب در گلوی فرد بیفتد و راه هوایی او را باریک کند و تا حدی جریان هوا را مسدود کند. سعی کنید به پهلو بخوابید اگر متوجه شدید که همیشه در نیمه شب به پشت می خوابید، سعی کنید یک توپ تنیس را در پشت لباس خواب خود بدوزید.

سر تخت خود را بالا بیاورید. بالا بردن سر تخت در حدود ۴ اینچ ممکن است به بهبود خروپف کمک کند.

نوارهای بینی یا گشادکننده خارجی بینی. نوارهای چسبی که روی پل بینی اعمال می شود به بسیاری از افراد کمک می کند تا مساحت مجرای بینی خود را افزایش دهند و تنفس خود را تقویت کنند. گشاد کننده بینی یک نوار چسب سفت شده است که به صورت خارجی روی سوراخ های بینی اعمال می شود که ممکن است به کاهش مقاومت جریان هوا کمک کند تا فرد راحت تر نفس بکشید. با این حال، نوارهای بینی و گشادکننده‌های خارجی بینی برای افراد مبتلا به آپنه مؤثر نیستند.

انسداد یا گرفتگی بینی را درمان کنید. داشتن آلرژی یا انحراف سپتوم می تواند جریان هوا را از طریق بینی محدود کند. این کار فرد را مجبور می کند از طریق دهان نفس بکشد و احتمال خروپف را افزایش دهد.

اگاهی استفاده از اسپری استروئیدی در بهبود احتقان مزمن کمک می کند.

مصرف الکل و آرام بخش را محدود کنید یا از آن اجتناب کنید. همواره از نوشیدن مشروبات الکلی خودداری کنید و قبل از مصرف داروهای آرام بخش، پزشک خود را از خروپف خود مطلع کنید. آرام بخش ها و الکل سیستم عصبی مرکزی را تحت فشار قرار می دهند و باعث شل شدن بیش از حد عضلات از جمله بافت های گلو می شوند.

حذف خروپف
ترک سیگار. ترک سیگار علاوه بر مزایای فراوانی که برای سلامتی دارد ممکن است خروپف را کاهش دهد.

به اندازه کافی خوابیدن. بزرگسالان باید حداقل هفت ساعت در شب بخوابند. ساعات خواب توصیه شده برای کودکان بسته به سن متفاوت است.

کودکان پیش دبستانی باید ۱۰ تا ۱۳ ساعت در روز بخوابند. کودکان در سنین مدرسه به ۹ تا ۱۲ ساعت در روز خواب نیاز دارند و نوجوانان باید ۸ تا ۱۰ ساعت در شبانه روزبرای خواب خود وقت داشته باشند.

شرکت پرستاری پرستار اول با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.

کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد.

برای دریافت اطلاعات بیشتر تنها کافی است که با کارشناسان این مرکز تماس حاصل نموده و مشاوره رایگان دریافت نمایید.
هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.

پیوند پانکرانس

هر آنچه لازم است در مورد عمل پیوند پانکراس بدانید

پیوند پانکراس Pancreas transplant  عملی برای درمان دیابت وابسته به انسولین است. این عمل به فرد مبتلا به دیابت یک پانکراس سالم اهدا می کند که توانایی تولید انسولین را دارد و معمولا از فردی که اخیراً فوت کرده است دریافت می شود. این بدان معناست که فرد در نتیجه پیوند پانکراس می توانند انسولین مورد نیاز خود را تولید کنند و دیگر نیازی به تزریق آن ندارند.

جراحی پیوند پانکرانس

علل انجام پیوند پانکراس

 

پیوند پانکراس به افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ (دیابت تحت درمان با انسولین) اجازه می دهد تا دوباره انسولین تولید کنند.  این عمل یک درمان معمولی نیست زیرا خطراتی دارد و درمان با تزریق انسولین اغلب بی خطر تر است.

 

پیوند پانکراس معمولاً تنها در موارد زیر در پیشنهاد می شود:

 

اگر فرد علاوه بر مشکل دیابت به بیماری کلیوی شدید نیز مبتلا باشد  پیوند پانکراس ممکن است همزمان با پیوند کلیه در این موارد انجام شود.

اگر فرد دوره های شدید سطوح پایین خطرناک قند خون را تجربه می کند و این اتفاق بدون هشدار قبلی اتفاق می افتد و با انسولین کنترل نمی شود لازم است پیوند پانکراس انجام شود.

اگر پزشک تشخیص دهد که ممکن است فرد از پیوند پانکراس سود ببرد، باید ارزیابی دقیقی انجام دهد تا قبل از قرار گرفتن فرد در لیست انتظار،مشخص شود که آیا آنقدر سالم است که پیوند پانکراس برای او انجام شود یا خیر.

 

 

آنچه در طول پیوند پانکراس اتفاق می افتد

 

پیوند پانکراس باید در اسرع وقت پس از در دسترس شدن پانکراس اهداکننده انجام شود.  این عمل تحت بیهوشی عمومی کامل انجام می شود و فرد در طی عمل در خواب کامل خواهد بود.

 

در ابتدا برشی در امتداد شکم بیمار ایجاد می شود. پانکراس اهداکننده (و کلیه اهداکننده، اگر همزمان پیوند کلیه انجام گردد) داخل آن قرار می‌گیرد و به رگ‌های خونی مجاور و روده متصل می‌شود.

 

پانکراس جدید باید بلافاصله شروع به تولید انسولین کند. پانکراس آسیب دیده قدیمی در جای خود باقی می ماند و پس از پیوند به تولید شیره های گوارشی مهم ادامه می دهد.

 

مراحل پیوند پانکرانس

 

بهبودی پس از پیوند پانکراس

 

معمولاً بیمار باید پس از پیوند پانکراس باید حدود ۲ یا ۳ هفته در بیمارستان بماند.  اکثر افراد می توانند در عرض چند ماه به فعالیت های عادی خود بازگردند.

 

تیم پیوند پانکراس می تواند در مورد مدت زمان لازم برای اجتناب از فعالیت های خاص در طول بهبودی به فرد راهنمایی کند. لازم است پس از پیوند فرد بیمار باید با  تیم پیوند معاینات منظمی داشته باشد .

 

همچنین لازم است فرد بیمار باید تا آخر عمر از داروهایی به نام سرکوب کننده های ایمنی استفاده کند. بدون این داروها، ممکن است بدن فرد پانکراس جدید  را خارجی تشخیص داده و به آن حمله می کند در این وضعیت پیوند پس زده میشود.

 

 

خطرات پیوند پانکراس

پیوند پانکراس یک روش پیچیده و پرخطر است و ممکن است مشکلات و عوارضی را ایجاد کند :

خطرات پیوند پانکرانس

 

عوارض احتمالی عبارتند از:

 

سیستم ایمنی بدن پانکراس پیوندی را به عنوان خارجی تشخیص می دهد و به آن حمله می کند (رد پیوند)

تشکیل لخته های خون در رگ های خونی تامین کننده پانکراس اهدا کننده

التهاب کوتاه مدت پانکراس (پانکراتیت)، معمولاً بلافاصله پس از پیوند

عوارض جانبی داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی، مانند افزایش احتمال ابتلا به برخی عفونت ها، ایجاد فشار خون بالا، و ضعیف شدن استخوان ها (پوکی استخوان)

بسیاری از این مشکلات و بیماری ها  قابل درمان هستند، اگرچه گاهی اوقات ممکن است برداشتن پانکراس اهداکننده ضروری باشد.

 

 

چشم انداز زندگی بیمار پس از پیوند پانکراس

چشم انداز افرادی که پیوند پانکراس انجام میدهند معمولاً مناسب است. اکثر این افراد سال ها یا حتی دهه ها بعد از پیوند پانکراس زندگی می کنند. تقریباً همه حداقل یک سال بعد زنده می مانند و تقریباً از هر ۱۰ نفر ۹ نفر حداقل ۵ سال زندگی می کنند.

درمان با پیوند پانکراس

برای افرادی که پیوند لوزالمعده و کلیه را با هم انجام داده اند، حدود ۹ پانکراس از هر ۱۰ اهداکننده پانکراس پس از ۱ سال هنوز کار می کنند و حدود ۸ از ۱۰ پانکراس پس از ۵ سال هنوز به فعالیت خود ادامه می دهد.

 

برای افرادی که به تازگی پیوند لوزالمعده انجام داده اند، از هر ۱۰ پانکراس اهدایی، ۹ نفر هنوز بعد از ۱ سال کار می کنند و حدود نیمی از آنها بعد از ۵ سال هنوز کار می کنند.

 

اگر پانکراس اهداکننده از کار بیفتد می توان آن را خارج کرد و ممکن است بتوان فرد را در لیست انتظار برای پیوند دیگری قرار داد تا در اسرع وقت تحت عمل پیوند مجدد قرار گیرد.

 

 

بهبود پس از پیوند پانکراس

چه کسی ممکن است برای پیوند پانکراس مناسب نباشد؟

متأسفانه، عمل پیوند پانکراس برای تمام افراد قابل انجام نیست این موضوع به این دلیل است که این عمل فشار زیادی بر بدن وارد می کند و ممکن است به این معنی باشد که خطرات آن بیشتر از مزایای بالقوه آن است.

به عنوان مثال،افرادی که با مشکلات زیر روبرو هستند ممکن است برای پیوند پانکراس نامناسب در نظر گرفته شوند اگر:

  • بیماری قلبی شدید دارند
  • اخیراً دچار حمله قلبی شده اند
  • سرطان لاعلاج دارند
  • سلامت روان یا مشکلات رفتاری جدی دارند که به این معنی است که بعید است بتوانید داروهای مورد نیاز پس از پیوند پانکراس را به درستی مصرف کنید.
  • به طور کلی در وضعیت سلامتی ضعیفی هستند و بعید است که در برابر فشار جراحی و درمان پس از آن مقاومت کنند.
  • خیلی اضافه وزن دارند
  • زیاد بنوشید یا مواد مخدر مصرف کنید
  • سن عاملی برای تعیین مناسب بودن پیوند لوزالمعده نیست، اگرچه این روش به ندرت در افراد مسن انجام می شود زیرا افراد سالمند اغلب مشکلات سلامتی دیگری دارند که به معنای خطرناک بودن پیوند است.

 

شرکت پرستاری پرستار اول با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.

کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد.

هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.

هموفیلوس آنفلوانزا

هر آنچه باید درباره هموفیلوس آنفلوانزای نوع بی یا هیب بدانید

بیماری هموفیلوس آنفلوانزا  Haemophilus influenzae Disease نامی برای هر بیماری ناشی از باکتری به نام H. influenzae است. برخی از این بیماری ها، مانند عفونت گوش، خفیف هستند، در حالی که برخی دیگر، مانند عفونت های جریان خون، بسیار جدی هستند.

عوارض هموفیلوس آنفلوانزا

هموفیلوس آنفولانزا نوع b (Hib) یک عفونت باکتریایی است که می تواند باعث تعدادی از بیماری های جدی، به ویژه در کودکان خردسال شود. عفونت های Hib در گذشته یک مشکل جدی برای سلامتی در سرتاسر جهان بود، اما ایمن سازی واکسیناسیون معمول علیه Hib که از سال ۱۹۹۲ به نوزادان داده می شود، به این معنی است که این عفونت ها اکنون نادر هستند.

گاهی اوقات افراد بزرگسال مبتلا به بیماری‌های زمینه‌ای طولانی‌مدت ممکن است تحت تاثیر این بیماری قرار گیرند.

مشکلات ناشی از هموفیلوس آنفلوانزای نوع بی

باکتری Hib می تواند چندین عفونت جدی ایجاد کند، از جمله:

مننژیت – عفونت پوشش داخلی مغز و نخاع
سپسیس – مسمومیت خون
پنومونی – عفونت ریه ها
پریکاردیت – عفونت پوشش اطراف قلب
اپی گلوتیت – عفونت اپی گلوت، دریچه ای که ورودی نای شما را می پوشاند.
آرتریت سپتیک – عفونت مفاصل
سلولیت – عفونت پوست و بافت های زیرین
استئومیلیت – عفونت استخوان

بسیاری از کودکانی که به عفونت Hib مبتلا می شوند بسیار بیمار می شوند و نیاز به درمان با آنتی بیوتیک در بیمارستان دارند. مننژیت شدیدترین بیماری ناشی از Hib است. حتی با درمان، از هر ۲۰ کودک مبتلا به مننژیت Hib،  نفز در اثر این بیماری می میرد.

کسانی که زنده می مانند ممکن است مشکلات طولانی مدتی مانند کم شنوایی، تشنج و اختلالات یادگیری داشته باشند.

انتشار هموفیلوس آنفلوانزا

نحوه انتشار هموفیلوس آنفلوانزای نوع بی

باکتری Hib می تواند در بینی و گلو افراد سالم زندگی کند و معمولاً هیچ علامتی ایجاد نمی کند. این باکتری معمولاً به روشی مشابه ویروس های سرماخوردگی و آنفولانزا از طریق قطرات آلوده مایع در سرفه و عطسه پخش می شود.

این باکتری ممکن است توسط افراد سالمی که حامل باکتری هستند و همچنین افرادی که به عفونت Hib مبتلا هستند، پخش شود. استنشاق قطرات آلوده یا انتقال آنها به داخل دهان از یک سطح آلوده می تواند به باکتری اجازه دهد تا بیشتر به بدن فرد گسترش یابد و یکی از عفونت های ذکر شده در بالا را ایجاد کند.

واکسیناسیون هموفیلوس آنفلوانزای نوع بی

واکسیناسیون کودکان در برابر هموفیلوس آنفلوانزای نوع بی، در کاهش میزان عفونت آن بسیار موثر بوده است. به عنوان مثال از بیش از ۸۰۰ مورد تایید شده در سال در انگلستان در اوایل دهه ۱۹۹۰، تنها ۱۰ مورد عفونت Hib در انگلستان در سال ۲۰۱۸ وجود داشت.

واکسن Hib به طور معمول به عنوان بخشی از برنامه واکسیناسیون کودکان ارائه می شود. نوزادان ۳ دوز مجزا از واکسن Hib دارند – در ۸، ۱۲ و ۱۶ هفتگی – به عنوان بخشی از واکسن ترکیبی ۶ در ۱٫

یک دوز تقویت کننده نیز زمانی که کودک یک ساله است به عنوان بخشی از تقویت کننده ترکیبی Hib/MenC برای ایجاد محافظت طولانی مدت ارائه می شود.

بیماری ناشی از هموفیلوس آنفولانزا می تواند بر بسیاری از سیستم های اندام تاثیر بگذارد.

 واکسن هموفیلوس آنفلوانزا

شایع ترین انواع بیماری های ناشی از هموفیلوس آنفلوانزای نوع بی عبارتند از

پنومونی
باکتریمی
مننژیت
اپی گلوتیت
آرتریت سپتیک
سلولیت
اوتیت مدیا
پریکاردیت چرکی
عفونت های کمتر شایع شامل اندوکاردیت و استئومیلیت است.

هموفیلوس آنفلوانزای نوع اچ می تواند باعث بیماری مشابه عفونت های Hib شود. H. influenzae معمولا باعث عفونت گوش در کودکان و برونشیت در بزرگسالان می شود، اما می تواند باعث بیماری تهاجمی  نیز گردد.

 

عوارض ابتلا به هموفیلوس آنفلوانزای نوع بی

بین ۳ تا ۶ درصد موارد این بیماری در کودکان کشنده است. بیماران بالای ۶۵ سال مبتلا به بیماری تهاجمی H. آنفلوانزا (Hib، غیرb، و غیر قابل تایپ) نسبت به موارد مرگ و میر بالاتری نسبت به کودکان دارند. تا ۲۰ درصد از بیمارانی که از مننژیت Hib جان سالم به در می برند، از دست دادن دائمی شنوایی یا سایر عواقب عصبی طولانی مدت دارند.

 

گروه های در خطر ابتلا به هموفیلوس آنفلوانزا

گروه های زیر در معرض خطر ابتلا به هموفیلوس آنفلوانزای نوع بی هستند:

کودکان زیر ۵ سال واکسینه نشده
تماس در خانه با یک فرد مبتلا به بیماری Hib
همکلاسی های مهدکودک یک فرد مبتلا به بیماری Hib

 عوارض هموفیلوس آنفلوانزا
علاوه بر این، گروه‌های زیر در معرض خطر ابتلا به هموفیلوس آنفلوانزای نوع اچ هستند:

کودکان کمتر از ۵ سال
بزرگسالان ۶۵ سال یا بیشتر
سرخپوستان آمریکا و بومیان آلاسکا

افرادی که هر یک از شرایط پزشکی زیر را دارند

بیماری سلول داسیشکل
آسپلنیا
اچآیوی
کمبود ایمونوگلوبولین و اجزای مکمل
نئوپلاسم های بدخیم نیازمند پیوند سلول های بنیادی خون ساز، شیمی درمانی یا پرتودرمانی

متاسفانه در کشورهای در حال توسعه، که واکسیناسیون معمول با واکسن Hib به طور گسترده در دسترس نیست، Hib یکی از علل اصلی عفونت های دستگاه تنفسی تحتانی در نوزادان و کودکان است.

درمان هموفیلوس آنفلوانزا

در ایالات متحده، بیماری Hib شایع نیست. این بیماری عمدتاً در کودکان فاقد واکسیناسیون و در نوزادانی که خیلی کوچکتر از آن هستند که مجموعه واکسیناسیون اولیه را کامل نکرده باشند، رخ می دهد.

 

موسسه پرستاری پرستار اول  با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.

کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد.

برای دریافت اطلاعات بیشتر تنها کافی است که با کارشناسان این مرکز تماس حاصل نموده و مشاوره رایگان دریافت نمایید.
هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.

انگشت چکشی

انگشت چکشی یا مالت فینگر چیست و چگونه درمان می شود؟

انگشت چکشیMallet finger  آسیبی است که به انتهای انگشت شما وارد می شود که باعث خم شدن آن به سمت داخل به سمت کف دست شما می شود. در این شرایط فرد بیمار نمی تواند انتهای انگشت خود را صاف کند زیرا تاندون متصل کننده عضله به استخوان انگشت کشیده یا پاره شده است.

علایم انگشت چکشی

انگشت در این شرایط دردناک و متورم خواهد شد. در برخی موارد، تاندون پاره نمی شود، اما قطعه کوچکی از استخوان انگشت در جایی که تاندون متصل است، می شکند.

انگشت چکشی یک آسیب ورزشی رایج است. همچنین ممکن است پس از برخورد انگشت با چیزی اتفاق بیفتد.

چه زمانی برای انگشت چکشی باید به پزشک مراجعه نمود؟

اگر فکر می کنید دچار مشکل انگشت چکشی شده اید، در اسرع وقت به نزدیکترین متخصص ارتوپد مراجعه نمایید .انگشت آسیب دیده باید توسط آتل بی حرکت بماند.

سعی کنید تا زمانی که پزشک شما را ببیند دست خود را بالا و بی حرکت نگه دارید. این کار به کاهش هر گونه تورم و درد کمک می کند اگر انگشتری را روی انگشت آسیب‌دیده در دست دارید باید آن را از انگشت خارج کنید.

تورم ممکن است برداشتن انگشتر را بعدا دشوار کند، یا حلقه ممکن است جریان خون انگشت را قطع کند. برای کمک به تسکین درد می توانید از مسکن های بدون نسخه مانند پاراستامول یا ایبوپروفن استفاده کنید.

هنگامی که انگشت در آتل قرار می گیرد، قرار دادن یک کیسه یخ که در یک حوله پیچیده شده است، چند بار در روز به مدت ۱۰ تا ۲۰ دقیقه نیز ممکن است به کاهش درد و تورم کمک کند.

درمان انگشت چکشی

برای درمان این مشکل انگشت در یک آتل پلاستیکی قرار می گیرد که آن را صاف نگه می دارد و مفصل انتهایی آن کمی به سمت عقب خم شده می شود . همچنان می توانید انگشت خود را در مفصل میانی خم کنید.

آتل انگشت چکشی

این آتل چسبیده به انگشت است و باید به مدت ۶ تا ۸ هفته در روز و شب استفاده شود تا ۲ انتهای تاندون پاره شده کنار هم بمانند و التیام پیدا کنند. فقط برای تمیز کردن و حمام رفتن می توان آتل را از دست خارج نمود.

بسیار مهم است که انتهای انگشت در طول مدتی که در آتل قرار دارد خم نشود زیرا ممکن است روند بهبودی را کند کرده و اثربخشی درمان را کاهش دهد.

مفصل میانی انگشت آزاد است، بنابراین می توانید به حرکت دادن آن ادامه دهید تا از ایجاد سفتی جلوگیری کنید. جراحی فقط در صورتی لازم است که انگشت  شکسته باشد، پوست پاره شده باشد یا در موارد نادری که انگشت چکشی با آتل ترمیم نشود لازم است که جراحی انجام شود .

چگونه انگشت خود را تمیز نگه داریم

شما باید انگشتی که در آتل قرار دارد را همواره تمیز و خشک نگه دارید. اگر پوست داخل اسپلینت خیس شود باعث درد زیادی در انکشت می شود.

شستن انگشت و آتل حداقل یک بار در روز با پیروی از دستورالعمل های زیر مهم است:

  1. انگشت خود را روی میز صاف نگه دارید، بند آن را برش دهید و آتل را از روی انگشت خود بکشید.
  2. انگشت و آتل خود را با آب و صابون بشویید و خشک کنید.
  3. با صاف نگه داشتن انگشت خود روی میز، مفصل انتهایی را همیشه صاف نگه دارید.
  4. اگر هر روز کسی به شما کمک کند تا این کارها را انجام دهید، ممکن است آسان‌تر باشد، زیرا هر حرکت انتهای انگشت بهبود تاندون را به تاخیر می‌اندازد و حتی ممکن است باعث آسیب دائمی شود.
  5. آتل را به عقب بر روی نوک انگشت خود بکشید، انگشت را صاف نگه دارید.
  6. تسمه را عوض کنید – این تسمه باید وسط آتل را بپوشاند اما نباید مفصل میانی انگشت را بپوشاند.

آتل های زیادی در بازار وجود دارد، اما بهترین راه استفاده از یک آتل آلومینیومی برای صاف نگه داشتن مفصل نوک انگشت است. به طور خاص، نوک انگشت باید صاف نگه داشته شود که این نوع آتل امکان آن را به خوبی مهیا می کنند.

جراحی انگشت چکشی

بهبود انگشت چکشی

۶ تا ۸ هفته طول می کشد تا انگشت آسیب دیده بهبود یابد، پس از این مدت می توان دوباره از آن استفاده کنید. ممکن است به بیمار توصیه شود که تا ۴ هفته دیگر فقط در شب از آتل استفاده کنید.

در برخی موارد، ممکن است فقط یک بار نیاز به مراجعه به متخصص وجود داشته باشید، زیرا یک فیزیوتراپیست ممکن است بتواند ادامه درمان را به عهده بگیرد. آنها تمریناتی را به بیمار ارائه می دهند تا در خانه انجام دهد تا از سفت شدن انگشت جلوگیری شود.

بسته به شغل فرد ، ممکن است لازم باشد مدتی از کار خود را مرخصی بگیرد. همچنین باید از ورزش هایی که دست ها را درگیر می کند تا زمانی که آسیب در حال بهبود است اجتناب کند.

ممکن است چندین ماه طول بکشد تا انگشت به طور کامل به حالت طبیعی برگردد. قرمزی، تورم و حساس شدن پوست اطراف انتهای انگشت برای ۳ یا ۴ ماه پس از آسیب شایع است اما معمولاً در نهایت برطرف می شود.

ممکن است یک برآمدگی کوچک در بالای مفصل باقی بماند و  فرد نتوانید مفصل را به طور کامل صاف کنید. انگشت ممکن است دقیقاً مانند قبل از آسیب نباشد، اما در کل، باید عملکرد خوبی داشته باشد.

درمان انگشت چکشی

اگر انگشت چکشی درمان نشود، انگشت ممکن است سفت شود. یا ممکن است انگشت دچار بدشکلی گردد و در جایی که مفصل به اشتباه خم می‌شود به همان شکل باقی بماند . انگشت چکشی در کودکان نگرانی دیگری را به همراه دارد. آسیب در کودکان ممکن است غضروف انگشت را که رشد استخوان را کنترل می کند، تحت تاثیر قرار دهد و مشکلات جدی ایجاد نماید .

شرکت پرستاری پرستار اول  با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.

کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد.

برای دریافت اطلاعات بیشتر تنها کافی است که با کارشناسان این مرکز تماس حاصل نموده و مشاوره رایگان دریافت نمایید.

هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.ف

جبران انرژی

تکنیک های جبران انرژی از دست رفته پس از بیماری

استفاده از روش های جبران انرژی از دست رفته پس از یک بیماری  Get Energy Back After an Illness  از اهمیت زیادی برخوردار است.  ممکن است اخیرا دچار  آنفولانزا، یا یک بیماری جدی‌تر شده باشید و این وضعیت باعث بروز احساس کسالت و ناراحتی شما شود  و این حس ناخوشایند تا مدت ها همراه شما باشد.

جبران انرژی پس از بیماری

متأسفانه، هیچ کلمه جادویی وجود ندارد که ما را بلافاصله پس از بیماری به شادابی و سلامت کامل برگرداند. اما، با این ۵ تکنیک برای جبران انرژی پس از یک بیماری، می توانید سریع تر احساس بهبودی را تجربه نمایید.

 

از خوردن غذاهای مناسب گرفته تا از سرگیری ورزش، می توانید با استفاده از روش های خاصی احساس بهتری در بدن خود ایجاد کنید تا بتوانید به سلامتی برگردید. البته باید یه این نکته توجه کنید که برگشتن به بهبودی کامل زمان می برد.

علاوه بر این، بیماری ها همه شبیه هم نیستند. سرماخوردگی که قبلا تنها سه روز طول می کشید، ممکن است این بار یک یا دو هفته شما را درگیر نماید. بنابراین بهنر است به صدای بدن خود گوش دهید و به اندازه کافی به استراحت و مراقبت از خود بپردازید.

واقعیت این است که شما مدیون خودتان هستید و باید برای خود وقت کافی بگذارید. بدن‌های خسته و پر استرس احتمال بیشتری دارد که دوباره بیمار شوند، و شما این را نمی‌خواهید.

 

۵ راه برای جبران انرژی پس از بیماری

 

غذای مناسب برای جبران انرژی

۱٫ به سراغ غذاهایی بروید که به بهبودی کمک می کنند.

اگر در اوایل دوران نقاهت هستید، به خصوص پس از بیماری معده یا روده، غذاهایی را انتخاب کنید که هضم آسانی دارند، مانند برنج قهوه ای، نان تست خشک، سیب یا موز.

هنگامی که بدن آماده پذیرش یک غذای معمولی است، غذاهای سالمی را انتخاب کنید که سرشار از مواد مغذی مورد نیاز برای بهبودی کامل هستند. لازم است این مواد  بدون مواد شیمیایی اضافه شده و مواد فرآوری شده باشند زیرا  بدن به آنها نیاز ندارد.

بهترین مواد غذایی انرژی زا بعد از بیماری عبارتند از سوپر غذاها که سرشار از ویتامین ها، مواد مغذی و آنتی اکسیدان ها هستند. اسموتی های ترکیبی که از چند ماده غذایی و گیاهی سالم تهیه شده اند نیز در این گروه قرار دارند. انتخاب های هوشمند میان وعده سالم نیز به بهبود سریعتر کمک می کند.

 

۲٫ به انداره کافی آب بنوشید

آب قهرمان گمنام بهبودی ما از بیماری ها است. این مایع حیاتی سموم را از سیستم بدن دفع می کند تا سلول ها بتوانند به جای مبارزه با میکروب ها، ویروس ها و سایر مضرات، انرژی خود را صرف بهبودی کنند.

آب همچنین جریان مناسب مایع لنفاوی را حفظ می‌کند، که به بدن کمک می‌کند با توزیع گلبول‌های سفید خون در سراسر سیستم بدن با آثار باقی مانده از بیماری مبارزه کند. از نوشیدن آب ساده لذت ببرید یا سایر مایعات سالم را در کنار آب بنوشید.

ورزش برای جبران انرژی

 

۳٫ از غذاهای ناسالم اجتناب کنید

به غذاهایی که انرژی را تخلیه می کنند، «نه» بگویید . غذاهایی که تنها حاوی کربوهیدرات و قند هستند مانند دونات یا غلات شیرین و فرآوری شده بدترین انتخاب غذایی پس از بیماری است.

نشاسته موجود در پاستاها و نان‌های سفید نیز می‌تواند با افزایش سطح قند خون و سپس کاهش سطح قند خون، احساس ضعف در بدن ایجاد کند. به جای آن از گندم کامل استفاده کنید.

علاوه بر این، غذاهای سرخ شده با وارد کردن فشار زیاد به سیستم گوارشی سطح انرژی را کاهش می دهند تا بتواند چربی اضافی را پردازش کند. با غذاهایی که باید از آنها پرهیز کرد و غذاهایی که باید در برنامه ریزی غذایی گنجانید، بهترین رژیم غذایی را جبران انرژی خود تهیه کنید.

 

۴٫ شروع به ورزش کنید.

ورزش باعث تولید انرژی در بدن می شود بنابراین وقتی نوبت به بهبودی از بیماری می رسد، ممکن است ورزش مقداری از خستگی ناشی از آن را جبران کند.

اما در ابتدا خیلی به خودتان فشار نیاورید، به خصوص اگر چند هفته از آخرین ورزش شما گذشته باشد. به عنوان مثال، اگر معمولاً ۲ کیلومتر در صبح می‌دوید، با مسافت‌های کوتاه‌تر شروع کنید تا بیش از حد به بدن فشار وارد نکنید.

گزینه های ورزش ای را امتحان کنید که به راحتی بازیابی سطوح انرژی را امکان پذیر نماید. ورزش یوگا علاوه بر بالا بردن سطح انرژی به افزایش آرامش نیز کمک می کند

(توجه: اگر در حال بهبودی از یک بیماری طولانی مدت یا جدی هستید، همیشه با پزشک خود مشورت کنید تا مطمئن شوید که از سرگیری ورزش مشکلی ندارد.)

جبران انرژی با درخواست کمک

 

۵٫ از اطرافیان درخواست  کمک کنید

زود بلند شدن از بستر بیماری و انجام مسئولیت های زندگی می تواند فرد را دوباره به بستر بیماری باز گرداند. با درخواست کمک از دیگران برای به عهده گرفتن موقت مسئولیت ها، به جبران انرژی پس از بیماری کمک کنید.

به عنوان مثال،  همسر، شریک زندگی یا والدین خود بخواهید که برای چند روز مسئولیت بچه ها را به عهده گیرند تا شما زمان بیشتری برای استراحت و بهبودی پیدا نمایید.

اگر از والدین سالخورده خود مراقبت می کنید،پرس و جو نمایید که آیا دوست یا یکی از اعضای خانواده می تواند برای یک یا دو روز مسئولیت را بر عهده بگیرد. البته ایده آل ترین کار در این شرایط استفاده از خدمات پرستاری از سالمند در منزل است که به راحتی قابل دسترس می باشد.

شرکت پرستاری پرستار اول با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.

کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد.

برای دریافت اطلاعات بیشتر تنها کافی است که با کارشناسان این مرکز تماس حاصل نموده و مشاوره رایگان دریافت نمایید.

هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.

لطفا به این مقاله امتیار دهید.

 

آرتریت تمپورال

آرتریت تمپورال چیست و چگونه درمان می شود ؟

آرتریت تمپورال  temporal-arteritis بیماری است که در آن شریان ها، به ویژه آنهایی که در کنار سر (شقیقه ها) قرار دارند، ملتهب می شوند. این مشکل جدی است و نیاز به درمان فوری دارد.

علل آرتریت تمپورال

علائم آرتریت تمپورال

علائم آرتریت تمپورال به این بستگی دارد که کدام شریان تحت تأثیر قرار گرفته است.

علائم اصلی عبارتند از:

  • سردردهای مکرر و شدید
  • درد و حساسیت روی شقیقه ها
  • درد فک هنگام غذا خوردن یا صحبت کردن
  • مشکلات بینایی، مانند دوبینی یا از دست دادن بینایی در یک یا هر دو چشم
  • علائم عمومی تر نیز رایج هستند – برای مثال، علائم شبیه آنفولانزا، کاهش وزن ناخواسته، افسردگی و خستگی.

حدود ۲ نفر از هر ۵ نفر مبتلا به آرتریت تمپورال به پلی میالژی روماتیکا مبتلا می شوند. این مشکل باعث درد، سفتی و التهاب در عضلات اطراف شانه، گردن و باسن می شود.

آرتریت تمپورال درمان نشده می تواند باعث آسیب جدی به رگ های خونی بدن شما شود و در برخی موارد می تواند تهدید کننده زندگی باشد. در صورت مشاهده علائم با پزشک خود تماس بگیرید. این کار باعث می شود که در مراحل اولیه بیماری تشخیص داده شود.

 

عوامل موثر آرتریت تمپورال

علل آرتریت تمپورال

علل آرتریت تمپورال به خوبی شناخته نشده است. هیچ عامل محرک یا خطر ثابتی وجود ندارد. یکی از دلایل ممکن است  پاسخ سیستم ایمنی معیوب باشد. به عنوان مثال، سیستم ایمنی بدن ممکن است به بدن “حمله” کند. آرتریت تمپورال اغلب در افرادی که پلی میالژی روماتیکا دارند رخ می دهد.

آیا آرتریت تمپورال از بین می رود؟

مانند پلی میالژی روماتیکا، علائم آرتریت تمپورال به سرعت با درمان ناپدید می شوند، اما درمان کورتیکواستروئید ممکن است ماه ها تا سال ها برای کاهش التهاب ضروری باشد. گاهی اوقات آرتریت تمپورال ممکن است با سایر داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی مانند متوترکسات درمان شود.

درد بخش بزرگی از زندگی با آرتریت تمپورال است، یک نوع واسکولیت که بر شریان های گیجگاهی، جمجمه و دیگر سیستم کاروتید تأثیر می گذارد. شما اغلب در سر، پوست سر، فک و گردن خود احساس درد خواهید کرد.

علت این وضعیت ناشناخته است. اعتقاد بر این است که تا حدودی به دلیل یک پاسخ ایمنی معیوب است. این اختلال با برخی عفونت ها و ژن های خاصی مرتبط است. آرتریت سلول غول پیکر در افراد مبتلا به اختلال التهابی دیگری به نام پلی میالژیا روماتیکا شایع تر است.

مشکلات آرتریت تمپورال

تشخیص آرتریت تمپورال

آزمایش خون: دو آزمایش اصلی برای تشخیص  آرتریت تمپورال عبارتند از: میزان رسوب گلبول قرمز (ESR) که معمولاً “ضریب sed” نامیده می شود و تست پروتئین واکنشی C (CRP) که هر دو می توانند التهاب را تشخیص دهند. با این حال، این آزمایشات به تنهایی قطعی نیستند.

راه های تشخیص دیگر :

پزشک  از بیمار در مورد علائم می پرسد و شقیقه های فرد را معاینه می کند.

پس از انجام برخی آزمایشات خون، بیمار به متخصص ارجاع داده می شود.

متخصصان ممکن است آزمایش های بیشتری را برای کمک به تشخیص آرتریت تمپورال انجام دهند.

ممکن است برای تشخیص بیماری به اقدامات زیر نیاز داشته باشید:

  • اسکن اولتراسوند از شقیقه ها
  • بیوپسی تحت بی حسی موضعی – روشی که یک قطعه کوچک از شریان تمپورال برداشته می شود و برای علائم آرتریت تمپورال بررسی می شود.
  • اگر در بینایی  مشکل دارید، باید یک قرار ملاقات با متخصص چشم داشته باشید.

شیوه زندگی و درمان های خانگی

هنگامی که آرتریت تمپورال تشخیص داده می شود و به موقع درمان می شود، پیش آگهی معمولا عالی است. علائم احتمالاً پس از شروع درمان با کورتیکواستروئید به سرعت بهبود می یابد و بینایی  احتمالاً تحت تأثیر قرار نمی گیرد.

آیا ایبوپروفن می تواند به آرتریت تمپورال کمک کند؟

داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مانند آسپرین، ایبوپروفن و بسیاری دیگر برای درمان درد در هنگام حملات حاد مفید هستند. آسپیراسیون مفصل ملتهب و تزریق استروئید در مفصل ممکن است در موارد جدی توصیه شود.

مسکن آرتریت تمپورال

 

 

درمان آرتریت تمپورال

آرتریت تمپورال با داروهای استروئیدی مانند پردنیزولون، درمان می شود. درمان قبل از تایید آرتریت تمپورال آغاز می شود زیرا در صورت عدم رسیدگی سریع، خطر از دست دادن بینایی وجود دارد.

۲ مرحله درمان وجود دارد:

دوز بالای اولیه استروئیدها برای چند هفته برای کمک به کنترل علائم .
دوز کمتر استروئیدی (پس از بهبود علائم شما) در مدت زمان طولانی تری، احتمالاً چندین سال، تجویز می شود.
تعداد کمی از افراد ممکن است نیاز به مصرف استروئید برای بقیه عمر خود داشته باشند. برای مشاهده وضعیت بیماری و بررسی عوارض جانبی که ممکن است داشته باشد، پیگیری های منظمی نیاز است.

استروئید آرتریت تمپورال

استروئیدها

مصرف استروئیدها را به طور ناگهانی قطع نکنید، مگر اینکه پزشک به شما بگوید. قطع یک دوره دارویی تجویز شده می تواند شما را بسیار بیمار کند.

سایر روش های درمان

سایر داروهایی که ممکن است در صورت ابتلا به آرتریت تمپورال به آنها نیاز داشته باشید عبارتند از:

آسپرین با دوز پایین – برای کاهش خطر سکته مغزی یا حمله قلبی، که ممکن است در صورت تحت تاثیر قرار گرفتن شریان‌های قلب اتفاق بیفتد.
مهارکننده های پمپ پروتون (PPIs) – برای کاهش خطر ابتلا به مشکلات معده مانند سوء هاضمه یا زخم معده، که می تواند از عوارض جانبی مصرف پردنیزولون باشد.
درمان با بیس فسفونات – برای کاهش خطر ابتلا به پوکی استخوان هنگام مصرف پردنیزولون
داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی – برای کاهش داروهای استروئیدی و کمک به جلوگیری از عود آرتریت تمپورال

آیا آرتریت تمپورال به خودی خود بهبود می یابد؟

آرتریت تمپورال به خودی خود بهبود نمی یابد و نیاز به درمان فوری پزشکی دارد.  تشخیص آرتریت تمپورال باید در بیماران بالای ۵۰ سال با شروع نوع جدیدی از سردرد، لنگش فک، علائم پلی میالژی روماتیکا، تب بدون دلیل یا کاهش وزن غیرقابل توضیح در نظر گرفته شود.

آیا می توان با آرتریت تمپورال ورزش کرد؟

اگر از استروئیدها به صورت طولانی مدت استفاده می نمایید لازم است روزانه یک ویتامین حاوی کلسیم و ویتامین D مصرف کنید. این کار می تواند از نازک شدن استخوان ناشی از استروئیدها جلوگیری کند. ورزش های منظم و ملایم را انجام دهید تا استخوان های خود را قوی نگه دارید و از تحلیل استخوان جلوگیری کنید. پیاده روی انتخاب خوبی است.

موسسه پرستاری پرستار اول  با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.

کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد.

هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.

تومور غدد بزاقی

تومور غدد بزاقی: علل،علایم،روش های پیشگیری و درمان

تومور غدد بزاقی Salivary gland tumors  رشد غیر طبیعی سلول ها است که از غدد بزاقی شروع می شود. خوشبختانه تومورهای غدد بزاقی نادر هستند.

غدد بزاقی غدد تولید کننده بزاق هستند که به بلع و هضم غذا کمک می کند و از دندان های شما در برابر باکتری ها محافظت می کند. سه غدد بزاقی اصلی وجود دارد: غدد پاروتید در جلوی گوش در گونه ها. غدد زیر فکی زیر چانه. غدد زیر زبانی

علل تومور غدد بزاقی

غدد بزاقی بزاق تولید می کنند و دهان را مرطوب نگه می دارد. بسیاری از غدد بزاقی ریز دیگر در لب‌ها، داخل گونه‌ها و در سرتاسر دهان و گلو قرار دارند.

تومورهای غدد بزاقی می توانند در هر یک از غدد بزاقی  شروع شوند. بیشتر آنها غیر سرطانی (خوش خیم) هستند، اما گاهی اوقات می توانند سرطانی باشند. بیشتر تومورهای غدد بزاقی در غدد پاروتید ایجاد می شوند.

درمان تومورهای غدد بزاقی معمولاً با جراحی برای برداشتن تومور انجام می شود. افراد مبتلا به سرطان غدد بزاقی ممکن است به درمان های دیگری نیاز داشته باشند.

علائم تومور غدد بزاقی

علائم و نشانه های تومور غدد بزاقی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

یک توده یا تورم روی یا نزدیک فک یا در گردن یا دهان
بی حسی در بخشی از صورت
ضعف عضلانی در یک طرف صورت
درد مداوم در ناحیه غده بزاقی
مشکل در بلع
مشکل در باز کردن گسترده دهان

تشخیص تومور غدد بزاقی

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

در صورت مشاهده هر گونه علائم و نشانه های مداوم که نگران کننده باشد باید به پزشک مراجعه گردد. داشتن یک توده یا ناحیه ای متورم در نزدیکی غده بزاقی شایع ترین علامت تومور غدد بزاقی است، اما به این معنی نیست که فر سرطان دارد.

بیشتر تومورهای غدد بزاقی غیر سرطانی و (خوش خیم) هستند. بسیاری از بیماری های غیرسرطانی دیگر ممکن است منجر به تورم غده بزاقی شوند، از جمله عفونت یا سنگ در مجرای غدد بزاقی.

علل تومور غدد بزاقی

تومورهای غدد بزاقی نادر هستند. علت بروز آنها مشخص نیست. تومورهای غدد بزاقی زمانی شروع می شوند که برخی سلول ها در غده بزاقی تغییراتی (جهش) در DNA خود ایجاد کنند. DNA سلول حاوی دستورالعمل هایی است که به سلول می گوید چه کاری انجام دهد.

تغییرات به سلول ها دستور می دهد که به سرعت رشد کرده و تقسیم شوند. سلول های غیر طبیعی زمانی به زندگی خود ادامه می دهند که سلول های سالم می میرند. سلول های تجمع یافته یک تومور را تشکیل می دهند.

اگر تغییرات اضافی در DNA اتفاق بیفتد، سلول های غیر طبیعی ممکن است سرطانی شوند. سلول های سرطانی می توانند به بافت های مجاور حمله کرده و آنها را از بین ببرند. آنها همچنین می توانند از تومور جدا شده و به نواحی دیگر بدن گسترش یابند (متاستاز).

انواع تومورهای غدد بزاقی

انواع مختلفی از تومورهای غدد بزاقی وجود دارد. پزشکان تومورهای غدد بزاقی را بر اساس نوع سلول های درگیر در تومورها طبقه بندی می کنند. شناختن نوع تومور غدد بزاقی به پزشک کمک می کند تا بهترین گزینه های درمانی را برای بیمار تعیین کند.

انواع تومورهای غیر سرطانی (خوش خیم) غدد بزاقی عبارتند از:

آدنوم پلئومورفیک
آدنوم سلول بازال
آدنوم کانالی
انکوسیتوم
تومور وارتین

انواع تومورهای سرطانی (بدخیم) غدد بزاقی عبارتند از:

کارسینوم سلول اسینیک
آدنوکارسینوما
کارسینوم کیستیک آدنوئید
کارسینوم سلول شفاف
تومور مختلط بدخیم
کارسینوم موکواپیدرموئید
سرطان انکوسیتیک
آدنوکارسینوم چند شکلی با درجه پایین
کارسینوم مجرای بزاقی
سرطان سلول سنگفرشی

عوارض تومور غدد بزاقی

درمان:

درمان تومورهای غدد بزاقی معمولاً با جراحی برای برداشتن تومور است. افراد مبتلا به سرطان غدد بزاقی ممکن است به درمان های اضافی مانند پرتودرمانی و شیمی درمانی نیاز داشته باشند.

عمل جراحی
جراحی برای تومورهای غدد بزاقی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

برداشتن بخشی از غده بزاقی آسیب دیده.
برداشتن کل غده بزاقی.
برداشتن غدد لنفاوی گردن
جراحی ترمیمی.

پرتو درمانی
اگر سرطان غدد بزاقی در فردی تشخیص داده شود، پزشک ممکن است پرتودرمانی را توصیه کند. پرتودرمانی از پرتوهای انرژی پرقدرت مانند اشعه ایکس و پروتون برای از بین بردن سلول های سرطانی استفاده می کند.

در طول پرتودرمانی، بیمار روی یک تخت مخصوص دراز می‌کشد در حالی که یک دستگاه در اطراف او حرکت می‌کند و پرتوهای پرقدرت را به نقاط خاصی از بدن بیمار هدایت می‌کند.

شیمی درمانی
شیمی درمانی یک درمان دارویی است که از داروها برای از بین بردن سلول های سرطانی استفاده می کند. شیمی درمانی در حال حاضر به عنوان یک درمان استاندارد برای سرطان غدد بزاقی استفاده نمی شود، اما محققان در حال بررسی استفاده از آن هستند.

مراقبت حمایتی (تسکین دهنده).
مراقبت تسکینی یک مراقبت پزشکی تخصصی است که بر تسکین درد و سایر علائم یک بیماری جدی تمرکز دارد.

متخصصان مراقبت های تسکینی با بیمار، خانواده و سایر پزشکان همکاری می کنند تا به بیمار حمایتی را ارائه دهند که مکمل مراقبت های مداوم  باشد. مراقبت تسکینی را می توان در حین انجام سایر درمان های تهاجمی مانند جراحی، شیمی درمانی یا پرتودرمانی استفاده کرد.

جراحی تومور غده بزاقی

عوامل خطرساز تومور غدد بزاقی

عواملی که ممکن است خطر ابتلا به تومورهای غدد بزاقی را افزایش دهند عبارتند از:

  • سن بالاتر. اگرچه تومورهای غدد بزاقی می توانند در هر سنی ایجاد شوند، اما بیشتر در افراد مسن رخ می دهند.
  • قرارگیری در معرض تشعشع. پرتو درمانی برای سرطان، مانند پرتوهای مورد استفاده برای درمان سرطان سر و گردن، ممکن است خطر ابتلا به تومورهای غدد بزاقی را افزایش دهد.
  • قرار گرفتن در محل کار با برخی مواد-  افرادی که با مواد خاصی کار می کنند ممکن است خطر ابتلا به تومورهای غدد بزاقی در آنها افزایش  یابد . مشاغل مرتبط با تومورهای غدد بزاقی شامل مشاغلی است که در تولید لاستیک، استخراج آزبست و لوله کشی نقش دارند.

شرکت پرستاری پرستار اول  با داشتن سال ها تجربه ارزشمند در ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد به صورت شبانه روزی به همشهریان گرامی ارائه خدمت نماید.

کادر متخصص و آموزش دیده این مرکز در قالب پرستار کودک ، پرستار سالمند و پرستار بیمار با اندوختن تجارب ارزشمند در طی سال ها خدمت رسانی همواره آماده حضور در کنار شما عزیزان می باشد.

هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.